کتاب دانشنامه فلسفه استنفورد؛ هگل

کتاب دانشنامه فلسفه استنفورد؛ هگل نوشته پل ردینگ است و با ترجمه محمدمهدی اردبیلی منتشر شده است. این کتاب یکی از کتاب‌های مجموعه دانشنامه فلسفه استنفورد است که گروه انتشاراتی ققنوس منتشر کرده است.

دانشنامه فلسفه استنفورد مجموعه‌ای کاربردی و راهی دقیق است برای ورود به مباحث مختلف فلسفه. دانشنامه فلسفه استنفورد در چندین جلد با موضوعات مختلف منتشر شده است. دانشنامه استنفورد، اثری کاربردی است برای کسانی که می‌خواهند برای اولین‌بار با فلسفه روبه‌رو شوند. این دانشنامه موضوعات متنوع را در بیست جلد، از زبان نویسندگان مختلف با دیدی فلسفه بررسی کرده است. موضوعاتی مانند پدیدار شناسی، روشنگری، تاریخ هستی، بدن آگاهی، احترام و...

درباره کتاب دانشنامه فلسفه استنفورد؛ هگل

هگل در سال ۱۷۷۰ در اشتوتگارت به دنیا آمد و سال‌های ۱۷۸۸ تا ۱۷۹۳ را به عنوان دانشجوی الهیات در حوالی توبینگن سپری کرد. هگل شیفتهٔ آثار اسپینوزا، کانت، روسو و گوته بود. هگل را می‌توان آخرین فیلسوف مکتب ایدئالیسم دانست. دیالکتیک فلسفه هگل عبارت بود از انتزاعی که در هنگام رویارویی دو نیروی متضاد در وقایع تاریخی و رویدادهای تعیین‌کننده در تاریخ به وجود می‌آمد. این کتاب به ارا و نظرات هگل می‌پردازد. 

خواندن کتاب دانشنامه فلسفه استنفورد؛ هگل را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به فلسفه پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب دانشنامه فلسفه استنفورد؛ هگل

هگل بعد از فارغ‌التحصیلی، به عنوان معلم سرخانه در برن و سپس فرانکفورت مشغول به کار شد. در فرانکفورت مجددآ به هولدرلین پیوست. حدودآ تا سال ۱۸۰۰ هگل خود را وقف بسط و گسترش ایده‌هایش در خصوص مضامین مذهبی و اجتماعی کرد، و به نظر می‌رسید تصویری که از خودش در آینده ترسیم می‌کرد تصویر آموزگاری نوگرا و اصلاح‌طلب، مانند چهره‌های روشنگری آلمانی از قبیل لسینگ و شیلر بود.

اما تقریباً همزمان با تغییر قرن، تحت تأثیر هولدرلین و شلینگ، علائقش بیش‌تر به موضوعاتی جلب شد که از فلسفه «نقادانه» بنیان‌گذاری‌شده به دست ایمانوئل کانت (۱۷۲۴-۱۸۰۴) و بسط‌یافته به دست فیشته (۱۷۶۲-۱۸۱۴)، برآمده بودند. در دهه ۱۷۹۰ دانشگاه ینا به واسطه حضور راینهولت (۱۷۵۷-۱۸۲۳) و سپس فیشته بدل به مرکزی برای رشد و توسعه فلسفه نقادی شده بود. همچنین در پایان دهه شلینگ، که به‌شدت تحت تأثیر و جاذبه حضور فیشته قرار گرفته بود، خود را در آن دانشگاه به کرسی نشاند. هگل در سال ۱۸۰۱ به ینا عزیمت کرد تا به شلینگ ملحق شود، هرچند در آن زمان روزهای پرشکوه ایدئالیسم ینا و شاخه رمانتیک آن عملاً افول کرده بودند. هگل در اواخر سال ۱۸۰۱ نخستین اثر فلسفی خویش را به نام تفاوت میان نظام‌های فلسفی فیشته و شلینگ منتشر کرد، و تا سال ۱۸۰۳ از نزدیک با شلینگ همکاری کرد و به همراه او مسئولیت سردبیری مجله نقادانه فلسفه را برعهده داشت. هگل در مقاله «تفاوت» ادعا کرد که در حالی که رویکرد فیشته در طرح نظام‌مندسازی و در نتیجه تکمیل ایدئالیسم استعلایی کانت شکست خورده، رویکرد شلینگ توفیق یافته است. و به دلیل چنین حمایتی بود که هگل تا سال‌ها] در محافل فلسفی[به دنباله‌روی «صرف» از شلینگ (که پنج سال از وی کوچک‌تر بود)، شهرت داشت. هگل در اواخر سال ۱۸۰۶ نخستین اثر مهمش، پدیدارشناسی روح را (که در سال ۱۸۰۷ منتشر شد) به پایان رسانده بود. این اثر نشان‌دهنده فاصله‌گیری وی از رویکرد پیشینش بود که نزدیک‌تر به شلینگ به نظر می‌رسید.