نظرات کاربران درباره کتاب صوتی همنوایی شبانه‌ ارکستر چوب‌ ها

بدون شک این اثر جزو بهترین داستانهای فارسی در چند دهه ی اخیر است. فرم عجیب غریب روایت داستان و سبک جریان سیال ذهن و فضای پست مدرنیستی کتاب بسیار شبیه به یک قطعه موسیقی جز پیچیده است. ابتدا ممکن است به نظرتان گنگ و نامفهوم بیاید که حتی ریتم آن به خوبی مشخص نیست مثل یک تکنوازی پیچیده که حتی در آغاز موجب سردرد و گیجی شنونده شود! اما درست وقتی ریتم دستتان می آید و نبض کار را شناسایی میکنید لذت واقعی شروع می شود کم کم اجزا و عناصر فرم پیش چشمتان روشن می شود و آن وقت است که دوست دارید بیشتر و بیشتر آن را بشنوید و بخوانید! شکی نیست که قاسمی در نگارش داستان تحت تاثیر بزرگان ادبیات ایران چون هدایت بوده است و گاهی شاید به این بزرگان نزدیک هم می شود! کتاب صوتی با صدا و اجرای آقای حقیقی بسیار شنیدنی و جذاب است و حتما پیشنهاد می شود.

سبک نگارش نویسند عالیست هر فصل چند بخش داردبرای همین کمی پیدا کردن خط داستان سخته و آخر داستان متوجه میشی چی شد! رمان دارای مولفه های پست مدرنیستی است شاید میخواهد بگوید همه مبانی مستحکم زندگی در جهان معاصر فرو پاشیده است ریتم داستان کند است اما خوانش کتاب خوب بود صادقانه چندان جذبم نکرد شاید باید دو بار خواند تا بهتر فهمید

به ‌شخصه از قلم نویسنده و خوانش شیوای آقای حقیقی لذت بردم؛ ولی نوشتن نظر درباره این کتاب برای من که یک مخاطب عام محسوب میشم آسون نیست. فضای غم‌انگیزی بر داستان حکم‌فرما ست. نحوه روایت طوریه که شاید برای همه جالب نباشه. گوش‌دادن به این کتاب تمرکز میخواد چون خط زمانی مشخصی نداره. نمیدونم مقایسه دقیقی هست یا نه، ولی سبک کتاب خیلی منو به یاد بوف کور انداخت که از کتاب‌های مورد علاقه منه.

قبلا چاه بابل رو ازین نویسنده خونده بودم و سبک نگارش مشابهی رو هم تو این رمان دیدم. داستان جالبی داره و اگه میشد یه سریال ازش بسازن عالی میشد.

متفاوت ،خلاق

اگه سبک کتاب های محاکمه و مسخ کافکا و بوف کور صادق هدایت رو دوست دارین،احتمالا از شنیدن این‌ کتاب هم لذت ببرین

فوق العاده بود 🤩🤩🤩🤩🤩🤩

چه کتاب عجیبی! درواقع نمی‌دونم باید چه‌چیزی درموردش بگم که خلاصه‌ای باشه و بعد فهم‌ من از این خلاصه باشه. انگار اول کتاب می‌ندازنت وسط یک هزارتو و میگن راهت رو پیدا کنی و تو از هر پیچی که می‌گذری خودت رو یه سمتی می‌بینی. این کتاب دقیقاً همچین شکلی بود؛ از گذشته به آینده می‌افتادیم و اون وسط، حال بهمون سلام می‌کرد ولی یک‌دفعه حال گم می‌شد و متوجه نمی‌شدی این حال الان آینده بود یا حالِ واقعی یا گذشته‌ی الکی؟ باید نویسنده خیلی زبردست باشه که چنین بنویسه و درآخر منِ خواننده متوجه‌ی ریتم داستان بشم و لذت ببرم. گذشتن از این هزارتو و البته، یک‌جورهایی نرسیدن به جایی، برام خیلی لذت داشت و صدای آقای حقیقی به این لذت چندین و چند مرتبه افزود. به کسانی که یه کتاب عجیب ولی جذاب می‌خوان که توش گم بشن و سیر عجیب اتفاقات همراهی‌شون کنه، توصیه می‌کنم.

با توجه به انیکه نویسنده کتاب موسیقیدان نیز هست ازاینرو میتونم رمان رو به موسیقی تشبیه کنم همانگونه که با شنیدن موسیقی ارتباط خاصی میگیرم از این کتاب هم گرفتم کتاب به شدت لایه لایه است اگر با این دید کتاب رو گوش بدید اصلا به مشکل نخواهید خورد بطوریکه هر مه کتاب جلوتر میرود لایه های قدیمی از شخصیت ها کنار میرود و لایه های جدید باز میشود این قضیه تا انتهای کتاب رخ میدهد گویندگی هم حرفه ای اجرا شده بود

کتاب مریضیه، اگر از کتاب "عقاید یک دلقک " خوشتون اومده، ازین هم خوشتون میاد.

عاشقِ اینجور رمان‌های خاص هستم، چقدر توصیفات عالی .کاملا میتونستی فضای اون طبقه و اتاق ها رو مجسم کنی. شخصیت‌های بسیار جالب، تسلط نویسنده بر همه چیز(ادبیات، هنر، تاریخ،روانشناسی، بیان احساسات و..)عالی و بینطیرِ راوی داستان؛مانی حقیقی شنیدن این رمان بینظیر رو فوووق العاده جذاب‌تر کرده، صدای بسیار زیبا،تغییر لحن های خیلی ظریف و بجا. در کل حتما توصیه میشه گوش کنید و لذت ببرید.

