کتاب پدرخوانده

کتاب الکترونیکی «پدرخوانده» نوشتهٔ ماریو پوزو با ترجمهٔ حبیب الله شهبازی در نشر افق چاپ شده است. براساس این داستان، سری فیلم‌های بسیار مشهور و پرفروش پدرخوانده ساخته شده‌ است. کتاب پدرخوانده در سال ۱۹۶۹ منتشر شد و فرانسیس فورد کاپولا سه فیلم برتر پدرخوانده را با اقتباس از این کتاب ساخت که به یکی از موفق‌ترین فیلم‌های تاریخ هم تبدیل شدند. این فیلم نامزد ۱۱ جایزه اسکار و برندهٔ ۴ اسکار شد، اما بعدها جایزهٔ اسکار بهترین موسیقی متن اعطاشده به این فیلم پس گرفته و باطل شد.

درباره کتاب پدرخوانده

پدرخوانده از پرفروش‌ترین کتاب‌های تاریخ نشر آمریکاست و در تاریخ نشر جهان نیز در رتبه‌های نخست قرار دارد. داستان کتاب پدرخوانده درباره جنگ قدرت بین پنج خانواده مافیایی در نیویورک پس از جنگ جهانی دوم است. این اثر از نظر واقعی بودن داستان و ترسیم چهره‌های انسانی از اعضاء و سرکردگان مافیای آمریکا اهمیت دارد.

فیلم پدرخوانده در چهل و پنجمین دورهٔ جوایز اسکار برندهٔ جوایز اسکار برای بهترین فیلم، بهترین بازیگر نقش اول مرد (براندو) و بهترین فیلم‌نامهٔ اقتباسی (پوزو و کوپولا) شد. علاوه بر این، این فیلم نامزد دریافت هفت جایزهٔ اسکار دیگر شامل بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای پاچینو، کان و دووال و بهترین کارگردانی برای کوپولا شد. در این فیلم مارلون براندو، آل پاچینو، جیمز کان، ریچارد اس. کاستلانو، رابرت دووال، استرلینگ هایدن، جان مارلی، ریچارد کونته و دایان کیتن ایفای نقش می‌کنند.

فیلم در جشن عروسی کانی، دختر دون ویتو کورلئونه، با کارلو ریزی در لانگ بیچ نیویورک، لانگ آیلند در اواخر تابستان ۱۹۴۵ شروع می‌شود. در بین مراسم، «دون» به دفترش می‌رود تا به صحبت‌ها و درخواست‌های ملاقات کنندگانش گوش دهد؛ از جمله به درددل «جانی فانتین» (مارتینو)، خواننده‌ای که با کمک‌های «پدرخوانده» به موفقیت رسیده است. «جانی» از «دون» برای بازی در نقش اول یک فیلم هالیوودی کمک می‌خواهد. «دون»، «تام هیگن» (دووال)، دست راست و مشاور حقوقی‌اش را به لس‌آنجلس می‌فرستد تا با تهیه‌کنندهٔ فیلم «جک وولتس» (مارلی) صحبت کند. در نیویورک، «هیگن» در ملاقاتی که «ورجیل سولوتسو» (لتی‌یری)، یکی از اعضای بانفوذ خانوادهٔ «تاتالیا»، رقیب هم‌پای خانوادهٔ «کورلئونه» با «دون» ترتیب داده، شرکت می‌کند. «سولوتسو» از «دون» می‌خواهد که در قاچاق موادمخدر شرکت کند و وقتی «دون» این پیشنهاد را رد می‌کند، «سولوتسو» می‌فهمد که «سانی» (کان)، پسر بزرگ «کورلئونه‌ها» به این کار علاقه‌مند است...

کتاب پدر خوانده را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به داستان‌های مافیایی و افرادی که از دیدن فیلم پدرخوانده لذت برده‌اند پیشنهاد می‌شود.

درباره ماریو پوزو

ماریو جیانلویجی پوزو (Mario Gianluigi Puzo) نویسندهٔ ایتالیایی - آمریکایی است که دو بار جایزهٔ اسکار را در سال‌های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۴ از آن خود کرده است.

