کتاب بیماری فراگیر در عصر نئولیبرال

کتاب بیماری فراگیر در عصر نئولیبرال اثر آلن بدیو با ترجمه مریم وحدتی به ضمیمه‌ی مقالاتی از اَلن بدیو، کین برچ، شِری برمن و بِن اِرِنرایک شامل مقالاتی درباره پاندمی جهانگیر کرونا است. 

درباره کتاب بیماری فراگیر در عصر نئولیبرال

کتاب بیماری فراگیر در عصر نئولیبرال در تلاش است تا برخی گفتارها و نوشتارهای متاثر از ویروس کرونا را در میان نحله فکری انتقادی بازتاب دهد. این کتاب با تمرکز بر نوشته‌های دیوید هاروی، متفکر چپ گرای بریتانیایی شامل مقالات و مصاحبه‌ای از هاروی درباره اپیدمی کرونا در جهان است که در قرنطینه خانگی به یکی از مهم ترین شارحان وضعیت کنونی بدل می شود. 

کتاب بیماری فراگیر در عصر نئولیبرال را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

علاقه‌مندان به مطالعات جامعه‌شناسی، سلامت و ... از خواندن این کتاب لذت می‌برند. 

بخشی از کتاب بیماری فراگیر در عصر نئولیبرال

نئولیبرالیسم در سراسر آمریکای شمالی و جنوبی و اروپا چهل سال عموم مردم را برای مواجهه با چنین بحرانی در سلامت عمومی کاملاً بی‌پناه و ناآماده گذاشته بود، هرچند بیم‌افکنی‌های پیشین در مورد سارس و ابولا هشدارهای فراوان و همچنین درس‌های مجاب‌کننده‌ای در باب آنچه باید انجام شود، داده بودند. در بسیاری از بخش‌های جهانِ به‌اصطلاح «متمدن»، دولت‌های محلی و مقامات منطقه‌ای و ایالتی که همواره خط مقدمِ دفاع در چنین موارد اضطراری بهداشت عمومی و ایمنی را شکل می‌دهند، به لطف سیاست ریاضتی دچار قحطی بودجه شده بودند؛ سیاستی که در جهت تأمین بودجهٔ معافیت‌های مالیاتی و یارانه‌ها برای شرکت‌ها و ثروتمندان طراحی شده بود.

غول‌های داروسازی به پژوهش‌های بدون سودآوری عظیم در مورد بیماری‌های عفونی (مانند کل گروه ویروس‌های کرونا که از دههٔ ۱۹۶۰ شناخته شده‌اند) علاقهٔ اندکی دارند یا به کُل ندارند. این شرکت‌ها به ندرت در زمینهٔ پیش‌گیری سرمایه‌گذاری می‌کنند و علاقهٔ ناچیزی به سرمایه‌گذاری در آماده‌سازی برای یک بحرانِ بهداشت عمومی دارند، ولی شیفتهٔ طراحیِ درمان‌ها هستند. هر چه ما بیمارتر باشیم، آن‌ها درآمد بیش‌تری کسب می‌کنند. چرا که پیش‌گیری به ارزش‌افزایی برای سهام‌دار کمکی نمی‌کند و حتی شاید از آن بکاهد.

الگوی تجاریِ مورد استفاده در تأمین بهداشت عمومی ظرفیت‌های انطباقی اضافه را که در مواقع اضطراری لازم است، منتفی می‌کند. پیش‌گیری حتی یک حوزهٔ کاریِ به حد کافی جذاب برای تضمین مشارکت در میان بخش عمومی و خصوصی نبوده است. رئیس‌جمهور ترامپ بودجهٔ مرکز کنترل بیماری‌ها را کاهش داده بود و گروهِ کاری بیماری‌های همه‌گیر (پندمی) را در شورای امنیت ملی به همان سیاقی منحل کرد که تمام بودجه‌های تحقیقاتی از جمله در مورد تغییرات اقلیمی را برچید. اگر می‌خواستم انسان‌شناسانه و استعاری در این باره سخن بگویم، نتیجه می‌گرفتم که ویروس کووید-۱۹ انتقام طبیعت در ازای بیش از چهل سال بدرفتاری فاحش و تعدی‌گرایانه با آن به دست استخراج‌گری خشن و بی‌رویهٔ نئولیبرال است.