بهترین بهترین

بهترین مسائل زندگی رو در این گفت و گو یاد گرفتم🙏

قبل تر نسخه ی فیزیکی این کتاب را مطالعه کردم.یادم هست که داستان جذاب نوشته شده بود و کشش زیادی داشت.نویسنده به اقدام های خلاقانه ای دست برده بود و ایده هایی جذاب در کتاب وجود داشت. شخصیت ها هم جالب بودند.در کل از خواندنش لذت بردم.

"منظره ویرانی آدم ها غم انگیزترین منظره دنیاست" "روی تنم سری را حمل میکردم که بیگانگی اش با من هیچ کمتر نبود از بیگانگی سایه ام با من" زندگی اتاق دوازده زیرشیروانی و ساکنان آپارتمانی فرانسوی. راحت تصویر سازی میشد، تودرتو با فضایی جدید که عجیب، غریب نبود؛ باید راهتو پیدا کنی از روایت پیچیده بین راهروهای ذهن، شناور در ریتم فکر و توصیف؛ گم میشوی و پیدا، به گذشته میری و آینده و حال. مدام از مرگ در منظرهایی سخن گفتن چه زندانی محکوم و شکار و چه پرسیدن ساعت و خاتون، به فکر وادارم کرد لزوم تکرارش در هر پوسته چیست و کتاب تمام شد. پسندیدم.

چندین بار خوندمش و صوتی هم گوشش دادم.آثار رضا قاسمی عالیه و من خیلی میپسندم.حتما برای مطالعه این کتاب باید با سبک سوررئالیسم و گذشته از اون با سبک جریان سیال ذهن آشنایی داشته باشید.به هیچ عنوان دنبال یک روند خطی و روابط علت و معلولی معقول نگردید.فرض کنید کتاب از زبان یک فرد دیوانه که مبتلا به جنونه روایت شده.

من نتونستم با این کتاب ارتباط برقرار کنم.

عجیب و گیج کننده بود ، گاهی اوقات قاطی می کردم اصن داستان درمورد چی هست ولی خب اونقدری جذاب روایت شد ک تا آخر گوش دادم.

موزیک بین فصل‌ها جالب نبود، اما خود کتاب و خوانش کتاب ، رو واقعا دوست داشتم، اما موسیقی بین فصل‌ها عصبی‌کننده است

رمانی به شدت مالیخولیایی حاصل یه ذهن مشوش و دین گریز مثلا جایی به فردی به نام مهدی اشاره میکنه که غائب از دید هست و کسی نمیشناستش و همه در انتظار یافتنش هستن و ادمهای مجهول الحال بیشتر ابراز علاقه دارن به دیدنش و یا جایی اشاره میکنه یکی از شخصیت ها "علی" تازه فهمیده بود درویش مسلکی بهتر از یک عمر عبادتش بوده این رمان فقط برای سه دسته توصیه میشه اول افرادی که دوست دارن روشن فکر به نظر برسن و هرچی نامفهموم تر باشه مطلب بیشتر میپسندن دوم دوستداران سردرد و سرگیجه سوم ادمهایی که هرچیزی میخونن

کتاب خوبی بود در مورد تعدادی از افراد از کشورهای مختلف که با هم در یک پانسیون زندگی می کنند و اتفاقاتی که در پانسیون بینشان می افتد.

دوسش داشتم خصوصا صدا و لحن و حس جناب حقیقی را

خیلی وقت بود می‌خواستم بخونمش و وقتی دیدم صوتی‌ش هست تصمیم گرفتم گوش کنم. سبک نگارش جالب بود و پر از جملاتی که به نظرم جذاب و گیرا میومد؛ اما کلیت داستان برای من اونقدر جالب نبود و شاید اگر مانی حقیقی اونو نخونده بود؛ نیمه کاره رهاش کرده بودم. به نظرم گوینده عالی اجرا کرده بود. اگر از داستان‌هایی که خط روایی مشخصی ندارن خوشتون نمیاد؛ این کتاب مناسب شما نیست.

خوانش کتاب خوب بود و یکی از نکات مثبت بود ولیکن سبک داستان مرتب از شاخه ای به شاخه دیگر پریده می شد و روابط علی و معلولی مشخص نبود ..شنیدن این داستان را فقط به کسانی توصیه میکنم که میخواهند از ایهام ..و تمثیل ها و سبک خاص نوشتاری لذت ببرند

من واقعا متوجه نشدم چی میگه... حتی نفهمیدم چطور تموم شد...نمیدونم واقعا برام مفهوم نبود، گیج کننده و بی هدف من ک خوشم نیومد

خیلی گنگ و گیج کنندس دوست نداشتم

موز زرد با چسب ۵ سانتی، چسبیده به دیوار موزه!

کتاب خوبیه ولی راویش ک مانی حقیقی بود اصلا راوی خوبی نیس

مسئله خود کتاب نیست، که خود کتاب، همچنان خواندنی و بی‌نظیر است. مسئله خوانش آقای حقیقی است. طبیعی است که ناشرین، مثلا همین گوشه ، برای فروش اینچنین کارهایی بکنند ولی خوب... این کتاب خواندنی، در این نسخه با صدای جناب حقیقی، به شدت نَشنیدنی است متاسفانه

دوستانی که گوش کردن، نظر بدید لطفا🌹

باطل اباطیل مشتی خزعبل