کتاب شکوفه‌ های عناب

کتاب شکوفه‌ های عناب نوشته رضا جولایی، از مجموعه کتاب‌های قفسه آبی نشر چشمه است. این داستان هم مانند دو کتاب قبلی جولایی موضوعی تاریخی دارد و به موضوع به‌توپ‌بستن مجلس در زمان محمدعلی‌شاه قاجار و قتل میرزا جهانگیرخان صوراسرافیل، روزنامه‌نگار آزادی‌خواه اشاره دارد. این رمان از زبان چهار راوی، یعنی زرین‌ تاج، همسر میرزا جهانگیرخان، داوودخان، همکار او در روزنامه صوراسرافیل، قزاقی ایرانی به نام یاور طیفور و بوریس نیکولا‌یف، یکی از قزاق‌های روس، در ۱۵ فصل روایت می‌شود. این تعدد راوی باعث می‌شود مخاطب ماجرای قتل جهانگیرخان صوراسرافیل را از چهار زاویه‌ی متفاوت بخواند. کتاب شکوفه های عناب از جمله رمان‌های خوب جولایی است که با استقبال خوانندگان روبه‌رو گردیده و تا به امروز بارها تجدید چاپ شده است. شما می‌توانید نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب شکوفه‌ های عناب اثر رضا جولایی

کتاب شکوفه های عناب نوشته رضا جولایی از جمله رمان‌های موفق نویسنده است که اول بار در سال ۱۳۹۷ در مجموعه‌ی قفسه‌ی کتاب‌های آبی نشر چشمه منتشر شد. اصل داستان این رمان ماجرای مرگ میرزا جهانگیرخان صوراسرافیل، روزنامه‌نگار آزادی‌خواه در دوران مشروطه، است. در ساعات اولیه صبح روز دوم تیرماه بریگاد قزاق برای دستگیری سران جنبش مشروطه روانه می‌شوند که بین آن‌ها و سران این جنبش درگیری ایجاد می‌شود. بعد از زدوخوردهای بسیار، مشروطه‌خواهان به ساختمان مجلس می‌گریزند و این جریان با به‌توپ‌بستن مجلس توسط قزاق‌ها تمام می‌شود.

داستان مرگ صوراسرافیل در دلِ این واقعه در کتاب شکوفه‌ های عناب از زبان چند راوی روایت می‌شود. یک قزاق ایرانی، یک عکاس و تاجر ایرانی، یک قزاق روس و یک زن که همسر میرزا جهانگیرخان صوراسرافیل است. هر کدام از این راوی‌ها با لحن و بیانی خاص این ماجرا را شرح می‌دهند. به‌طوری که خواننده در پایان می‌تواند از خلال ماجرای مرگ صوراسرافیل، با کنارهم‌گذاشتن این چهار روایت به داستان آن روز هم پی ببرد. داستان پر است از رفت و برگشت به زمان حال و گذشته که هر کدام با فضاهای ملتهب تاریخ ایران در دوران استبداد گره خورده‌اند.

کتاب شکوفه‌ های عناب یک اثر داستانی قوی با شخصیت‌پردازی‌های خوب و به‌جا است که داستان قتل میرزا جهانگیرخان صوراسرافیل و آدم‌هایی را که به‌نحوی با این واقعه درگیر بوده‌اند، روایت می‌کند. رضا جولایی در کنار این‌ها گوشه‌ای از اوضاع و احوال و روابط ایران و روسیه را هم نشان می‌دهد. به این ترتیب می‌توان به تاریخ ایران معاصر از منظر یک رمان نگریست و بعضی اطلاعات تاریخی دوران مجلس مشروطه را از لابه‌لای حرف‌های راویان این داستان برداشت کرد.

خواندن کتاب شکوفه‌ های عناب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

علاقه‌مندان به رمان و داستان‌هایی از تاریخ ایران را به خواندن این کتاب دعوت می‌کنیم. اگر از خواندن کتاب‌هایی مثل چشمهایش اثر بزرگ علوی، خانه ادریسی‌ها نوشته‌ی غزاله علیزاده و آبشوران به قلم علی‌اشرف درویشیان لذت بردید، این اثر را نیز دوست خواهید داشت.

