کتاب آقای پالومار

رمان آقای پالومار اثر ایتالو کالوینو، نویسنده سرشناس ایتالیایی است. این اثر برنده جایزه ادبی اشتات‌پرایس اتریش و نشان افتخار فرانسه شده است.
کالوینو رمان آقای پالومار را در سال ۱۹۷۵ نوشت و در سال ۱۹۸۳ در انتشارات اینائودی منتشر کرد. 

خلاصه کتاب آقای پالومار

آقای پالومار یک مرد برون‌گرا است که به طبیعت و دنیای خارج و اشکال چندگانه جهان علاقه‌دارد. کتاب مونولوگ‌های آقای پالومار درباره زندگی، جهان و هستی با خودش است. مونولوگ‌هایی که هرکدام از ما در زندگی عادی به سادگی می‌توانیم با خود داشته باشیم. پالومار که در زندگی احساس آسودگی و راحتی نمی‌کند و خود را خارج از دایره تاثیر و تاثر چه در روابط انسانی و چه در نظم عمومی دور و برش می‌بیند، می‌کوشد از مشاهداتش نتایجی بگیرد و آن نتایج را درباره رفتارش با دیگران و جهان به کار ببندد تا بتواند دوباره آرامشش را به دست آورد.

شما در پایان کتاب آقای پالومار مجذوب تجربیات ساده او در زندگی می‌شوید و ناخوداگاه با او جهان او همراه می‌شوید تا بتواند با جهانش کنار بیاید.

رمان آقای پالومار یک اثر هستی‌شناسانه و فلسفی و تا حدی نمادین  است. کالوینو برای خلق شخصیت پالومار، او را همنام با یک رصدخانه بزرگ و معروف کرده است و شاید می خواسته درواقع پالومار نقش یک رصدخانه را بازی کند که همه چیز را با دقت موشکافی می‌کند تا جایگاه خودش را در دنیا و مافیهایش بشناسد. 

کتاب آقای پالومار برای چه کسانی مناسب است

علاقه‌مندان به ادبیات داستانی به ویژه رمان‌های فلسفی از خواند این اثر لذت خواهند برد.

درباره ایتالو کالوینو

ایتالو کالوینوی ایتالیایی نویسنده‌ای مبدع، نوآور بود که توانست از قید و بند سبک‌ها رها شود. می‌توان سبک خاص نوشتن او را چیزی بین سورئال یا پست‌مدرن دانست. کالوینو، برای نوع نگارش داستان‌های کوتاهش شهرت بسیاری پیدا کرده است و او را یکی از مهم‌ترین نویسندگان ایتالیایی قرن بیستم می‌دانند. او در طول حیات ادبی‌اش در ژانرها وسبک‌های گوناگونی از داستان کوتاه، رمان، مقاله و رساله علمی قلم زد. بارون درخت نشین، شوالیه ناموجود، کمدی‌های کیهانی و ویکنت دونیم‌شده از آثار معروف این نویسنده‌اند.

جملاتی از کتاب آقای پالومار

آقای پالومار در دوردست موجی را می‌بیند که می‌شکفد، رشد می‌کند، نزدیک می‌شود، رنگ و شکلش تغییر می‌یابد، در خود می‌پیچد، می‌شکند، محو می‌گردد و دوباره جاری می‌شود. در اینجا می‌تواند خود را متقاعد کند که کاری را که می‌خواسته انجام داده، می‌تواند راهش را بگیرد و برود. ولی تفکیک یک موج از موج دیگری که به دنبال می‌آید و به نظر می‌رسد موج اولی را هل می‌دهد تا بر آن چیره شود خیلی مشکل است؛ درست مثل این است که بخواهیم آن موج را از موج پیشین که خود را عقب عقب به ساحل می‌کشاند جدا کنیم. پس تنها موقعیتی باقی می‌ماند که در آن، موج جلویی رویش را به این موج می‌کند تا متوقفش کند. پس از آن اگر هرموجی را با گستردگی‌اش به موازات ساحل در نظر بگیریم، مشکل می‌توانیم مرز این گستردگی را مشخص کنیم؛ جایی که موج‌ها شکل می‌گیرند و به حال خود رها می‌شوند و از نظر سرعت، شکل، قدرت و جهت متفاوت هستند.