ماریو پوزو در ۱۵ اکتبر ۱۹۲۰ در منهتن، نیویورک‌سیتی به دنیا آمد. خانوادهٔ او از ناپل ایتالیا به آمریکا مهاجرت کرده بودند. او از سیتی کالج نیویورک فارغ‌التحصیل شد و دوران جنگ جهانی دوم به نیروی هوایی آمریکا پیوست اما چون بینایی ضعیفی داشت، اجازهٔ رزم نداشت. شهرت او بیشتر به دلیل رمان‌های مافیایی است که نوشته است. اولین کتابش، عرصهٔ تاریک (The Dark Arena)، در سال ۱۹۵۵ منتشر شد اما آنچه او را به شهرت رساند، کتاب پدرخوانده بود. فرانسیس فورد کاپولا از روی این کتاب فیلم مشهور پدرخوانده را در سال ۱۹۷۲ ساخت. جالب است بدانید که او در یک مصاحبه با لری کینگ، دلیل نوشتن این کتاب را کسب درآمده اعلام کرده بود.

در نهایت پوزو به علت نارسایی قلبی در تاریخ ۲ ژوئیه ۱۹۹۹ پوزو در خانه شخصی‌اش در نیویورک چشم از جهان فروبست.

بخشی از کتاب پدر خوانده

«چنین بود که در آن صبح شنبه، دوستان خان کورلئونه به خارج از شهر نیویورک سرازیر شدند تا به حضور او شرفیاب شوند. آن‌ها به عنوان هدیه، پاکت‌هایی کرم‌رنگ پر از پول نقد، و نه چک، حمل می‌کردند. در داخل هر پاکت، یک کارت مشخصات و میزان احترام آن شخص را به پدرخوانده مشخص می‌کرد، احترامی که به‌درستی کسب شده بود.

ویتو خان کورلئونه مردی بود که همه برای کمک گرفتن به نزدش می‌رفتند و هیچ‌گاه ناامید و دست خالی برنمی‌گشتند. او نه قول پوچ می‌داد و نه بهانه می‌آورد که دستانش توسط نیروهایی قوی‌تر از او در دنیا بسته است. نیازی نبود که او دوست تو باشد. حتی مهم نبود اگر توان ادای دِینت را نداشتی. تنها نیاز به یک چیز بود که تو، شخص تو، دوستی‌ات را اعلام کنی و سپس، هر چقدر فقیر یا ضعیف، خان کورلئونه مشکلاتت را بر قلبش می‌نهاد و نمی‌گذاشت هیچ چیز مانع حل آن‌ها شود. و به چه قیمتی؟ به قیمت دوستی، لقب احترام‌آمیز خان و گاهی اوقات لقب خودمانی‌تر پدرخوانده و شاید، فقط از برای احترام، و نه پول، هدیه‌ای کوچک، مثل یک بطری نوشیدنی خانگی، یا یک سبد نان سنتی ایتالیایی تا میز کریسمس را زینت دهد. این را همه می‌دانستند، این فقط ادب بود، تا اعلام کنی که به او مدیونی و او هم این حق را داشت که هر زمان خواست احضارت کند، تا دِینت را با انجام خدمتی کوچک ادا کنی.

و حالا در این روز بزرگ، روز ازدواج دخترش، ویتو خان کورلئونه در درگاه خانهٔ ساحلی‌اش در لانگ‌آیلند ایستاده بود و به مهمانانش خوشامد می‌گفت، همگی شناخته‌شده و قابل اعتماد. بسیاری از آنان به خاطر کمک‌های خان در زندگی خوشبخت شده بودند و در این مناسبت دوستانه با راحتی در حضورش او را پدرخوانده می‌خواندند. حتی آن‌هایی که مشغول سرویس‌دهی در جشن بودند دوستانش به حساب می‌آمدند. مسئول نوشیدنی‌ها یاری قدیمی بود و هدیه‌اش تمامی نوشیدنی‌های جشن و استعدادش در پذیرایی بود. گارسون‌ها دوستان پسران خان کورلئونه بودند. غذاهای روی میز باغ توسط همسر خان و دوستانش پخته شده بودند و خود باغ یک‌هکتاری توسط دوستان عروس تزئین شده بود.»