کتاب دختر استالین (جلد اول)

کتاب «دختر استالین (جلد اول)» نوشته رزماری سالیوان، سرگذشت سوتلانا علیلویوا، دختر دیکتاتور قرن بیستمی، جوزف استالین را از زمان تولد تا لحظه مرگش روایت می‌کند. این کتاب با ترجمهٔ بیژن اشتری در نشر ثالث چاپ شده است.

درباره کتاب دختر استالین (جلد اول)

سوتلانا همه عمر خود را صرف این کرد که از زیر سایه ترسناک پدر بیرون بیاید و این داستان، داستان جنگیدن او برای رهایی از این سایه شر است؛ نوعی از وابستگی خونی که سرنوشتی تلخ را برای انسان رقم می‌زند. او می خواست انسان بماند و مانند همه انسان ها، عشق و آرامش درونی داشته باشد.

رزماری سالیوان پنج سال از عمر خود را برای نوشتن این کتاب صرف کرد و بسیار تحقیق و پژوهش نمود و کتاب درواقع حاصل گفتگوی او با اعضای خانواده، دوستان، آشنایان سوتلانا در نقاط مختف جهان از مسکو و گرجستان گرفته تا هند و بریتانیا و آمریکا است.

نامه‌های شخصی این دختر نیز علاوه بر اسناد محرمانه آرشیوهای کا.گ. ب، سیا، حزب کمونیست شوروی و... کمک شایانی به نگارش این اثر کرده‌اند.

کتاب دو جلدی «دختر استالین» از کتاب‌های بسیار موفق زندگی‌نامه‌ای در سال ۲۰۱۶ بوده و جوایز بسیاری را نصیب نویسنده‌اش کرده است؛ از جمله جایزه پلوتارک، جایزه آر.بی.سی. تیلور، جایزه هیلاری وستون و علاوه بر این‌ها، کتاب فینالیست جایزه معتبر پن/بوگارد ولد، و فینالیست جایزه نشنال‌بوک کریتیکس سیرکل هم بوده و در فهرست بهترین کتاب‌های روزنامه دیلی‌میل مقام اول را به خودش اختصاص داده است.

«دختر استالین» الگوی خوبی برای نگارش کتاب‌های زندگی‌نامه‌ای است. روایتی منسجم، بدون قضاوت شخصی و دارای ارزش بالای تاریخی.

علاوه بر همه این محاسن، «دختر استالین» بهترین کتاب برای شناختن استالین، این پدیده بی‌نظیر تاریخی است.

کتاب دختر استالین (جلد اول) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به مطالعهٔ کتاب‌های تاریخی و زندگی‌نامه‌ای پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب دختر استالین (جلد اول)

۲۸ فوریه ۱۹۲۶ که سوتلانا به دنیا آمد، قدم به داخل خانواده‌ای گذاشت که از مدتی پیش حسابی شلوغ و پر ازدحام شده بود. واسیلی، برادر سوتلانا، پنج سال پیش، در ۲۱ مارس ۱۹۲۱، متولد شده بود. این قصه دهان به دهان پیچید که نادیا، برای نشان دادن زُهد بالشویکی و اراده آهنین یک زن انقلابی، پس از صرف شام با پای پیاده به زایشگاه رفته بود تا اولین فرزندش (واسیلی) را به دنیا بیاورد. نادیا به محض فارغ شدن به خانه زنگ زده و تولد پسرشان را به استالین تبریک گفته بود. یاکوف جوگاشویلی، برادر ناتنی سوتلانا، فرزند استالین از ازدواج اولش، نیز در ۱۹۲۱ برای ادامه زندگی از گرجستان به مسکو آمد و در خانه پدرش ساکن شده بود. یاکوف نوزده سال بزرگ‌تر از سوتلانا بود و تا زمان مرگ بی‌رحمانه‌اش در اردوگاه اسرای جنگی آلمان نازی حامی و یاورش بود.

اقوام و اعضای خاندان استالین به آپارتمان او در کرملین رفت و آمد می‌کردند، به طوری که زندگی خانوادگی آن‌ها خصوصیتی چخوف‌وار داشت. هر دو شاخه خانواده در کنار هم زندگی می‌کردند: علیلویف‌ها و اسوانیدزه‌ها. خانواده خود نادیا مدام به آپارتمان کرملینی نادیا و شوهرش (استالین) سر می‌زدند. تا این زمان، اعضای این خانواده شامل افراد زیر می‌شد: سرگئی علیلویف و همسرش اولگا (والدین نادیا)؛ فیودور علیلویف و پاول علیلویف (برادران نادیا)؛ ژنییا (همسر پاول علیلیوف)؛ آنا علیلویوا (خواهر نادیا) (شوهر آنا). مقدر بود که همه اعضای این خانواده نقش‌های غم‌انگیزی را در روایت استالین بازی کنند.

شاخه اسوانیدزه خانواده استالین، همچون اشباحی از گذشته وی، در سال ۱۹۲۱ از گرجستان به مسکو آمدند تا برای همیشه در این شهر بمانند. جوزف استالین که در شهر کوچک گوری در گرجستان متولد شده و در جوانی با نام مستعار «سوسو» به فعالیت‌های انقلابی تحریک‌گرانه در گرجستان رو آورده بود، در سال ۱۹۰۶ با کاتو، خواهر آلکساندر («آلیوشا») اسوانیدزه، ازدواج کرد. آلیوشا دوست دوران دبستان استالین بود. در آن روزهای ماقبل انقلاب، که پیروزی بالشویک‌ها کاملا بعید می‌نمود، سه خواهر آلیوشا اسوانیدزه در شهر تفلیس، مرکز گرجستان، خیاطی زنانه‌ای به اسم «آتلیه ارویو» را اداره می‌کردند. سالن انتظار این خیاطی همیشه پر از کنت‌ها و کنتس‌ها، ژنرال‌ها و همسرانشان، افسران بلندمرتبه پلیس و اوخرانا و همسران آن‌ها بود. خواهران اسوانیدزه در حالی که لباس همسر یک ژنرال را در اتاقی پرو می‌کردند، انقلابیان در اتاق بغلی مشغول بحث در باره نقشه‌هایشان برای بمب‌گذاری و دیگر اقدامات خرابکارانه بودند و اسناد محرمانه‌شان را داخل مانکن‌های پلاستیکی جاساز می‌کردند.