بوث تارکینگتون

نیوتن بوث تارکینگتون (۲۹ ژوئیه ۱۸۶۹ ـ ۱۹ مه ۱۹۴۶) نویسنده و نمایش‌نامه‌نویس آمریکایی بود که بیشتر به‌خاطر رمان‌هایش، امبرسون‌های باشکوه (۱۹۱۸) و آلیس آدامز (۱۹۲۱)، شناخته می‌شود. او یکی از چهار نویسنده‌ای است که بیش از یک بار جایزه‌ی پولیتزر داستان را دریافت کرده‌اند، همراه با ویلیام فاکنر، جان آپدایک و کلسن وایتهد. در دهه‌های ۱۹۱۰ و ۱۹۲۰، تارکینگتون به‌عنوان برجسته‌ترین نویسنده‌ی زنده‌ی ایالات متحده شناخته می‌شد و چند داستان او به فیلم تبدیل شد.

در ربع اول قرن بیستم، تارکینگتون همراه با مرادیت نیکلسون، جرج اید و جیمز رایلی در ایجاد دوران طلایی ادبیات در ایندیانا نقش داشت. او یک دوره در مجلس نمایندگان ایندیانا خدمت کرد. او به ظهور خودروها انتقاد داشت و مکان بسیاری از داستان‌های خود را در منطقه‌ی میدوست آمریکا قرار داد. او در نهایت به کنبانکپورت، مین، نقل مکان کرد و حتی بعد از ازدست‌دادن بینایی، به نوشتن ادامه داد. او با دیکته‌کردن آثارش به منشی خود می‌نوشت. تارکینگتون نویسنده‌ای بود که در زمان حیات خود موفقیت چشمگیری داشت، اما پس از مرگ، شهرت و نفوذش دوام نیافت.

تارکینگتون در ایندیاناپلیس، ایندیانا، به دنیا آمد. پدرش قاضی بود و مادرش از خانواده‌ای ممتاز در میدوست می‌آمد که پس از بحران مالی ۱۸۷۳ بخش زیادی از ثروت خود را از دست داده بود. تارکینگتون تحصیلات خود را در دبیرستان شورتریج آغاز کرد و تحصیلات متوسطه را در آکادمی فیلیپس اگزتر در نیوهمپشایر تکمیل کرد. او دو سال در دانشگاه پردو تحصیل کرد و عضو انجمن برادری سیگما چی و باشگاه غذایی مورلی بود. بخشی از ثروت خانواده پس از بحران مالی بازگشت و مادرش او را به دانشگاه پرینستون منتقل کرد. تارکینگتون در پرینستون، در فعالیت‌های نمایشی فعال بود. او رئیس انجمن نمایشی پرینستون شد و نخستین آثار تئاتری دانشجویی را در قالب گروه تری‌انگل ارائه کرد.

تارکینگتون نخستین بار با رمان موفقش، نجیب‌زاده‌ای از ایندیانا (۱۸۹۹)، به شهرت رسید. در سال‌های ۱۹۰۲ـ۱۹۰۳، یک دوره به‌عنوان نماینده‌ی جمهوری‌خواه در مجلس نمایندگان ایندیانا خدمت کرد و این تجربه در مجموعه داستان‌های کوتاهش، در عرصه (۱۹۰۵)، بازتاب یافت. او نویسنده‌ای موفق بود و بین سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۸، هفت رمانش در فهرست ۱۰ کتاب پرفروش سال قرار گرفت.

دو رمانش، Penrod و Seventeen، موفقیت طولانی‌مدت تجاری داشتند؛ Penrod بیش از ۷۵۰ هزار نسخه فروخت و Seventeen با فروش حدود ۱.۷ میلیون نسخه به یکی از کتاب‌های محبوب کودکان تبدیل شد. او ۲۵ نمایش‌نامه نوشت که برخی بر اساس رمان‌هایش بودند و برخی به فیلم تبدیل شدند، از جمله Monsieur Beaucaire و Presenting Lily Mars. آثار او شامل نقدهای طنزآمیز و دقیق از نظام طبقاتی آمریکا بود و موضوعاتی چون ثروت نوظهور و تحرک اجتماعی در آن‌ها دیده می‌شد.

تارکینگتون در سن ۷۶سالگی در خانه‌ی خود در ایندیاناپلیس درگذشت و در قبرستان کراون هیل دفن شد. او در دهه‌های ۱۹۱۰ و ۱۹۲۰ به‌عنوان یکی از مهم‌ترین نویسندگان نسل خود شناخته می‌شد و آثارش بارها تجدید چاپ شد. او به‌خاطر دیدگاه ضدمدرنیستی و نگاه نوستالژیک خود به گذشته، به نقد خودروها و اثرات آن‌ها بر محیط‌زیست و جامعه می‌پرداخت. آثار او اغلب به تأثیرات مخرب آلودگی، سرعت و توسعه بر زندگی انسانی می‌پرداختند. تارکینگتون دو بار جایزه‌ی پولیتزر داستان را برای رمان‌های امبرسون‌های باشکوه (۱۹۱۹) و آلیس آدامز (۱۹۲۲) دریافت کرد. همچنین جوایز دیگری از جمله جایزه‌ی یادبود اُ.هنری و مدال طلای مؤسسه‌ی ملی هنرها و نامه‌ها را کسب کرد. تارکینگتون تحصیلات دانشگاهی خود را تکمیل نکرد، اما موفقیت و استعداد ادبی او به رسمیت شناخته شد و دانشگاه‌های پرینستون، کلمبیا و پردو به او درجه‌ی دکتری افتخاری اعطا کردند.