کتاب دلبند‌ عزیزترینم

خسیس نباش برایم نامه بنویس. پاداشش را خواهی دید. تو را مثل یک عرب وحشیانه دوست خواهم داشت.

من عاشق لحظاتی هستم که حتی با کلمات در نامه‌هایت نوازشم می‌کنی. این کار تو گرمم می‌کند، فکر می‌کنم گنجی دارم که هنوز همه‌ی آن را بیرون نیاورده‌ام و هنوز بسیار و بسیاری از آن در دل زمین است.

از من پرسیده‌ای زندگی چیست، مثل این‌که بپرسی هویج چیست؟ خوب هویج هویج است و همین است که هست [...]

نویسنده‌ی عزیز، از دست من عصبانی نباشید و مرا دوست داشته باشید و کمی به من فکر کنید. عکسی از خودتان، با امضای‌تان برایم بفرستید. اندازه‌ی نسبتاً بزرگ باشد چون این عکسی که از شما وسط میزم دارم کوچک است و چشم‌های‌تان در آن غمگین است. به مامان و خواهرتان سلام‌های گرم مرا برسانید. دست‌تان را می‌فشارم. اولگا کنیپر

هر روز منتظر حتی یک نامه دو سه خطی از شما هستم، وقتی خانه را ترک می‌کنم اولین چیزی که به چشمم می‌افتد میز است با نامه‌ها و چیزی روی آن نیست!

برایم نامه‌ای زیبا و صمیمانه بنویسید. مثل همیشه پشت شوخی و هزل سنگر نگیرید. آن‌چه را که می‌خواهید بنویسید. قبول می‌کنم، من خسته‌کننده‌ام، کنه‌ام. شما هرچه را که می‌خواهید بنویسید. آن‌چه را که قلم‌تان می‌خواهد.

زندگی چه‌قدر کسالت‌بار است، کسالت‌بارتر از این‌که بدانی منبع کسالت خودت هستی.

تازه از پیش خواهرتان آمده‌ام. می‌گوید که می‌خواهید با دختر یک کشیش ازدواج کنید. تبریک نویسنده‌ی عزیز. پس نتوانستید مقاومت کنید. خدا به شما عشق و خوشبختی ارزانی دهد. شما حتماً تکه‌ای از دریا پشت قباله‌اش انداخته‌اید، مگر نه؟

برایم نامه‌ای زیبا و صمیمانه بنویسید. مثل همیشه پشت شوخی و هزل سنگر نگیرید. آن‌چه را که می‌خواهید بنویسید.

یک‌بار برای همیشه باید اضطراب شکست و موفقیت را کنار بگذارید. کار شما این است: هر روز پشت سر هم ذره‌ذره کار کنید، مداوم، و خود را برای اشتباهات و شکست‌های اجتناب‌ناپذیر آماده کنید. در یک کلام شما راه خود را بروید و رقابت را بگذارید برای دیگران. برای یک مبتدی آن‌چه مهم است و درعین‌حال بسیار سودمند، این است که مدام بنویسد یا بازی کند و آگاه باشد که کارش به قدر کافی خوب نیست.

بی‌تو همه‌چیز کسالت‌آور است. چه‌قدر دلم برای دیدنت، برای نوازشت، برای نگاه کردن به تو تنگ شده است. احساس می‌کنم از همه‌ی دنیا دور افتاده‌ام.

شما هم خیلی شوخ هستید آقای چخوف! به هنرپیشه‌ی آس‌وپاس تئاتر هنری جعبه‌ی طلا و جواهرات داده‌اید. واقعاً ماها جواهر داریم؟ من نامه‌های مردی بسیار عزیز را که از یالتا برایم می‌نویسد در آن نگه خواهم داشت. اما کِی قرار است عکسِ با چشمانِ باز برایم بفرستید؟ نمی‌توانستید چنین عکسی را به‌عنوان سورپریز توی جعبه برایم بگذارید؟ بدجوری دلم برای دیدن‌تان تنگ شده است.

عزیزترین عزیزم، عصبانی هستی از این‌که من زیاد نامه نمی‌نویسم و متأسفی که تو برایم نامه‌ی زیادی می‌نویسی. اما بدون نامه‌های تو من دِق می‌کنم. برایم بیشتر بنویس و نامه‌های طولانی‌تر بنویس. نامه‌هایت بسیار خوبند و من عاشق‌شان هستم. چندین‌بار می‌خوانم‌شان.

هنرپیشه‌ی کوچولوی عزیزم، هاپوی بی‌نظیرم، چرا از دست من عصبانی هستی، چرا نامه نمی‌نویسی؟ چرا نامه نمی‌نویسی؟ چرا نامه نمی‌نویسی؟ سر پول تلگرام خست به خرج می‌دهی؟ ۲۵ روبل پول تلگرام بده من، قول شرف می‌دهم که ۲۵ سال دوستت داشته باشم.

شما هم خیلی شوخ هستید آقای چخوف! به هنرپیشه‌ی آس‌وپاس تئاتر هنری جعبه‌ی طلا و جواهرات داده‌اید. واقعاً ماها جواهر داریم؟ من نامه‌های مردی بسیار عزیز را که از یالتا برایم می‌نویسد در آن نگه خواهم داشت.

