کتاب خاک زوهر یا وقت چیدن گیس ها

اولین رمان نرگس مساوات، نویسنده و مترجم ۳۶ ساله خیلی به دل دهه شصتی‌ها خواهد نشست.

مساوات در این رمانش از دردهای خورنده و پنهان یک دختر در آستانه سی سالگی می‌گوید. دختری که می‌خواهد بفهمد چرا در این سال‌های زندگی نتوانسته به آنچه می‌خواهد برسد و آنطور که می‌خواهد زندگی کند یا به زبان دیگر، چرا تا به حال اتفاق مهمی در زندگی یکنواختش نیفتاده است.

پگاه دختری است که ده سال است ویراستاری می‌کند. خواهرهایش ازدواج کرده‌اند و خارج از کشور زندگی می‌کنند. او از همان سال‌های قبولی در دانشگاه، با وجودی که تهران زندگی می‌کرده، خوابگاه می‌گیرد. نسیم دوست صمیمی اوست که در خوابگاه و موقع سیگارکشیدن‌های پنهانی باهم آشنا شده‌اند، اما اتفاقی می‌افتد که او را از نسیم هم دور می‌کند. پگاه مدام با خودش در گفت وگو است و مدام گذشته‌اش را با حسرتی پنهان مرور می‌کند. چرا پدر تازه درگذشته‌اش به او افتخار نمی‌کرد؟ چرا دوستش به او خیانت کرده؟ چرا زندگی روی خوشش را به او نشان نمی‌دهد و چرا باید برای هر کارش به دیگران جواب پس بدهد. این رمان پر از چراهای ذهنی یک دختر در آستانه سی سالگی در جامعه امروزی است. داستان خیلی هیجانی ندارد اما دنیای ذهنی شخصیت اصلی و البته نثر مرتب و کلمات به‌جا و دیالوگ‌های کوتاه و گویای آن مخاطب را به دنبال خودش می‌کشاند. حجم کم و ریتم مناسب اثر هم یکی دیگر از ویژگی‌های خوب رمان است.

رمان «خاک زوهر» پر است از حسرت برای گذشته و فرصت‌های از دست رفته. فرصت‌ها و لحظه‌هایی که آنها را جدی نمی‌گیریم و به بهانه یافتن فرصت‌های بهتر و لذت‌های بیشتر بهایی بهشان نمی‌دهیم و در نهایت با مرورشان لذتی تلخ را به خود هدیه می‌کنیم.

زوهر به معنای بخشندگی، هدیه مقدس، فدیه و نذر چیزی برای بهتر شدن حال چیزی دیگر است و این دقیقا مسیری است که راوی داستان مساوات طی می‌کند تا شاید به رستگاری برسد.