کتاب گوآتاما بودا

کتاب گوآتاما بودا نوشته احمد علامه فلسفی است که به زندگی، آرا و زمانه بودا متفکر هند باستان و بنیان‌گذار دین بودایی می‌پردازد.

 درباره گوآتاما بودا

سیدارتا گَوتاما بودا ( بت ریاضت کش و حکیمی بود که بر پایه آموزش‌های وی، آیین و اندیشه فلسفی بودایی بنیان گذاشته شد. بودا میان سده چهارم و ششم پیش از میلاد در بخش خاوری هند باستان می‌زیسته‌است.گوتاما، شخصیت محوری در آیین بودایی است. مرگ بودا حدود ۴۰۰ تا ۴۸۳ سال پیش از میلاد مسیح (۸۰ سالگی). آموزه‌های بودا نخستین بار حدود ۴۰۰ سال پس از درگذشت او، به رشته تحریر درآورده شد.

بودا تصمیم گرفت که دانش جدیدی که به آن دست یافته بود را با مردم به اشتراک بگذارد تا آن‌ها نیز بتوانند چرخه زندگی و مرگ را تحت تسلط خود درآورند. بودا اولین خطابه خود را پس از روشن بینی ایراد کرد. این اولین خطابه دهاماچاکا نامیده شده‌است. دهاماچاکا به معنی برپایی آگاهی است. اگرچه گاهی از آن به عنوان چرخ حقیقت یاد می‌کنند. او ثروت و قدرت زیاد خود را به عنوان یک شاهزاده و ریاضت کشیدن و شکنجه دادن خود با محروم کردن بدن از نیازهای اساسی را رها کرد و در عوض «راه میانی» را برگزید. او به نیازهای بدنش به جای خواسته‌های ذهنش توجه نمود. این «راه میانی» که او را در خروج از رنج و عذاب یاری نمود در اولین خطابه بودا در هشت نکته ارائه شده‌است:

-درک صحیح -تفکر صحیح -صحبت صحیح -فعالیت صحیح -امرار معاش صحیح -تلاش صحیح -اندیشه صحیح -تمرکز صحیح. 

 پیروی از این هشت نکته باعث فهمیدن چهار حقیقتی می‌شود که باعث خروج انسان از چرخه مرگ و زندگی و رسیدن به نیروانا می‌گردد.

خواندن کتاب گوآتاما بودا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به شناخت فلاسفه و متفکران بزرگ جهان مخاطبان این کتاب‌اند.

بخشی از کتاب گوآتاما بودا

آیین بودایی پس از اسلام و مسیحیت، از جمله آیین‌هایی است که در سراسر جهان پیرو دارند. بر پایه آمار سال ۲۰۰۵ م. این آیین ۳۶۰ میلیون پیرو در سراسر جهان دارد. این پیروان در هند، مغولستان، تبت، چین، کره، ژاپن، آمریکا و اروپا پراکنده‌اند. آیین بودا دین اصلی برخی کشورها از جمله سریلانکا، میانمار (برمه)، تایلند، کامبوج، لائوس، ویتنام، ژاپن، چین، تبت و مغولستان به شمار می‌آید. این آیین در تعالیم بودا ریشه دارد. تحقیقات و مطالعات محققان نشان می‌دهد که بودا شخصیتی تاریخی است، نه افسانه‌ای. فارغ از منابع آیین بودا، هیچ گزارش تاریخی معتبری از زندگی و تعلیمات بودا در دست نیست. همه گزارش‌های موجود، مطالبی است که سینه به سینه میان بوداییان به نسل‌های بعد منتقل شده و حدود چهار سده پس از وی نگارش یافته است. بنابراین، مطالب گزارش شده درباره بودا، تنها برخاسته از متون دینی آیین بودا است و نه برآمده از گزارش‌های معتبر تاریخی.

نام اصلی بودا

بر پایه گزارش‌های اساطیری موجود در منابع بودایی، نام اصلی بودا «سیدارته گوتمه» بوده که احتمالاً در فاصله سال‌های ۵۶۳-۴۸۳ ق. م. می‌زیسته است. او در قبیله شاکیا (sakya) در منطقه کوچکی در هیمالیا که امروز در مرز نپال قرار دارد، زاده شد. سیدارته در دامان آیین هندو پرورش یافت و در ۱۶ سالگی ازدواج کرد و در ۲۹ سالگی پس از حوادثی چند، مسیر زندگی‌اش تغییر کرد. وی که پیشتر آموزش‌های ویژه یک شاهزاده را فراگرفته بود، جامه زهد بر تن کرد و زیر نظر آموزگاران معنوی آموزش دید. پس از سال‌ها صبر و شکیبایی به مطلوب خویش دست یافت و زیر یک درخت، در جایی که امروز به بودگیامعروف شده است، به حقیقت دست یافت و به مقام بودایی نایل شد.

اساطیر بودایی بر آنند که خدایان متمایل بودند تا سیدارته به شخصی مقدس تبدیل گردد. به باور خدایان، بودا راهگشای بسیاری از مشکلاتی بود که پیش روی آن‌ها قرار داشت و رسیدن وی به مقام بودایی، برای آن‌ها نیز سودمند بود. از این رو، خدایان سعی کردند تا با قرار دادن رخدادهایی در زندگی بودا، او را از زندگی اشرافی خویش دور کنند و به مقام روحانی رهنمون سازند.