کتاب تصویر دوریان گری

کتاب تصویر دوریان گری نوشته اسکار وایلد است  و با ترجمه محسن سلیمانی در نشر افق منتشر شده است. 

درباره کتاب تصویر دوریان گری

این کتاب داستان مرد جوان و بسیار زیبایی  به نام دوریان گری است. او همواره آرزو دارد جوانی و زیبایی ابدی و جاودانه داشته باشد. بازیل هاوارد نقاش حرفه‌ای و چیره دست پرتره‌ای از دوریان می‌کشد و او وقتی نقاشی را می‌بیند همان جا آرزو می‌کند که او همیشه جوان بماند و پیری به آن تصویر بنشید. آرزوی عجیب دوریان برآورده می‌شود و او وقتی کم‌کم متوجه می‌شود قرار است پیر نشود مسیر زندگی‌اش تغییر می‌کند، او بدون ترس دست به لذت‌جویی و حتی جنایت می‌زند، اگر چه خود دوریان تغییر نمی‌کند اما تصویرش روز به روز نازیباتر و هولناک‌تر می‌شود و همین موضوع دوریان را آزار می‌دهد تا تصمیم عجیبی می‌گیرد. 

خواندن کتاب تصویر دوریان گری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به ادبیات جهان پیشنهاد می‌کنیم

درباره اسکار وایلد

اسکار فینگال ولیز وایلد متولد ۱۶ اکتبر ۱۸۵۴ است و در ۳۰ نوامبر ۱۹۰۰ از دنیا رفته است. او به اسکار وایلد مشهور است. 

پدر و مادر وایلد، از طبقه روشنفکر و تحصیلکرده ایرلند بودند و این زمینه‌ای شد تا او به سرعت و در کودکی، آلمانی و فرانسوی را نیز به خوبی انگلیسی بیاموزد. او در جوانی به کالج ترینیتی در دوبلین رفت و پس از آن در دانشگاه آکسفورد انگلستان، در رشته ادبیات کلاسیک تحصیل کرد. او پس از دانش‌آموختگی، مدتی را در انگلیس، فرانسه و آمریکا گذراند. اسکار وایلد چاپ اشعار و نوشته‌هایش در مجلات دانشگاهی را از دوران دانشجویی آغاز کرده بود.

اسکار وایلد دارای گرایش‌های جنسی متفاوتی بود و به همین سبب دو سال را در زندان سپری کرد و سال‌های پایانی عمرش، از انگلستان اخراج و به فرانسه رفت. وایلد در سال ۱۹۰۰ و در سن ۴۶ سالگی، در حالی که از بیماری مننژیت و تنهایی و انزوا رنج می‌برد، در پاریس درگذشت.

آل‌پاچینو، بازیگر و کارگردان مشهور آمریکایی، با الهام از یکی از نمایشنامه‌های اسکار وایلد، به نام «سالومه» که در زمان زندگی وایلد، اجازه انتشار در انگلیس را نیافت، یک مستند-درام به نام «وایلد سالومه» درباره زندگی وی ساخت که در جشنواره ونیز، جایزه گرفت.

بخشی از کتاب تصویر دوریان گری

عطر خوشبوی گل‌های رز، استودیوی نقاشی را پر کرده بود. نسیم ملایم تابستان میان درختان می‌پیچید و عطر مست کننده‌ی گل‌ها از در باز به درون می‌آمد.

لرد هنری واتون گوشه‌ی اتاق روی نیمکتی با تشک کلفت از چرم ایرانی دراز کشیده و مثل همیشه یک عالم سیگار می‌کشید و از پنجره درخت‌های باغ را نگاه می‌کرد. صدای هیاهوی مبهم لندن مثل آهنگ ارگی از دور بود.

وسط اتاق رو ی سه‌پایه‌ای عمودی، تابلوی تصویر تمام قد جوانی بسیار زیبا بود. جلوی تصویر به فاصل‌هی کمی خود نقاش بازیل هالوارد نشسته بود. بازیل چند سال قبل نا گهان ناپدید شد و همه‌ی لندن به هیجان آمد و به حدس و گمان های زیاد و عجیب اهالی آن دامن زد. وقتی نقاش به چهره‌ی باوقار و دلنشین جوان نگاه کرد که با دست‌های هنرمندانه‌ی او رو ی تابلو نقش بسته بود، لبخندی از رضایت روی صورتش آشکار شد. لرد هنری با بی‌حالی گفت: «بازیل، این تصویر، شاهکار شماست. باید سال دیگر حتما آن را به نمایشگاه گروس ونر بفرستید. فرهنگستان بیش از حد بزرگه و آثاری که در آن به نمایش می‌ذارند سطحش پایین آمده. فقط باید در نمایشگاه به نمایش بذارید»