کتاب آینده‌ی دین و خدا در مسیحیت

ستیز میان علم و دین فرهنگ غرب را به دو جبهه مخالف تقسیم کرد: علوم طبیعی و علوم انسانی، خدا منکری و خدا باوری،فلسفه تحلیلی و فلسفه قاره‌ای. امروز در پایان این دوره، شاهد انحلال نظریه‌های فلسفی از قبیل علم‌زدگی پوزیتویستی و مارکسیسم هستیم که تصور می‌کردند به طور قطع دین را نابود کرده‌اند. پس از مدرنیته، نه خدا منکران برای طرد دین دلایل فلسفی محکمی در اختیار داشتند و نه خدا باوران برای کنار گذاشتن علم. در این کتاب ریچارد رورتی و جیانی واتیمو به این دوگانگی از دیدگاه خودشان پاسخ می‌دهند. آنها در این کتاب در نهایت به این موضوع پرداخته‌اند که دین پس از متافیزیک چه آینده‌ای خواهد داشت: «برخی مردم مرا به خاطر این که هنوز از مسیحیت حرف میزنم و به سراغ چیز دیگری نمی‌روم سرزنش می‌کنند، اما مسیحیت چیزی است که از مجرای کلیسا، سنت، متون و ... به من رسیده است بنابراین من همواره باید به این نکته اشاره کنم که به دلیل شیوهٔ سخن گفتنمان از تمامی دیگر چیزها، و نه فقط دین، چیزی عینی در این سیستم وجود دارد. پرسش اصلی این است که من به عنوان یک مومن، مومنی که معتقد است، از ساحت حیات فردی اجتماعی‌ای که دین نام دارد چه انتظاری باید داشته باشم؟ اینجا من همواره به مثال کنت بر می‌گردم که نوعی کلیسای پوزیتیویستی را پایه نهاد چرا که می‌خواست مردم یکشنبه‌ها به جایی بروند، حداقل کاری بکنند که با آموزه‌های مذهبی قابل قیاس باشد.»