کتاب آیا قرن بیست‌ویکم به چین تعلق دارد؟

کتاب آیا قرن بیست‌ویکم به چین تعلق دارد؟ نوشته نیل فرگوسن و هنری کسینجل و دیوید لی است که با ترجمه فرید زکریا و مسعود یوسف حصیرچین منتشر شده است.

درباره کتاب آیا قرن بیست‌ویکم به چین تعلق دارد؟

 مناظره‌های مانک که ایده‌ی مجری آن، رادیارد گریفیتس است، از سال ۲۰۰۸ و تقریباً هر شش ماه یک‌بار در سالن روی تامسن شهر تورنتو برگزار می‌شود. سرمایه‌گذار و حامی مالی این مناظره‌ها بنیاد خیریه‌ی اورئا است که به دست پیتر مانک و همسرش ملانی تأسیس شده است. پیتر مانک، یک تاجر مجار-کانادایی است که صاحب یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های استخراج معادن طلا در دنیا و چندین شرکت دیگر در زمینه‌های گوناگون است و همچنین مؤسس یک دانشکده و یک بیمارستان در تورنتو است.

شیوه‌ی برگزاری این مناظره‌ها بدین‌گونه است که ابتدا موضوع یا پرسشی مطرح می‌شود و بسته به زمینه‌ی پرسش، دو یا چهار مهمان به عنوان مناظره‌کننده در قالب دو تیم مدافعان و منتقدان دعوت می‌شوند. پیش از آغاز مناظره از حدود سه هزار شرکت‌کننده در سالن و نیز تماشاگران آنلاین و تلویزیونی، رأی‌گیری می‌شود که به سود کدام‌ طرف از طرفین مناظره رأی می‌دهند. این کتاب هم یکی از این مناظره‌های مهم است.

خواندن کتاب آیا قرن بیست‌ویکم به چین تعلق دارد؟ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان و پژوهشگران اقتصاد بین‌الملل پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب آیا قرن بیست‌ویکم به چین تعلق دارد؟

می‌توانم درباره‌ی تجربه شخصی خودم برای‌تان بگویم. من برای برنامه‌ام با ون جیابائو مصاحبه کردم و مصاحبه‌ی بسیار مهمی بود که افتخار انجامش را داشتم. دولت چین این مصاحبه را اعلام کرد چرا که بسیار مهم به نظر می‌رسید. نخست‌وزیر ون صحبت‌های بی‌خطری در این باره بیان کرد که چین چگونه در نهایت از لحاظ سیاسی تکامل خواهد یافت. این مصاحبه در تلویزیون چین ممنوع و از وب‌سایت‌های چینی حذف شد. سپس گروهی از خبرنگاران چینی به سانسور این مصاحبه اعتراض کردند و بلافاصله نامه‌ی اعتراضی‌شان از وب‌سایت‌شان حذف شد. این کار به نظرم اصلاحات سیاسی نمی‌آید. به نظرم نوعی آماده شدن برای دفع نقد است، ترس از این‌که چه چیزی ممکن است اتفاق بیفتد. کاملاً روشن است که چین آزادی بیشتر و بیشتری به مردمش می‌دهد. اصلاً به این مسئله شک ندارم. اما باید بفهمند که چطور می‌خواهند نظامی سیاسی برپا کنند که خودش را با این طبقه‌ی متوسط در حال رشد در جهانی جای دهد که در آن مردم خواهان پاسخگویی بیشتر و بیشتری از رهبران‌شان هستند.