درباره رضا جولایی

رضا جولایی کارش را از سال ۱۳۶۲ و با انتشار حکایت سلسله پشت کمانان آغاز کرده و در طول این سال‌ها در فضای ادبیات داستانی‌ حضور داشته است. تاریخ عنصر مشترک همه داستان‌های رضا جولایی است که آن‌ها را به هم مرتبط می‌کند.

کتاب‌های جامه به خوناب، شب ظلمانی یلدا، حدیث دردکشان، تالار طرب‌ خانه، جاودانگان، نسترن‌ های صورتی، باران‌های سبز و سیماب و کیمیای جان از دیگر آثار رضا جولایی هستند.

بخشی از کتاب شکوفه‌های عناب

پشت پنجره‌های عمارت ییلاقی بانو ایستاده‌ام و به بارانی نگاه می‌کنم که بر روی درختان پاییزی می‌ریزد. کسی پیانو می‌نوازد. بانوی اعظم با دستان چاق پوشیده از انگشترش روی دسته‌های مبل ضرب گرفته. پیانو با میزان سنتور کوک شده و به گوشم صدایی ناآشنا دارد. به یاد پدرم می‌افتم که می‌خواست ما نواختن پیانو را یاد بگیریم. هیچ‌کدام یاد نگرفتیم. پدر می‌گفت همهٔ ما عازم سفری طولانی هستیم. خیال می‌کنیم که ساعت‌ها و روزها و ماه‌ها بر ما می‌گذرند، اما این ماییم که در حال عبور از کنار جهان هستیم، از کنار ساعت‌ها و روزها... و حالا در بالای این عمارت، پشت این پنجرهٔ خیس از باران، احساس می‌کنم آدم‌ها و وقایع یکایک بر من می‌گذرند.

بانو شاهزاده‌خانمی والامقام است، یکی از دخترانِ شاه مرحوم. به آداب فرنگی زندگی می‌کند، فرانسه می‌داند، خود پیانو می‌نوازد و نقاشی می‌کند، با هنرمندان نشست‌وبرخاست دارد. این‌ها را گاسپادین واسیلیف وابستهٔ سفارت به من گفته. واسیلیف طرف مشاورهٔ شاپشال، ولی فرمانده فوج ما پالکونیک لیاخوف است. این لیاخوف جانوری است نشان‌دار که شاه و وزیر را هم قبول ندارد و برای خود حکومت می‌کند ــ البته بنابر راهنمایی‌های شاپشال، مشاور شاه. شاپشال به توصیه‌های خیرخواهانهٔ واسیلیف عمل می‌کند که می‌گوید روزنامه‌نگار است و همه‌کاره است به‌جز آن‌چه مدعی آن است یعنی روزنامه‌نگاری. و همهٔ این‌ها قماربازهایی هستند قهار. هم شاهزاده‌خانم، هم لیاخوف، هم گاسپادین واسیلیف. قهار اما نه ماهر. من از همهٔ آن‌ها ماهرترم. هر وقت بخواهم می‌برم و از آن‌ها انتقامم را می‌گیرم اما نه همیشه. گاه لازم است که به آن‌ها ببازم.

واسیلیف یکی از آشنایان قدیم خانوادهٔ ماست. با عموهای من آشنا بوده و حتی پدرم را هم می‌شناسد. او همه را می‌شناسد و در زندگی همه سر می‌کشد، حتی در زندگی شاپشال و لیاخوف. به گمانم هر ماه می‌باید گزارش مفصلی به سرفرماندهی ارتش روس در قفقاز بفرستد. این روزها که همه‌چیز آرام گرفته، واسیلیف پُرجنب‌وجوش و شاد است: یاغیان را سرکوب کرده‌اند، درودیوار و پنجره‌های مسجد و مجلس را از جا کنده‌اند، مخالفان را طناب انداخته‌اند و شهر در سکوت فرورفته است. اعیان پیاپی میهمانی می‌دهند و گرچه از مخالفت با شاه دم می‌زنند، ته دل‌شان خوشحال‌اند که همه‌چیز دوباره سرجای خود قرار گرفته است.