راستش را بخواهید این همه صحبت از موفقیت، همه‌ی شما را نُنر بار آورده، این سم همه‌ی شما را مسموم کرده است و تا یکی دو سال هیچ‌چیز شما را راضی نخواهد کرد! کمی به خودتان بیایید.

همین الان در اتاق نشیمن نشسته‌ام و دارم برایت نامه می‌نویسم. سکوت همه‌جا را گرفته است. «آدوچکا» ی کوچولو و دوست‌داشتنی در اتاق بغلی به خواب رفته است. در این شش هفته خیلی به او عادت کرده‌ام و جدایی‌اش برایم سخت خواهد بود. سماور روی میز غلغل می‌کند. همه‌جا پر از اسباب‌بازی بچه است. کسی در خانه نیست. همه‌چیز ساکت است و من دارم کم‌کم افکارم را مرتب می‌کنم

شب فرا رسیده و روز من تمام شده است

در اتاق کارتان کاناپه‌ای است. عکس بزرگ شما روی دیوار خیلی زیباست. من برای آن کاناپه درست روبه‌روی عکس‌تان یک بلیط فصلی رزرو کردم همیشه باید بیایم و آن‌جا بنشینم.

قلب من زمانی به درد می‌آید که به سکوت و آن چاه ژرف اندوهی که در وجود توست فکر

قلب من زمانی به درد می‌آید که به سکوت و آن چاه ژرف اندوهی که در وجود توست فکر

آیا باز هم برای من نامه خواهید نوشت؟ شاید مگسی در «ملیخوو» پر بزند.

توی خانه می‌نشینم و به شما فکر می‌کنم. وقتی که از کنار «باخچاسرای» رد می‌شدم به یاد مسافرت با شما افتادم. هنرپیشه‌ی عزیز و فوق‌العاده‌ام، خانم بسیار ارجمند کاش می‌دانستید خواندن نامه‌های‌تان چه لذتی برایم دارد. من به شما تعظیم می‌کنم و پیش‌تان سر فرود می‌آورم. تا حدی که پیشانیم کف چاهی را که ۱۷ متر عمق دارد لمس کند. من به شما عادت کرده‌ام و حالا بسیار غمگینم. فکر این‌که تا بهار شما را نخواهم دید دیوانه‌ام می‌کند.

اغلب در خواب می‌بینمت. وقتی که چشمانم را می‌بندم، تو را با روشنی بیشتر می‌بینم. تو زنی هستی که من به او نیاز دارم. سلامت باشی. خداوندی که همه‌ی ما را آفریده نگهدار تو باشد. شاد باشی و سرحال. بهار بیا این‌جا. چیزی برای گوش تو دارم ـ یک بوسه‌ی بزرگ، یک آغوش و بوسه‌ای دیگر.

کنیپر ۱ مارس/ «پترزبورگ» صبح به‌خیر عزیزم! بهار در راه است! در این لحظه که برایت می‌نویسم، پنجره نیمه‌باز است و آفتاب می‌درخشد. هوا حسابی گرم شده است. می‌توانم صدای چرخ درشکه‌ها را در بیرون بشنوم. هوا تأثیر خودش را کرده است. درست مثل این است که برای هواخوری رفته‌ام. هوای اتاق برایم نشئه‌آور است. عاشق این حالت هستم. بهار واقعی به این زودی‌ها خواهد رسید! بیست‌وپنجم ماه سالگرد دیدار ما بود ـ احساس کردی؟ امان از دست تو!

برایم نامه بنویس عزیزم، نامه‌هایت بسیار لذت‌بخش است. تو گولم می‌زنی وقتی می‌نویسی یک انسان هستی و یک زن. باشد اگر می‌خواهی گولم بزن اما هم‌چنان همان زن باشکوهی که هستی بمان و من پیرمرد هستم. اگر من گولت بزنم تو مرا خواهی بخشید و درک خواهی کرد که موهای خاکستری را روی صورت دارم و درعوض، آتشی در دلم. این‌طوری نیست؟ [...] در آغوشت می‌کشم خائن، صدبار، و بوسه‌ای عظیم نثارت می‌کنم. بنویس، برایم بنویس، ای شادی من، چون پس از ازدواج کتکت خواهم زد. عالیجناب خردمند تو آنت چخوف

دیروز پیش از تمرین به خانه‌تان رفتم [...]. در اتاق کارتان کاناپه‌ای است. عکس بزرگ شما روی دیوار خیلی زیباست. من برای آن کاناپه درست روبه‌روی عکس‌تان یک بلیط فصلی رزرو کردم همیشه باید بیایم و آن‌جا بنشینم.

هنرپیشه‌ی عزیز و فوق‌العاده‌ام، خانم بسیار ارجمند کاش می‌دانستید خواندن نامه‌های‌تان چه لذتی برایم دارد. من به شما تعظیم می‌کنم و پیش‌تان سر فرود می‌آورم. تا حدی که پیشانیم کف چاهی را که ۱۷ متر عمق دارد لمس کند.

پول ندارم حتی یک شاهی. چندرغازی هم اگر باشد باید از طلب‌کارهایم پنهان کنم.

من نه نمایشی دارم برای افتتاح نه چیز تازه و جالبی که سرم به آن مشغول باشد. همه‌چیز همان است که بود. در انتظار هیچ‌چیز نیستم مگر تغییر هوا که آن هم در لحظه احتمالش می‌رود.