کتاب فلسفه از جان تصویر چه می خواهد؟
معرفی کتاب فلسفه از جان تصویر چه می خواهد؟
کتاب فلسفه از جان تصویر چه می خواهد؟ (What philosophy wants from images)، نوشته دیوید نورمن رادوویک و ترجمه محمدرضا مقیم نژاد، تلاشی برای فهم نسبت تازهی فلسفه با جهان تصاویر متحرک است؛ از سینما و ویدیو تا هنرهای دیجیتال. نویسنده در قالب مجموعهای از مقالات تحلیلی، بهسراغ فیلمها و ویدیوآرتهای هنرمندان آوانگاردی چون کن جیکوبز، ارنی گِر، ویکتور برگین و هارون فاروکی رفته و از خلال آنها، پرسشهایی فلسفی را دربارهی زمان، حافظه، تاریخ و رسانه مطرح کرده است. نشر نیماژ در سال ۱۴۰۴ این کتاب را منتشر کرده است. نسخهی الکترونیکی این اثر را میتوانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.
درباره کتاب فلسفه از جان تصویر چه می خواهد؟ اثر دیوید نورمن رادوویک
کتاب فلسفه از جان تصویر چه می خواهد؟ (ملاحظاتی پیرامون فلسفهورزی در عالم تصویر، سینما، ویدیو و عکس) با تمرکز بر آثار تصویری معاصر، حول این سؤال شکل گرفته که فلسفه در مواجهه با تصاویر متحرکِ امروز، از سینما تا ویدیو و هنر دیجیتال، چه واکنشی باید نشان دهد. دیوید نورمن رادوویک از تجربهی شخصی خود بهعنوان فیلسوف و پژوهشگر تصویر آغاز میکند و نشان میدهد که مواجهه با فیلمها و ویدیوآرتهای هنرمندانی مثل ارنی گِر، کن جیکوبز، ویکتور برگین و هارون فاروکی، نگاه او را به سینما و تصویر دیجیتال دگرگون کرده است. او از مفاهیمی مانند حافظهی سینما، فیلمِ بهخاطرمانده، بحران نامگذاری و نسبت آنالوگ/ دیجیتال برای توضیح وضعیت امروز تصاویر متحرک استفاده کرده و توضیح داده که چگونه هنر معاصر با استفاده از قطعات آرشیوی، فیلمهای قدیمی و فرمهای جدید نمایش، همزمان هم به تاریخ سینما رجوع کرده و هم آیندهی تصویر را پیش چشم گذاشته است.
دیوید نورمن رادوویک در کتاب فلسفه از جان تصویر چه می خواهد؟ در پنج فصل، از دل نمونههای مشخص، ایدههایی را دربارهی زمان/ تصویر، ایمان ادراکی، نقش عکاسی و رابطهی فلسفه با رسانههای نو بسط میدهد. این کتاب علاوهبر تحلیل نظری، به مسیر فکری خود نویسنده هم میپردازد؛ از دلبستگی به تجربهی کلاسیک سالن سینما تا مواجهه با فرهنگ دیجیتال، شبکههای اجتماعی، بازیهای کامپیوتری و هنرهای ترکیبی. رادوویک نشان میدهد که چگونه هنر معاصر، فلسفه را وادار میکند تا مفاهیم خود دربارهی تصویر، زمان و تاریخ را بازتعریف کند و از چهارچوبهای متعلق به عصر آنالوگ فراتر برود.
خلاصه کتاب فلسفه از جان تصویر چه می خواهد؟
کتاب فلسفه از جان تصویر چه می خواهد؟ با این پرسش آغاز میکند که امروزه و در شرایطی که تجربهی فیلمدیدن از سالن تاریک به صفحهنمایشهای دیجیتال، شبکههای اجتماعی و ویدیوآرت منتقل شده است، سینما برای یک فیلسوف یا منتقد چه معنایی دارد. دیوید نورمن رادوویک با بررسی نمونههایی مانند فیلم «شهابسنگ» از ماتیاس مولر و کریستوف ژیرارده یا «کاپیتالیسم: کودکِ کار» از کن جیکوبز، نشان میدهد که چگونه تصاویر متحرک معاصر، حافظهی سینما را به مادهی خامی برای ساختن فرمهای تازهی زمان/ تصویر تبدیل کردهاند.
