کتاب سفرهای خطرناک من

ایوان کلیما نویسنده، روزنامه‌نگار و نمایش‌نامه‌نویس مشهور اهل کشور چک در کتاب «سفرهای خطرناک من» خاطراتش را از دوران جنگ جهانی دوم نوشته است. ایوان در ۱۹۳۱ در پراگ متولد شد. در زمانی که هنوز چکسلواکی از زیر بار جنگ جهانی، اول کمر راست نکرده بود. وقتی ایوان ده ساله بود پدرش که جوشکار بود، به اردوگاه کار اجباری فرستاده شد، چندی بعد ایوان و مادرش هم به او ملحق شدند. ایوان تا زمانی که هیتلر روی کار آمد، از یهودی‌بودنشان خبر نداشت چون خانواده‌اش مذهبی‌های معتقدی نبودند. زندگی در اردوگاه به ایوان کوچک فهماند قدرتی در بیرون وجود دارد که می‌تواند هر وقت اراده کند آنها را نابود کند، پس باید هنر بقا را به خوبی یاد می‌گرفت و البته فرار را. کلیما از همان روزهای اردوگاه نوشتن و خواند را شروع کرد. نمایش‌نامه می نوشت عروسک می‌ساخت و خیمه‌شب‌بازی اجرا می‌کرد و در سر رویای آزادی می‌پروراند. بعد از رهایی از اردوگاه نازی‌ها، ایوان روزنامه‌نگاری پیشه کرد، به دانشگاه رفت، ادبیات خواند و در سال ۱۹۵۸ با یک روان‌درمانگر ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شد. اما دشواری‌های زندگی او را به راحتی رها نکردند، بعد از بهار پراگ که روس‌ها چکسلواکی را گرفتند، کلیما که در امریکا بود به خانه بازگشت؛ اما همه چیزش را از او گرفتند و مجبور شد شغل‌های پستی همچون جاروکشی خیابان را تجربه کند. تجربیات کلیما از این دوران در آثارش کاملا مشهود است به‌خصوص در توصیف‌هایی که از حال و روز شهروندان می‌کند. مردمی که تحت حاکمیت رژیم سرکوبگر می‌کوشیدند زندگی عادی داشته باشند. کلیما که همیشه به دنبال آزادی بوده است می‌گوید در ۷۰ درصد زندگی‌اش دربند بوده و سال‌های دهه ۷۰ بدترین سال‌های عمرش بوده‌اند. او اکنون در جنگلی در جنوب پراگ سکونت دارد.