کتاب گفت‌وگو با دیوید لینچ

«گفت‌وگو با دیوید لینچ» از مجموعه کتاب‌های گفت‌وگو با کارگردانان و به قلم ریچارد اِی. بارنی( -۱۹۵۵) منتشر شده است. گردآورنده این کتاب، مجموعه‌ای از مصاحبه‌هایی که با دیوید لینچ( -۱۹۴۶)، کارگردان و فیلمنامه‌نویس نامدار آمریکایی انجام شده است را فراهم آورده است. در بخشی از کتاب می‌خوانیم: مشهور است که می‌گویند مصاحبه با دیوید لینچ به کلنجار رفتن با نوزاد زبان‌بسته چهارماهه‌ای می‌ماند که حرف‌های زیادی برای گفتن دارد اما شما نمی‌توانید به درستی منظور اصلی او را متوجه شوید. این ویژگی شخصیتی و کاری او به روشنی نشان می‌دهد که عبارت «طفره رفتن» یا گریزان از گفت‌وگو چندان برازنده‌ی او نیست زیرا علاقه زیادی به گفتن دارد یا دقیق‌تر که بگوییم: او عاشق سخن گفتن است. لینچ از داستان‌گویی به شدت لذت می‌برد، لطیفه گفتن و لطیفه شنیدن را دوست دارد و از فلسفه‌بافی بداهه شاد می‌شود. باوجوداین، در نظر او صحبت در مورد جنبه‌های گوناگون زندگی شخصی یا معنای محتمل آثارش موضوعی دیگر است. بنابراین او بیش از آن که طفره برود یک مبهم‌گوی کار کشته است، هدفی متحرک برای مصاحبه‌گر بی‌نوا و یک خوش‌صحبت زیرک که در مصاحبه آن‌چه نمی‌گوید بر آن چه می‌گوید ارجحیت دارد و در یک کلام این رویکرد ابهام در همکلامی را می‌توان شناسه منحصربه‌فرد او دانست. مصاحبه با لینچ به چند دلیل یک تجربه سینوسی است از جمله ضعف عموما ذکر شده‌اش در مقوله زبان گفتاری. ساختار کلامی تاثیرگذار و همواره رو به پیشرفت لینچ و پایبندی سرسختانه‌اش به اصول زیبایی‌شناسی خاص خودش پدیده‌ای مبهم را به‌وجود می‌آورد که ما آن را مصاحبه با لینچ می‌نامیم. لینچ همیشه برای صحبت درباره روند شکل‌گیری فیلم‌هایش آماده است اما از تفسیر و توضیح معنایی عناصر و جزییات پرهیز می‌کند. علاوه بر این، از آن‌جا که لینچ می‌داند اظهارنظر او درباره معنای جزییات می‌تواند به عنوان رهنمون‌های معتبری در رسیدن به تفسیری روشن از معنای آثارش به کار گرفته شود، هوشمندانه بر این پرهیز پافشاری می‌کند.