کتاب قانون جاذبه

کتاب قانون جاذبه (برگرفته از رویدادی واقعی) نوشته ژان تولی و ترجمه زهرا قدیمی توسط نشر چشمه در قالب یک نوولا (داستان بلند) منتشر شده است. این کتاب بخشی از مجموعه‌ی برج بابل است که به معرفی آثار ادبی مدرن جهان در قالب داستان‌های بلند می‌پردازد. اثر حاضر با محوریت زنی که پس از سال‌ها به قتل همسرش اعتراف می‌کند، خواننده را به دنیایی از تردید، قضاوت و وجدان می‌برد. روایت داستان در فضایی شهری و صنعتی شکل می‌گیرد و با نگاهی موشکافانه به روابط انسانی، خشونت خانگی و پیچیدگی‌های عدالت اجتماعی می‌پردازد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب قانون جاذبه اثر ژان تولی

کتاب قانون جاذبه یک داستان بلند به قلم ژان تولی، نویسنده‌ی کتاب‌های مشهور مغازه‌ی خودکشی و آدم‌خواران است که با نثری موجز و دقیق، به بررسی مرزهای قانون، اخلاق و وجدان فردی پرداخته است. داستان حول محور زنی می‌چرخد که پس از سال‌ها زندگی در سایه‌ی خشونت و تهدید، یک شب به کلانتری می‌رود و به قتل همسرش اعتراف می‌کند. روایت در فضای شهری شمال فرانسه، میان کارخانه‌ها و آپارتمان‌های بلند شکل می‌گیرد و با جزئیات دقیق، زندگی روزمره و ذهنیات شخصیت‌ها را به تصویر می‌کشد.

ژان تولی با خلق موقعیتی ساده اما پرتنش، تقابل میان قوانین خشک جامعه و احساسات انسانی را به چالش می‌کشد. پلیس و زن در این نوولا، هر دو درگیر پرسش‌هایی درباره‌ی عدالت، مسئولیت و معنای واقعی جرم و مجازات می‌شوند. داستان بلند قانون جاذبه با تمرکز بر گفت‌وگوهای طولانی و صحنه‌های بازجویی، فضای بسته و پراضطرابی را می‌سازد که در آن، حقیقت و دروغ، پشیمانی و رهایی به هم گره می‌خورند. داستان این کتاب واقعی است. عنوان این اثر در زبان مبدأ عبارت است از Les lois de la gravité.

خلاصه داستان قانون جاذبه

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

داستان با زنی آغاز می‌شود که نیمه‌شب خانه‌اش را ترک می‌کند و با چمدانی کوچک به کلانتری می‌رود. او به افسر کشیک می‌گوید شوهرش را از طبقه‌ی یازدهم ساختمان به پایین هل داده و حالا آمده تا اعتراف کند. پلیس ابتدا با تردید به حرف‌های زن گوش می‌دهد. زن در جریان بازجویی از سال‌ها زندگی مشترک پر از خشونت، تهدید و تحقیر سخن می‌گوید. شوهرش مردی افسرده و پرخاشگر بوده که بارها قصد خودکشی داشته و زن بارها قربانی خشونت او شده است. زن پس از قتل، دچار عذاب وجدان و مشکلات جسمی و روانی می‌شود و سال‌ها راز خود را پنهان می‌کند. حالا در آستانه‌ی پایان مهلت قانونی پیگرد جرم، تصمیم گرفته خود را تسلیم کند. افسر پلیس که خود نیز با فشارهای شغلی و اخلاقی دست‌وپنجه نرم می‌کند، میان اجرای قانون و همدلی انسانی مردد می‌ماند. در نهایت، گفت‌وگوهای میان زن و پلیس به پرسش‌هایی درباره‌ی معنای عدالت، مسئولیت فردی و نقش قانون در زندگی انسان‌ها می‌انجامد. داستان با پایانی باز و تأمل‌برانگیز، خواننده را با سؤالاتی درباره‌ی گناه، بخشش و امکان رهایی تنها می‌گذارد.

چرا باید کتاب قانون جاذبه را بخوانیم؟

داستان بلند قانون جاذبه با روایتی موجز و صحنه‌پردازی‌هایی دقیق، تجربه‌ای دیگر از مواجهه با مفاهیم عدالت، گناه و وجدان را ارائه می‌دهد. این کتاب با تمرکز بر موقعیتی ساده اما پیچیده، به لایه‌های پنهان روابط انسانی و تأثیر خشونت خانگی بر روان فرد می‌پردازد. گفت‌وگوهای عمیق میان زن و پلیس، فضای داستان را از یک روایت جنایی صرف فراتر می‌برد و آن را به تأملی درباره‌ی مسئولیت، پشیمانی و معنای قانون تبدیل می‌کند. خواندن این نوولا فرصتی است برای مواجهه با پرسش‌هایی که پاسخ قطعی ندارند و هر خواننده را به بازنگری در قضاوت‌های خود وامی‌دارد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که به داستان‌هایی با تم جنایی و روان‌شناختی، موضوعات اجتماعی و اخلاقی و روایت‌هایی درباره‌ی خشونت خانگی و عدالت علاقه دارند. همچنین این نوولا (داستان بلند) برای علاقه‌مندان به آثار داستانی مدرن و داستان‌هایی با محوریت گفت‌وگو و کشمکش‌های درونی مناسب است.

