کتاب زندگی‌های دوگانه، فرصت‌های دوباره

کتاب زندگی‌های دوگانه، فرصت‌های دوباره نوشته آنت اینسدورف استاد مطالعات سینمایی دانشگاه کلمبیا مروری است بر سینمای کارگردان معاصر لهستانی، کریشتف کیشلوفسکی.

 درباره کتاب زندگی‌های دوگانه، فرصت‌های دوباره

این کتاب حاصل درس‌هایی است که اینسدورف در دانشگاه کلمبیا (پاییز ۱۹۹۷، بهار ۱۹۹۸) به کریشتف کیشلوفسکی اختصاص داده بود.

 فصل نخست به فیلم‌های دوران جوانی‌اش اختصاص یافته، این فصل هم توصیفی است هم تحلیلی، همراه با مؤلفه‌های زندگی‌نامه‌ای و همچنین پژوهش و مطالعه‌ای دربارهٔ نخستین فیلم‌های مستند کیشلوفسکی که چندین‌وچند کارِ دست‌گرمی به شمار می‌روند که در آن‌ها، دوربین کیشلوفسکی با کنجکاوی به این‌جا و آن‌جا سرک می‌کشد تا زمان آن فرابرسد که داستان‌های خودش را در فیلم‌های آتی «روایت» کند.

فصل دوم به نخستین فیلم‌های داستانی تلویزیونی کیشلوفسکی ــ کارکنان (۱۹۷۵)، آرامش (۱۹۷۶) ــ و فیلم بلندی می‌پردازد که زمینه را برای شناخته شدنش فراهم کرد، خورهٔ دوربین (آماتور) (۱۹۷۹).

فصل سوم، با تمرکز بر هم‌جواری شانس و تصادف و مرگ، به کاوش در پیچ‌وخم‌های تاریک بخت بی‌حساب (۱۹۸۱)، اثری احتمالاً متأثر از سینمای وُیچخ هاس، و پایانی نیست (۱۹۸۴) می‌پردازد. از این‌جاست که در مجموعه‌آثار سینمایی او، اهمیت همکارانی نظیر کریشتف پیشیویچ، فیلم‌نامه‌نویس، و زبیگنیف پرایزنر۸، آهنگساز، عیان می‌شود.

فصل چهارم اختصاص یافته به ده فرمان، مجموعهٔ ده فیلم نیمه‌بلند که برای تلویزیون لهستان ساخته شد. توجهی خاص معطوف شده به دو اپیزودی که نسخهٔ بلندترِ آن‌ها نیز ساخته شده: فیلم کوتاهی دربارهٔ کشتن و فیلم کوتاهی دربارهٔ عشق.

فصل‌های پنجم تا هشتم روی آخرین فیلم‌های کیشلوفسکی، زندگی دوگانهٔ ورونیک و سه‌گانهٔ سه رنگ: آبی، سفید، قرمز، متمرکز می‌شوند که تولیداتی بین‌المللی هستند و (در فرانسه، لهستان و سویس فیلم‌برداری شده‌اند). این فیلم‌ها چالشی هول‌انگیز برای سینه‌فیل‌ها و محققان به شمار می‌روند و دعوت‌مان می‌کنند از نزدیک‌ترین جای ممکن، معنای درونی اثر را تحلیل کنیم و «وزن متافیزیکی» مؤلفه‌های ملموس را (مثل رنگ آبی همیشه‌حاضر در داستان زنی که شوهر و دخترش در سانحهٔ تصادف کشته شده‌اند) تشخیص دهیم.

نیت اصلی این اثر، همراه با نقل‌قول‌هایی از شماری از محققان و مورخان سینما (به‌ویژه از فرانسه، که سینمای کیشلوفسکی آن‌جا بهتر از جاهای دیگر، شناخته شده و مورد ستایش قرار گرفته)، این است که به شیوه‌ای هم‌دلانه، تبحرِ خواننده را بالا ببرد و ترغیبش کند تا بار دیگر با نگاهی نو و درکی عمیق به تماشای این فیلم‌ها بنشیند.

 خواندن کتاب  زندگی‌های دوگانه، فرصت‌های دوباره را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 علاقه‌مندان به سینما به ویژه دوست‌داران سینمای کریشتف کیشلوفسکی

 درباره آنت اینسدورف

آنت اینسدورف در پاریس به دنیا آمد اما خیلی زود به نیویورک مهاجرت کرد. پس از تدریس تاریخ سینما و نقد در دانشگاه ییل (۱۹۸۸ ـ ۱۹۷۵) به عنوان استاد مطالعات سینمایی در دانشکدهٔ هنر دانشگاه کلمبیا آغاز به کار کرد.

او نویسندهٔ کتابی مرجع دربارهٔ تروفو، فرانسوآ تروفو؛ آیا سینما جادویی است؟ (انتشارات مرزی، «سینما»، ۱۹۸۹) است و در پی‌اش تروفو، فیلم‌های زندگی‌اش (انتشارات گالیمار، «کشف‌ها»، ۱۹۹۶) را نیز منتشر کرد. اینسدورف در مقام متخصص نام‌آشنای کارگردان چهارصد ضربه و مترجم و مفسر او در امریکا، همکاری تنگاتنگی نیز با شرکت کرایتریون در تهیهٔ نسخه‌های دی‌وی‌دیِ آثار تروفو داشته است. او در مستند فرانسوآ تروفو: پرتره‌های دزدکیِ سرژ توبیانا و میشل پاسکال (۱۹۹۳) نیز حضور دارد.

اینسدورف اغلب با بخش ضمیمهٔ «هنر و سرگرمی» نیویورک تایمز همکاری می‌کند و امضایش را در روزنامه‌ها و مجلات مختلف نظیر سان‌فرانسیسکو کرونیل، پرمیر، لس‌آنجلس تایمز، فیلم‌کامنت، واشنگتن پست و رولینگ استون می‌توان دید.

او از چهره‌های نام‌آشنای جشنواره‌های سینمایی سراسر جهان (تلورید، میامی، کن) است و در این جشنواره‌ها مسئولیت برگزاری نشست کارگردان‌ها و بازیگران با مخاطبان و مطبوعات را به عهده دارد. اینسدورف با چندین برنامهٔ تلویزیونی (از جمله مجموعه‌ای هشت‌قسمتی دربارهٔ جنگ جهانی دوم به نام سال‌های تاریکی) همکاری کرده و همچنین تهیه‌کنندگی چندین فیلم کوتاه از جمله واکسی (تام آبرامز، ۱۹۸۷، با حضور جری و بن استیلر)، برندهٔ جایزهٔ بزرگ فیلم کوتاه در جشنوارهٔ مونترال را به عهده داشته.