کتاب زمانی که باقی می ماند

«زمانی که باقی می‌ماند» نوشته جورجو آگامبن فیلسوف ایتالیایی است. آگامبن در این کتاب می‌کوشد متن‌های پولس رسول را از تاریخ رسمی کلیسا جدا کند، و آن‌ها را «متن‌های بنیادین سنت مسیحایی» می‌داند. به باور آگامبن، نامه‌های پولس نه به بنیانگذاری یک دین نو (آنطور که مسیحیان راست‌کیش گمان می‌برند) بلکه به الغای «مسیحایی» شریعت یهود مربوطند. برنامۀ اصلی آگامبن در سمینارهایی که بعدها در قالب این کتاب چکیده شدند، تفسیر ده کلمۀ نخست نامۀ پولس به رومیان بود، چرا که او بر این باور بود با شرح دقیق همین ده کلمه می‌تواند «چکیدۀ» دقیقی از مفاهیم مسیحایی مورد نظر پولس ارائه دهد. ردپای کاوش فلسفی آگامبن در مسئله‌ی مسیحاباوری به سیمای مهم دیگری در این زمینه می‌رسد که در این کتاب نیز مورد بحث قرار گرفته است: والتر بنیامین. آگامبن بر آن است که فلسفۀ تاریخ بنیامین تکرار و بازیابی مفهوم پولسی «زمان باقی‌مانده» است. او با خواندن دقیق «تزهایی دربارۀ فلسفۀ تاریخ» بنیامین و نامه‌های پولس رسول توازی مفهومی غریبی بین این دو اثر را کشف می‌کند و به توضیح مفاهیمی چون «زمان باقی‌مانده» می‌رسد. جورجو آگامبن در ۲۲ آوریل ۱۹۴۲ در رم ایتالیا متولد شد. آگامبن از چهره‌های برجستۀ فلسفه و نظریۀ سیاسی رادیکال در ایتالیا است. در سال‌های اخیر آثار او تأثیر عمیقی بر پژوهشگران برخی رشته‌ها در فضای روشنفکری انگلیسی‌زبان داشته است. او تحصیلات خود را در رشته‌های فلسفه و حقوق به پایان برد و در سال ۱۹۶۵ رسالۀ دکترای خود را دربارۀ اندیشۀ سیاسی سیمون وی نوشت. در سال‌های ۱۹۶۶ و ۱۹۶۵، به عنوان دانشجوی پسادکترا در سمینارهای هایدگر دربارۀ هگل و هراکلیتوس شرکت کرد. او در دانشگاه‌های مختلفی، از جمله دانشگاه ماچرا و دانشگاه ورونا، تدریس کرده و در کالج بین‌المللی پاریس مدیر گروه بوده است.