استیون پینکر
بیوگرافی استیون پینکر
استیون پینکر (Steven Pinker) زادهی سال ۱۹۵۴ میلادی، زبانشناس، روانشناس تجربی، روانشناس فرگشتی، دانشمند علوم شناختی و نویسندهی آثار علمی شناختهشدهای است. او که بهعنوان استاد روانشناسی در دانشگاه هاروارد فعالیت کرده، بهطور خاص دارای کرسی «خانوادهی جانستون» در این دانشگاه بوده است. این نویسندهی کانادایی - آمریکایی از چهرههای برجستهی حوزهی روانشناسی شناختی و نظریهی محاسباتی ذهن به شمار میآید و شهرتش عمدتاً بهدلیل پژوهشها و دیدگاههایش در حوزهی روانشناسی تکاملی و زبانشناسی شناختی بوده است. حوزههای تخصصی او شامل روانشناسی زبان، ادراک دیداری، تصویرسازی ذهنی، توجه بصری، تشخیص الگو، رشد زبان در کودکان و بررسی پایههای عصبی زبان و دستور زبان است.
پینکر در آثار خود تلاش کرده است نشان دهد که زبان نوعی غریزهی زیستی است که در روند تکامل و انتخاب طبیعی شکل گرفته است. این دیدگاه او را در برابر برخی نظریهپردازان مانند نوآم چامسکی قرار داده است که زبان را محصول جانبی سایر تواناییهای شناختی دانستهاند. پینکر نویسندهی مجموعهای از کتابهای تأثیرگذار ازجمله «غریزهی زبان»، «ذهن چگونه کار میکند»، «کلمات و قواعد»، «لوح سفید»، «جنس اندیشه»، «فرشتگان بهتر طبیعت ما»، «وقتی همه می دانند که همه می دانند» است که در آنها به بررسی ماهیت ذهن، زبان، انسان و پیشرفت تمدن پرداخته است. او همچنین به تبیین زبان بهعنوان سازگاری زیستی پرداخته و آن را در چارچوب فرگشت توضیح داده است.
استیون پینکر در حوزهی مناظرات عمومی دربارهی جامعه، سیاست و علم فعال بوده و به نقد دیدگاههای سنتی در موضوعاتی مانند طبیعت انسان، دین و خشونت پرداخته است. او در کنار فعالیت دانشگاهی، در عرصهی عمومی نیز حضور پررنگی داشته و بهعنوان یکی از ۱۰۰ متفکر تأثیرگذار جهان و از چهرههای برجستهی علوم شناختی شناخته شده است. این نویسنده جوایز متعددی ازجمله جوایز انجمن روانشناسی آمریکا، مدالها و دکترای افتخاری از دانشگاههای مختلف و عنوانهای بینالمللی کسب کرده است. او علاوهبر پژوهش، در ویرایش و ترویج نگارش علمی نیز نقش داشته و کتابی دربارهی سبک نوشتار در قرن ۲۱ نوشته که هدف آن سادهسازی بیان علم است.
پینکر در سال ۲۰۰۴ توسط مجلهی تایمز در فهرست ۱۰۰ فرد تأثیرگذار جهان قرار گرفت و در سالهای ۲۰۰۵ و ۲۰۰۸ نیز در میان ۱۰۰ چهرهی روشنفکر جهان جای گرفت. در سالهای ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ از او بهعنوان یکی از متفکران جهانی در حوزهی سیاست خارجی یاد شد و در سال ۲۰۱۶ نیز در آکادمی ملی علوم بیشترین رأی را بهعنوان فرد برتر کسب کرد. این نویسنده در حوزهی روانشناسی شناختی در سال ۱۹۸۴ جایزهی شغل اولیه و در سال ۱۹۸۶ جایزهی بوید مککندلس را از انجمن روانشناسان آمریکا دریافت کرد.
علاوهبراینها استیون پینکر موفق به کسب جوایز متعددی ازجمله جایزهی پروژهی ترولند در سال ۱۹۹۳ از آکادمی ملی علوم، جایزهی هنری دال در سال ۲۰۰۴ از مؤسسهی رویال بریتانیا و جایزهی جورج میلر در سال ۲۰۱۰ از جامعهی عصبشناسان شد. او همچنین از دانشگاههای مختلفی مانند نیوکسل، ساری، تلآویو، مکگیل، سیمون فریزر و ترومسو دکترای افتخاری دریافت کرده است. پینکر دو بار در سالهای ۱۹۹۸ و ۲۰۰۳ به مرحلهی نهایی جایزهی پولیتزر راه یافت و در ۱۳ مه ۲۰۰۶ نیز جایزهی انساندوست برتر سال را از انجمن انسانگرای آمریکایی برای نقش خود در ارتقای درک عمومی از انقلاب بشر دریافت کرد. علاوهبر این افتخارات، استیون پینکر بین سالهای ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۸ ریاست هیئت کاربرد فرهنگ واژگان زبان انگلیسی آمریکایی هریتیج را بر عهده داشت.