درباره ژان تولی

ژان تولی (Jean Teulé) متولد ۲۶ فوریه‌ی سال ۱۹۵۳، کاریکاتوریست، فیلم‌نامه‌نویس و رمان‌نویسی فرانسوی بود که در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۲ در ۶۹سالگی بر اثر ایست قلبی (که متعاقباً در گزارشات پزشکی به مسمومیت غذایی و سپس ایست قلبی نسبت داده شد) در پاریس درگذشت. او علاوه‌بر فعالیت در عرصه‌ی تصویرسازی و ساخت فیلم، ۱۰ کتاب موفق و پرفروش نوشته و از جوایز ادبی نیز سهمی داشته است؛ ازجمله رمان لو مونتسپان (Le Montespan) که برنده‌ی جایزه‌ی بزرگ پالاتیون رمان تاریخی و جایزه‌ی مِیزون دُ لا پِرِس در سال ۲۰۰۸ شد. ژان تولی همچنین در زمینه‌ی نوشتن زندگی‌نامه فعال بود. شریک زندگی او از سال ۱۹۹۸، بازیگر فرانسوی، میو - میو (Miou-Miou) بود. این نویسنده با نوشتن رمان مغازه‌ی خودکشی (Le Magasin des suicides‎) که یک فانتزی سیاهِ تکان‌دهنده و هجوی تمام‌عیار درباره‌ی مرگ و امید است و برای اولین بار در سال ۲۰۰۷ چاپ و در سال ۲۰۱۲ به فیلم تبدیل شد، در ایران شناخته شد. رمان‌های دیگر او مانند آدم‌خواران (Mangez-le si vous voulez) و خرزهره (Fleur de tonnerre) نیز در ایران چاپ شده‌اند. کتاب خرزهره داستانی است براساس زندگی هلن ژگادو، بزرگ‌ترین قاتل زنجیره‌ای تاریخ فرانسه که در دوران رواج افسانه‌های ماورایی در بریتانی زندگی می‌کرد و به باور خود تجسم آنکو (کارگر مرگ) بود. او در سال ۱۸۵۲ میلادی با گیوتین اعدام شد. داستان بلند قانون جاذبه اثر دیگری به قلم ژان تولی است.

این کتاب یا نویسنده چه جوایز و افتخاراتی کسب کرده است؟

کتاب ژان تولی به نام آقای مونتسپان (Monsیوr de Montespan که در انگلیسی The Montespan نامیده شده) علاوه‌بر جایزه‌ی بزرگ پالاتیون رمان تاریخی (Grand Prix Palatine du roman historique)، جایزه‌ی معتبر مِیزون دُ لا پِرِس (Prix Maison de la Presse) را در سال ۲۰۰۸ برای او به ارمغان آورد. همچنین آثار دیگری به قلم ژان تولی چون مغازه‌ی خودکشی (The Suicide Shop) به اقتباس سینمایی درآمدند و جایگاه او را در ادبیات و فرهنگ فرانسه مستحکم کردند.

بخشی از کتاب قانون جاذبه

«زن غرق در اندوه سرش را پایین می‌آورد. نگاهش انگار مته‌ای باشد زمین زیر صندلی را سوراخ می‌کند و چنان حفره‌ای می‌سازد که تمام شیرهٔ وجودش را به درون خود می‌کشد.

«چند وقته که هر شب یه کابوس تکراری می‌بینم…»

زن هر شب خواب می‌بیند روی صندلی عقب ماشینش نشسته و بچه‌هایش پشت فرمان با هم رانندگی می‌کنند. جاده ظلمات است و فقط نور چراغ ماشین آن را روشن می‌کند. تند می‌رانند. به آن‌ها می‌گوید آرام‌تر بروند. سرشان داد می‌زند که ماشین را نگه دارند، اما بچه‌ها بیش‌تر گاز می‌دهند و می‌خندند. پدال وسط و ترمزدستی را غِلفتی از جا درمی‌آورند و به بیرون پرت می‌کنند.

سایهٔ درختان صنوبر در دو طرف جاده روی علفزار گسترده شده و ردیف درختان عین دومینو تا ابد ادامه دارد. زن التماس می‌کند، خواهش می‌کند آهسته بروند، اما بچه‌ها نمی‌توانند ترمز کنند و می‌خندند. از همان عقب دستش را دراز می‌کند و به‌شان پس‌گردنی می‌زند. بعد چشمش به چاقویی بزرگ و تبری روی صندلی می‌افتد. آن‌ها را توی کمر و گردن بچه‌ها فرومی‌کند، سپس با تبر دست‌ها و بازوهای‌شان را قطع می‌کند. سرهای جدا از بدنِ بچه‌ها، همان‌طور معلق در هوا، به سمتش برمی‌گردند و همچنان می‌خندند. تندتر و تندتر می‌رانند.»