کتاب کلکسیون شن

کتاب کلکسیون شن نوشتهٔ ایتالو کالوینو و ترجمهٔ هاله ناظمی است. انتشارات شرکت کتاب هرمس این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر مجموعه‌ای از مقالات و نوشته‌های این نویسندهٔ مشهور ایتالیایی است که آن‌ها را از پاریس برای روزنامه‌های ایتالیایی می‌فرستاد.

درباره کتاب کلکسیون شن

کتاب کلکسیون شن معرف برداشت ایتالو کالوینو از موزه‌های پاریس و نظرات او دربارۀ پدیده‌های مختلف از جمله ادبیات است. افزون بر آن، شامل مشاهدات نویسنده در سفر به ۳ کشور مکزیک، ژاپن و ایران است که فصل پایانی کتاب را تشکیل می‌دهد. ازاین‌رو این کتاب شامل جستارها، یادداشت‌ها، سفرنامه‌ها و داستان‌هایی است که ایتالو کالوینو در طول زندگی‌اش در شهر پاریس با بهره‌گیری از مشاهداتش و با بیانی قصه‌گو نوشته است.

«جدید، همانند جهان جدید»، «مسافر در نقشه‌ی جغرافیا»، «موزهٔ هیولاهای مومی»، «میراث اژدها»، «پیش از الفبا»، «شگفتی‌های اخبار جنایی»، «داستان درون یک نقاشی»، «حرفت را با گره بگو»، «نویسندگانی که نقاشی می‌کنند»، «خاطرهٔ رولان بارت»، «حشرات زودمیر در قلعه»، «خوک و باستان‌شناس»، «حکایت ستون تراژان»، «شهر مکتوب: کتیبه‌ها و دیوارنوشته‌ها»، «ماجراهای سه ساعت‌ساز و سه آدمک»، «خانم مسن با کیمونوی بنفش» و«نودونهمین درخت» از جمله داستان‌ها و مقالات این کتاب به‌شمار می‌روند که در ۴ بخش به نام‌های «کلکسیون شن»، «پرتو نگاه»، «گزارش‌هایی از چیزهای شگفت‌انگیز» و «شکل زمان» گردآوری شده‌اند.

خواندن کتاب کلکسیون شن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران ناداستان و جستار پیشنهاد می‌کنیم.

درباره ایتالو کالوینو

ایتالو کالوینو (Italo Calvino) به نام کامل «کالوینو در سانتیاگو دِ لاس وگاس» در سال ۱۹۲۳ در کوبا به دنیا آمد. او نویسنده، خبرنگار، منتقد و نظریه‌پرداز ایتالیایی است که فضای انتقادی آثارش او را به مهم‌ترین داستان‌نویس ایتالیا در قرن ۲۰ مبدل کرده است. ۳گانهٔ «نیاکان ما» و مجموعه داستان‌های کوتاه «شهرهای نامرئی» و «شش یادداشت برای هزارهٔ بعدی» از تحسین‌‌شده‌ترین آثار او هستند. حدود ۹۰درصد آثار این نویسندهٔ اروپایی در ایران ترجمه شده است؛ از جمله آثار مشهور و پرطرفدار او در ایران می‌توان به «ویکنت شقه‌شده»، «بارون درخت‌نشین»، «شبی از شب‌های زمستان مسافری» و «شهرهای نامرئی» اشاره کرد.

ایتالو کالوینو در طول حیات ادبی خود در ژانرهای گوناگونی قلم زد و داستان کوتاه، رمان، مقاله، و رسالۀ علمی و ادبی نوشت و پژوهش‌های فراوانی نیز کرد. شاخصۀ تمام نوشته‌های او کالوینویی‌بودن آن‌هاست؛ چراکه سبک و سیاق خاص او در تمامی آثارش به چشم می‌خورد. او نویسنده‌ای خلاق و نوآور است که خلاقیتش در قصه‌نویسی، از موضوع داستان گرفته تا طرح و چگونگی پرداخت آن، شگفت‌انگیز است.

ایتالو کالوینو در سال ۱۹۸۱ نشان افتخار فرانسه را دریافت کرد و ۴ سال بعد بر اثر خونریزی مغزی در سیه‌نا درگذشت.

