کتاب جودت‌‌بیک‌ و پسرانش

این اثر اورهان پاموک، نویسنده توانای ترکیه‌ای و برنده جایزه نوبل ادبیات، بیانگر داستان سه نسل از خانواده‌ای ساکن یکی از محله‌های اعیان‌نشین استانبول است: بخش اول در اواخر سال‌های امپراطوری عثمانی و دوره مشروطیت دوم سپری می‌شود. در این بخش نویسنده سعی می‌کند خواننده را با گوشه‌های تاریک اوضاع آن‌دوره آشنا کند و گذر از سنت به مدرنیته و نوگرایی را در چشم خواننده آشکار نماید. بخش دوم که می‌توان گفت بخش اصلی رمان است در دهه ۱۹۳۰ اتفاق می‌افتد. در بخش سوم کتاب، با نسل سوم این خانواده آشنا می‌شویم که مربوط به سال‌های ۱۹۷۰ می‌باشد، یعنی قبل از کودتای نظامی که در آن سال اتفاق افتاد. نویسنده در این کتاب توانایی‌اش در خلق رمان کلاسیک را نشان می‌دهد. «جودت‌بیک و پسرانش» اولین کتاب اورهان پاموک بود که در سن ۲۲ سالگی شروع به نوشتنش کرد. این کتاب در سال ۲۰۰۶ برنده جایزه نوبل شد. بریده‌ای از این اثر را می‌خوانید: به‌محض خارج شدن از دکان، با این احساس که مشکلات اولیه‌ی روز را پشت‌سر گذاشته و برای انجام این کار نیروی زیادی صرف نکرده و اوضاع مثل همیشه روبه‌راه است، خوشحال شد. بی‌آن‌که خود را به کالسکه‌ران که زیر یک درخت با کالسکه‌رانی دیگر مشغول وراجی بود نشان دهد، یک‌راست به‌طرف سلطان‌حمام به‌راه افتاد. دکان اسکنازی ششصد قدم آن‌سوتر بود. در ذهن خود شروع کرد به طرح کردن حرفی که می‌خواست به او بزند، مبلغ مازادی که در ازای تعویق طلبش می‌خواست بگیرد و این‌که این را چه‌طور به او خواهد گفت. از یک طرف به این موضوع فکر می‌کرد، از طرف دیگر به تاجرهای دیگر، صورت‌های آشنای سیرکجی سلام می‌کرد. تاجرهایی که او را می‌دیدند، با نگاه‌هایی که نشان از شگفتی و علاقه‌شان به این مسلمانی بود که به جمع‌شان پیوسته، لبخند می‌زدند. نگاه‌ها به جودت‌بیک می‌گفت: «ببینیم این تاجر فینه‌دار به جمع ما ملحق می‌شود؟ شهامت و ثبات قدم تو را دوست داریم.» جودت‌بیک هم با نگاه‌هایی به آن‌ها سلام می‌داد که می‌گفت: «خوب می‌دانم درمورد من چه فکر می‌کنید و چه‌طور آدمی هستم!»