کتاب فلسفه از جان تصویر چه می خواهد؟ مفاهیمی مثل فیلمِ بهخاطرمانده، حافظهی آتی سینما و بحران نامگذاری را مطرح میکند تا توضیح دهد چرا دیگر تعاریف قدیمی از فیلم و تصویر متحرک کافی نیست. دیوید نورمن رادوویک با رجوع به فیلسوفانی چون ژیل دلوز، والتر بنیامین، کریستین متز و استنلی کاول، کشمکش میان واقعیت و مجاز، حافظه و ادراک و آنالوگ و دیجیتال را بهعنوان میدان اصلی فلسفهورزی در عصر تصویر دنبال میکند.
چرا باید کتاب فلسفه از جان تصویر چه می خواهد؟ را بخوانیم؟
کتاب فلسفه از جان تصویر چه می خواهد؟ امکان نگاهکردن دوباره به سینما، ویدیو و تصاویر دیجیتال را از زاویهای فلسفی فراهم میکند. خواننده در این کتاب با مفاهیم تازهای دربارهی حافظهی سینما، زمان/ تصویر و بحران نامگذاری آشنا میشود و درمییابد که چگونه آثار هنرمندان آوانگارد میتواند آزمایشگاهی برای ایدهپردازی فلسفی دربارهی رسانههای امروز باشد.
خواندن کتاب فلسفه از جان تصویر چه می خواهد؟ را به چه کسانی پیشنهاد میکنیم؟
خواندن کتاب فلسفه از جان تصویر چه می خواهد؟ به دانشجویان و پژوهشگران مطالعات سینما، هنرهای تصویری و رسانه، علاقهمندان به فلسفهی معاصر و کسانی که درگیر تحلیل تصویر دیجیتال، ویدیوآرت و نسبت هنر معاصر با نظریه هستند، پیشنهاد میشود.
درباره دیوید نورمن رادوویک
دیوید نورمن رادوویک (David Norman Rodowick)، متولد ۱۹۵۲، فیلسوف، نظریهپرداز هنر و پژوهشگر آمریکاییِ سینما و رسانه است که بیشتر بهخاطر آثارش در زمینهی نظریهی فیلم، فلسفهی تصویر، زیباییشناسی و رسانههای دیجیتال شناخته میشود. او از نخستین پژوهشگرانی بود که اندیشههای ژیل دلوز را در پیوند با سینما و فلسفهی تصویر به زبان انگلیسی معرفی و تحلیل کرد و نقش مهمی در گسترش مطالعات دلوزی در حوزهی سینما داشت.
رادوویک در دانشگاههایی چون هاروارد، ییل، راچستر و شیکاگو تدریس کرده و مدتی نیز ریاست دپارتمان مطالعات بصری و محیطی دانشگاه هاروارد را بر عهده داشته است. او علاوهبر مطالعات سینمایی، در حوزهی نظریهی انتقادی، فرهنگ بصری و فلسفهی هنر نیز فعالیت کرده و آثارش اغلب بر نسبت میان تصویر، زبان، فناوری و تجربهی زیباییشناختی متمرکز بوده است.
بخش مهمی از پژوهشهای رادوویک به بررسی پیامدهای جایگزینی فناوریهای آنالوگ با رسانههای دیجیتال اختصاص دارد. او در نوشتههایش تلاش کرده تا نشان دهد که چگونه تحول دیجیتالْ ماهیت تصویر، سینما و تجربهی هنری را تغییر داده است. رادوویک همچنین تحتتأثیر متفکرانی چون ژان فرانسوا لیوتار، لودویگ ویتگنشتاین، ریچارد رورتی و هانا آرنت، در سالهای اخیر به فلسفهی علوم انسانی و جایگاه هنر و تفسیر در جهان معاصر پرداخته است.
بخشی از کتاب فلسفه از جان تصویر چه می خواهد؟
«اعتقاد دارم که میتوان با دلیل خوبی «فیلمِ بهخاطرمانده» را نوعی تصویر-زمان، توصیف کرد و آن را فرم ویژهای از نمایهسازی دانست که به موجودیتهای گذشته در فضا و زمان نمیپردازد. بلکه به تجربههای گذشته که بهشکلی نامطمئن و مردد میان ذهن ما و تجربههای عینی از تصاویر امروز شناور و معلق است، اشاره میکند. در حقیقت یکی از اهداف اصلی این کتاب بررسی قدرتهای ویژهٔ باور و اعتقاد «عکاسی» است. ایدهای که قدرتهای علّی و معلولی مفروضشده بر آن، رو بهسوی گذشته نشانه نرفتهاند، بلکه بهسوی حالات حافظه (چه واقعی و چه در خیال) اشاره دارد.»