عنوان برخی دیگر از کتاب‌های ایتالو کالوینو:

«راه لانهٔ عنکبوت»، «شوالیهٔ ناموجود»، «مورچهٔ آرژانتینی»، «افسانه‌های ایتالیایی»، «چه کسی در دریا مین کاشت؟»، «مارکو والدو»، «کمدی‌های کیهانی»، «آقای پالومار»، «کلکسیون شن»، «یک روز ناظر انتخاباتی»، «چرا باید کلاسیک‌ها را خواند؟».

بخش‌هایی از کتاب کلکسیون شن

«در پوسترهای نمایشگاهی مختصِ گزارش‌های خبری («وقایع»، پاریس، موزهٔ هنرها، سنن مردمی)، یک خرس قطبی قرار دارد که دختری را دریده بود. مواردی استثنایی که هیجان عموم را برمی‌انگیزند به‌جای آنکه در قالب داستان خبری ارائه شوند به‌عنوان شکل نوینی از فولکلور عرضه شده‌اند.

خرس قطبی از تصویری در پتی ژورنالِ سال ۱۸۹۳ می‌آید که معرف «خودکشی در فرانکفورت» است. در این روزنامه خودکشی نامتعارفی به‌صورت اجمالی اما با جزئیات کامل به نقل از منابع موثق گزارش شد: دختر جوانی سرخورده و ناکام از عشق به باغ‌وحش می‌رود، برهنه می‌شود، و در حالی که آواز می‌خواند وارد قفس خرس قطبی می‌شود و حیوان وحشی به او حمله می‌بَرَد.

بخش قابل توجهی از آنچه به معرض نمایش گذاشته شده است از ضمیمهٔ مصور پتی ژورنال می‌آید که با صفحات رنگی‌اش الگویی شد برای هفته‌نامهٔ دومنیکا دِل کوریره (البته بیش از سی سال پیش از انتشار آن منتشر شده بود: پتی ژورنال سال ۱۸۶۳ شروع به کار کرد و دومنیکا سال ۱۸۹۹). در ضمیمهٔ پتی ژورنال شاهد فرار ببرها و فیل‌ها از سیرک‌ها هستیم، شاهد تراژدی‌های سوزناک در فاضلاب‌های پاریس، قاتل تندخویی در قصابی، خودکشی درون یک قبر، خودکشی دیگری با گیوتینی که در خانه ساخته شده است، و مرد برهنه‌ای که فقط زیر پیراهن بر تن و کلاه شعبده‌بازی بر سر دارد و وقتی وارد یک کافه می‌شود همهٔ زن‌ها چشم‌هایشان را می‌پوشانند. امتیازش در این است که اولین نشریهٔ حاوی اخبار مصور است (اگرچه همهٔ صحنه‌ها با قوهٔ تخیل طراحان بازسازی شده‌اند) و پیش از فیلم‌های مستند و تلویزیونی عرضه می‌شود. البته اگر واقعیت داشته باشد که عبارت «وقایع گوناگون» نخستین بار در پتی ژورنال دیده شده است، از نظر ابداع واژگان زبانی و به‌خصوص مفهومی نیز بر دیگران پیشی دارد.

اما نمایشگاه دوره‌ای بسیار پیش‌تر را در بر می‌گیرد: از هنگام پیدایش کاغذهای چاپی با چاپ ناهنجار و متن‌های ناجور، با داستان‌ها و تصاویر دزدها و جنایتکارها، که در بازار قرن هجدهم دیده می‌شد و با نام کانارد در بخش زیادی از قرن نوزدهم نیز ادامه یافت. واژهٔ «کانارد» به‌معنی «اردک» برای اشاره به «داستانی نامعقول و احتمالاً ساختگی» قرن‌ها در فرانسه رواج داشته است و معلوم نیست ریشه‌اش از کجاست. اما برخی می‌گویند این نام از آنجا باب شده است که فروشندگان کانارد با صدای بوقی که شبیه به فریاد اردک بود خبرها را اعلام می‌کردند؛ البته این فرضیه ثابت نشده است. روزنامه‌هایی نظیر کاناردِ قرن هجدهم-نوزدهم با وسایلی نه‌چندان پیشرفته تا عصر ما به حیات خود ادامه داده‌اند و قطعات ترانه‌هایی دربارهٔ وقایع جاری را پخش می‌کنند. برای مثال، در سال ۱۹۰۹ زلزلهٔ مسّینا با خرابه‌های معابد رومی که جمعیت را له می‌کنند مجسم شده است.»