کتاب اولیس از بغداد

کتاب اولیس از بغداد نوشته اریک امانوئل اشمیت است که پویان غفاری آن را به فارسی ترجمه کرده است. این کتاب روایتی تازه از سفر اولیس قهرمان داستان هومر است. این کتاب نگاهی نو و تازه است.

درباره کتاب اولیس از بغداد

در بغداد نخستین سال‌های سقوط صدام است که سعد سعد تصمیم می‌گیرد از این حال و هوا بگریزد و روانه‌ی اروپا شود، بدون این‌که دیناری پول داشته باشد. او همچون اولیس تن به دریاهای خروشان و طوفان‌ها می‌سپارد و بعد از آن ماجراهای عجیب و غریبی را از سر می‌گذراند. جایی نزدیک است جان خود را در کشتی شکسته‌ای به باد دهد، جایی دیگر چیزی نمانده تا به دام قاچاقچیان مواد مخدر بیفتد، یک بار به زندان می‌افتد و یک بار هم مثل عاشق می‌شود. خشونت و طنز مهاجرت یکی از میلیون‌ها انسانی به تصویر  می‌آید که در پی جای بهتری برای زیستن خانه و کاشانه‌شان را به امان خدا سپرده‌اند. او چون اولیس داستان هومر سرگردان دریا می‌شود برای رسیدن به آرامش و آزادی.

خواندن کتاب اولیس از بغداد را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به داستان و رمان پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب اولیس از بغداد

من در بغداد به دنیا آمده‌ام در روزی که صدام حسین، خشمگین از مشاهده کردن اولین تار موهای سفیدش، درحالی‌که رگ‌های گردنش بیرون زده بود شروع به فریاد کشیدن کرد، آرایشگرش را احضار کرد، و مصرانه از او خواست که آن موهای سفید را با رنگ پر کلاغی غلیظ بپوشاند؛ پس از آن، با انگشت‌های لرزان به آن مرد اعلام کرد که از این به بعد او باید مسؤولیت رنگ کردن کوچکترین نشانهٔ پیری را به عهده داشته باشد: باید با چشمانی باز همیشه مراقب این نشانه‌ها باشد! به‌این ترتیب می‌توان گفت که من در روزی به دنیا آمده‌ام که عراق در آن روز از یک فاجعه دوری کرد. طالعی شوم یا طالعی خوش؟

اگر من این جزئیات را نقل می‌کنم، به‌این خاطر است که آن آرایشگر فامیل خاله‌ام می‌شد آن هم از طریق ازدواج با دختر خالهٔ نا خواهری مادرم. خانواده، که... آن روز عصر وقتی‌که آرایشگر به خانهٔ ما آمد تا تولد مرا تبریک بگوید نتوانست در مورد بازگو کردن آن حکایت برای پدرم جلوی خودش را بگیرد، آنها پشت یک پرده پنهان شدند، و با صدای بسیار آهسته از رخ دادن چنین چیزی خوشحالی کردند؛ در عوض او هرگز اقرار نکرد، نه آن شب و نه شب بعد، که‌این موهای رو به زوال در کجا قرار داشتند، آیا آن موها بر روی سر رئیس‌جمهور سر بر کشیده بودند و یا در قسمت دیگری از بدن او، اما این قصور او در گفتن این موضوع خود بازگوکنندهٔ همه چیز بود چون همه می‌دانند که در کشور ما، از آنجایی که مردان برای مدت طولانی خواهان داشتن قدرت مردانگی هستند، پشم‌های پایین بدنشان را سیاه می‌کنند.

در تمامی این حالات، والدین من دو دلیل برای خوشحال شدن داشتند: پسری به دنیا آمده و دیکتاتور هم در حال پیر شدن است.