کتاب قله‌های ادبیات جهان؛ سفر به انتهای شب سلین

«قله‌های ادبیات جهان، سفر به انتهای شب سلین» نوشته جان استارک با ترجمه رضا علیزاده، به نقد و بررسی رمان «سفر به انتهای شب» اثر لویی فردینان سلین، نویسنده فرانسوی پرداخته است. جان استارک در کتابش، این اثر را از ابعاد گوناگونی همچون سبک نگارش، مضمون و مخاطبان بررسی کرده است.

سلین در ۲۷ مهٔ ۱۸۹۴ در کوربوآی فرانسه متولد شد و در ۱ ژوئیهٔ ۱۹۶۱ در شهر مودون درگذشت. او در رشته پزشکی درس خواند و تا اخر عمرش هم پزشک بود.

«سفر به انتهای شب» اولین رمان سلین است که در ۱۹۳۲ منتشر شد. ابتدا تحسین و بعد طرد شد و سرانجام به موفقیت و شهرت فراوان رسد و جایزه ادبی رنودو را گرفت.

این کتاب، داستان ضد قهرمانی به نام «فردینان باردامو» را روایت می‌کند که در سال‌‌هایی از زندگی با جنگ جهانی اول و پیامدهای آن روبرو می‌شود. فردینان سلین تنفر و خشم خود را از آنچه حماقت و دورویی جامعه می‌نامد، در سرتاسر این کتاب نمایان کرده است. کتاب پر است از اصطلاحات عامیانه، زشت و محاوره‌ای و در واقع یک سمفونی بزرگ از خشونت، ظلم و پوچ‌گرایی. شخصیت اصلی داستان، به نوعی الهام گرفته از شخصیت خود نویسنده است و انگار خود سلین وقایع کتاب را تجربه کرده است. فردینان داستان او، مرد بی‌وطن و بی‌قیدی است که جنگ را ترک می‌کند و به آفریقا می‌رود تا بختش را بیازماید. وقتی از گرما و امراض آفریقا به تنگ می‌آید، به سرزمین تجدد و تمدن، آمریکا می‌رود و در نهایت به وطنش، فرانسه برمی‌گردد. قهرمان داستان سلین خودسانسوری نمی‌کند و هرآنچه می‌بیند را به زبان می‌آورد، ترسش، نفرتش، بیزاریش و تقریبا هر احساسی که داشته باشد.

سلین پس از نگارش این اثر مورد غضب حکومت فرانسه واقع شد. او را ننگ ملی نامیدند و از فرانسه راندند. در کپنهاک یک سال را در زندان گذراند و پس از بازگشت به کشورش نیز بدون محاکمه زندانی شد. بعد از اتمام دورهٔ محکومیتش در سال ۱۹۵۱ به فرانسه بازگشت و از تمام مردم فرانسه عذر خواست درحالی‌که ارزش بقیهٔ آثار او، «مرگ قسطی»، «جنگ»، «شمال»، «افسانه‌های پریان برای زمانی دیگر» و بسیاری شاهکارهای دیگرش در زمان خودش نادیده گرفته شد.