کتاب وقتی که برگشتم، خانه باش

کتاب وقتی که برگشتم، خانه باش نوشتهٔ الچین صفرلی با ترجمهٔ فهیمه دهقان‌زاده در انتشارات مهرگان خرد به چاپ رسیده است. این کتاب روایت نامه‌نگاری‌های مردی با دختر ازدست‌رفته‌اش است. شیوهٔ نگارش کتاب هم در قالب همین نامه‌هاست. آثار این نویسنده عمیق و سرشار از تجربیات انسانی‌ست؛ به شیوه‌ای که می‌توانید خود را به جای شخصیت اصلی بگذارید و با او همدلی کنید. این نامه‌ها باعث می‌شوند در مورد آنچه در طول زندگی برای ما اتفاق می‌افتد فکر کنیم. گاهی زندگی به قدری پرسرعت در مقابل چشمانمان حرکت می‌کند که ما فرصتی برای دیدن آنچه در اطرافمان می‌گذرد پیدا نمی‌کنیم.

درباره کتاب وقتی که برگشتم خانه باش

الچین صفرلی‌ در کتاب وقتی برگشتم خانه باش داستان مردی را روایت می‌کند که قربانی سرنوشت بد و بی‌عدالتی زمانه شده است. او که سوگوار مرگ دختر خود است، توانایی هضم این فقدان عظیم را ندارد و این داغ بزرگ را هر لحظه بر دوش خود حمل می‌کند. او که نمی‌تواند تلخی و رنجی را که هر لحظه درونش بیش از پیش جای باز می‌کند تحمل کند، شروع به نامه نوشتن می‌کند. او در این نامه‌ها دخترش را مورد خطاب قرار می‌دهد و هر آنچه را که در زندگی روزمره برایش اتفاق می‌افتد، با او به اشتراک می‌گذارد.

درباره الچین صفرلی

او را می‌توان نویسنده‌ٔ صادق سرزمین‌های شرق نامید. او صادقانه در آثارش به توصیف عمیق‌ترین احساسات همچون عشق، اندوه و مسائلی از این دست می‌پردازد. الچین صفرلی یکی از پرمخاطب‌ترین نویسندگان جهان است. کتاب به من دربارهٔ دریا بگو اثر این نویسنده و روزنامه‌نگار آذربایجانی جزء پرفروش‌ترین آثار و در کنار کتاب‌های نام‌آشنایی همچون هری پاتر نوشته‌ٔ جی کی رولینگ و پس از تو اثر جوجو مویس قرار دارد. از دیگر آثار این نویسنده می‌توان به آنجا بدون بازگشت و نمک شیرین بسفر اشاره کرد.

کتاب وقتی که برگشتم، خانه باش را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به دوست‌داران رمان‌های کم‌حجم و همچنین کسانی که به سبک نامه‌نگاری در روایت داستان‌ها علاقه دارند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب وقتی که برگشتم، خانه باش

دوستوی عزیزم!

می‌خواهم تو را با چند نفر در اینجا آشنا کنم؛ آن‌ها گاهی بدون آنکه حتی خودشان متوجه بشوند، حال ما را بهتر می‌کنند.

چه اهمیتی دارد که حالا دیگر هفتاد سالمان شده؟! زندگی یعنی پیوسته روی خویش کار کردن، کاری که نمی‌توانی به شخص دیگری محول کنی. گاهی پیش می‌آید که از آن هم خسته می‌شوی، اما می‌دانی چیست؟ هر انسانی در مسیر زندگی‌اش با افرادی روبه‌رو می‌شود که با حرف‌های محبت‌آمیز، حمایت‌های غیرمستقیم و دست‌ودلبازی‌هایشان به او کمک می‌کنند تا بخشی از مسیر را راحت طی کند، بدون آنکه زمان از دست برود!

امروز یک‌شنبه است، مارس از صبح شاد و پرانرژی به نظر می‌رسد. من و ماریا در خانه هستیم، برای همین تصمیم گرفتیم با هم به گردش صبحگاهی برویم. لباس گرم‌تری پوشیدیم، فلاسک چای را برداشتیم و به طرف اسکلهٔ متروکه راه افتادیم، وقتی هوا طوفانی نیست، مرغان دریایی آنجا استراحت می‌کنند. مارس پرنده‌ها را نمی‌ترساند، نزدیک آن‌ها دراز می‌کشد. غرق در خیال‌بافی، محو تماشایشان می‌شود. برایش لباس گرمی دوخته‌ایم تا سرما نخورد.

از ماریا پرسیدم که چرا مارس هم مثل انسان‌ها دوست دارد پرنده‌ها را تماشا کند؟

-پرنده‌ها آزادِ آزادند، دست‌کم ما این‌طور فکر می‌کنیم. گذشته از این، آن‌ها می‌توانند مدت زیادی در جایی بمانند که مهم نیست در گذشته آنجا برایشان چه اتفاقی افتاده است.