کتاب بزرگان مکتب اتریش

«بزرگان مکتب اتریش» نوشته رَندال جی. هولکام(-۱۹۵۰)، اقتصاددان آمریکایی و استاد دانشگاه فلوریدا است. برای آشنا شدن با دیدگاه‌های مکتب اتریشی این کتاب نقطه آغاز خوبی است. این کتاب از پانزده مقاله تشکیل یافته که نویسندگان آن‌ها همگی خود از برجستگان مکتب اتریشی هستند و در مقالات خود به معرفی پیشگامان و نیز نمایندگان قدیم و جدید مهم این مکتب پرداخته‌اند. این کتاب با بررسی اندیشه‌های اقتصادی مَدرَسیان متاخر اسپانیایی مکتب سالامانکا و به طور مشخص خوان دو ماریانا آغاز می‌شود. در این بخش نشان داده می‌شود که بسیاری از مباحث مهم اقتصاد اتریشی برای بار نخست، در نوشته‌های این مدرسیان آمده و در واقع الهام‌بخش کارل مِنگر در ارائه نظریات خود بوده است. ریشار کانتیون، تورگو، ژان باتیست سه و فردریک باستیا از آن جمله‌اند که در بخش‌های بعدی کتاب به آنها پرداخته شده است. در چهار فصل اختصاص یافته به این نویسندگان فرانسوی، چگونگی شکل‌گیری مفاهیم اساسی اندیشه اقتصادی مدرن، از نظریه ارزش گرفته تا تئوری‌های مربوط به پول، بانکداری، نقش آنترپرنر‌ها در نظام بازار و جایگاه دولت در اقتصاد آمده است. فصل ششم به کارل منگر بنیانگذار بی‌چون و چرای مکتب اتریش اقتصاد اختصاص دارد. این فصل را جوزف سالرنو، یکی از بزرگان حال حاضر اقتصاد اتریشی نوشته است. در این فصل اطلاعات ارزشمند در باره زندگی و آثار منگر و نیز شکل‌گیری مکتب اتریشی آمده است. تا پایان دهه ۱۸۷۰ میلادی فقط کارل منگر بود که با نوشته‌های خود اندیشه‌های حاکم بر دنیای آلمانی زبان را به چالش می‌کشید. اوج این چالش کتاب مهم منگر در باره روش‌شناسی علوم اجتماعی با تاکید خاص بر اقتصاد، در سال ۱۸۸۳ میلادی، بود که واکنش تند اقتصاددانان آلمانی تاریخ گرا را بر انگیخت. اصطلاح مکتب اتریشی را، در واقع، مخالفان آلمانی منگر، با مضمون تحقیر‌آمیز برای جدا کردن او از اندیشه اقتصادی رایج در آلمان باب کردند.