کتاب خدمتکار

کتاب خدمتکار نوشته‌ی فریدا مک فادن رمانی پرتعلیق و شخصیت‌محور است که یاسمن ثانوی آن را به فارسی ترجمه کرده و نشر نون آن را منتشر کرده است. این کتاب داستان زنی جوان به نام میلی را روایت می‌کند که به‌عنوان خدمتکار مقیم در خانه‌ی خانواده‌ی ثروتمند وینچستر استخدام می‌شود و به‌تدریج در فضایی پر از راز، دروغ و سوءظن گرفتار می‌شود. روایت از همان صفحات آغازین با صحنه‌ی حضور پلیس در خانه و کشف جسدی در زیرشیروانی شروع می‌شود و سپس به گذشته برمی‌گردد تا مسیر رسیدن به آن لحظه را نشان بدهد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب خدمتکار

کتاب خدمتکار داستان میلی، زنی جوان و سابقه‌دار است که در تلاش برای شروع دوباره‌ی زندگی، شغل خدمتکاری و اقامت در خانه‌ی مجلل خانواده‌ی وینچستر را می‌پذیرد. فریدا مک فادن در این کتاب با زاویه‌دید اول‌شخص، ذهن میلی را در مرکز روایت قرار داده است؛ ذهنی که هم‌زمان پر از ترس، امید، بدگمانی و میل به بقاست. روایت با صحنه‌ای پلیسی و کشف جسدی در زیرشیروانی آغاز می‌شود و سپس با برش زمانی «سه ماه قبل» به روند آشنایی میلی با نینا و اندرو وینچستر و دخترشان سیسیلیا برمی‌گردد. در کتاب خدمتکار فضای خانه‌ی بزرگ لانگ‌آیلندی وینچسترها به‌تدریج از یک رؤیای نجات‌بخش به محیطی تهدیدآمیز تبدیل می‌شود؛ زیرشیروانی تنگ و خفه، درِ اتاقی که قفلش از بیرون است، پنجره‌ای که با رنگ بسته شده و خراش‌هایی روی چوب در، همگی نشانه‌هایی هستند که میلی را نسبت‌به امنیتش مشکوک می‌کنند. در همین حال، گذشته‌ی زندان او، وابستگی مالی‌اش به این شغل و نبود هیچ پناه دیگری، تنش روانی داستان را بالا می‌برد. کتاب خدمتکار در فصل‌های متعدد پیش می‌رود و به‌مرور روابط پیچیده‌ی میلی با نینا، اندرو، دخترشان سیسیلیا و باغبان ایتالیایی، اِنزو، را نشان می‌دهد. سوءظن‌ها، دروغ‌های کوچک، بازی‌های قدرت در خانه، و تضاد میان ظاهر آراسته‌ی زندگی لوکس و واقعیت آشفته‌ی پشت آن، در طول کتاب پررنگ شده است. نویسنده در خلال گفت‌وگوها و جزئیات روزمره‌ی کار خانه، لایه‌به‌لایه به سمت حادثه‌ای که در پیش‌درآمد دیده می‌شود حرکت کرده است، بدون اینکه در متن ارائه‌شده پایان ماجرا را آشکار کند.

خلاصه داستان خدمتکار

داستان بر محور میلی می‌چرخد؛ زنی که پس از سال‌ها زندان و مدتی زندگی در ماشین، به‌دنبال شغلی برای شروع دوباره است. او در خانه‌ی مجلل وینچسترها به‌عنوان خدمتکار مقیم پذیرفته می‌شود؛ خانه‌ای با دروازه‌ی برقی، سینمای خانگی و اتاق‌خواب زیرشیروانی کوچک و بسته‌ای که قرار است محل زندگی او باشد. میلی به‌سرعت متوجه می‌شود که این خانه فقط ظاهری درخشان دارد و در زیر سطح آن، تنش و بی‌ثباتی جریان دارد. نینا، زن خانه، میان مهربانی و خشونت، قدردانی و سرزنش در نوسان است؛ سیسیلیا دختری حساس، لوس و گاه ترسناک به نظر می‌رسد؛ اندرو، شوهر خانواده، خوش‌برخورد اما دور از ماجراهای روزمره‌ی خانه است و باغبان ایتالیایی با هشدار مبهم «خطر» سایه‌ای از تهدید را پررنگ‌تر می‌کند. اتاق زیرشیروانی با قفل بیرونی، پنجره‌ی رنگ‌گرفته و خراش‌های روی در، برای میلی به نماد احتمال به‌دام‌افتادن دوباره تبدیل می‌شود و داستان حول این سؤال می‌چرخد که در این خانه چه می‌گذرد و نقش واقعی هرکدام از ساکنان در حادثه‌ی مرموز طبقۀ بالا چیست.

چرا باید کتاب خدمتکار را بخوانیم؟

این کتاب با ترکیب فضای بسته‌ی یک خانه‌ی لوکس، راوی اول‌شخص آسیب‌دیده و جزئیات دقیق کار روزمره، تعلیقی مداوم می‌سازد. خواننده در ذهن میلی گرفتار می‌شود و هم‌زمان با او میان اعتماد و بدگمانی نسبت‌به هر شخصیت در نوسان می‌ماند. خدمتکار برای کسانی که به داستان‌های پرکشمکش روانی و رازهای خانوادگی در محیطی محدود علاقه‌مند هستند، تجربه‌ای پرتنش و کنجکاوی‌برانگیز فراهم کرده است.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به علاقه‌مندان رمان‌های معمایی و روان‌شناختی، کسانی که از داستان‌های «خانه‌ی پرراز» و روابط پیچیده‌ی کارفرما و خدمتکار لذت می‌برند و همچنین خوانندگانی که دنبال روایتی پرجزئیات از تنش طبقاتی و ناامنی شخصی در دل زندگی لوکس هستند پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب خدمتکار

«این راه‌پلۀ تاریک و باریک تا حدودی کمتر از بقیۀ خانه جلوه دارد. یعنی آن‌قدر هزینه داشت که یک لامپ اینجا نصب کنند؟ اما خب، من یک خدمتکار استخدامی هستم. انتظار ندارم او به‌اندازۀ سینمای خانگی برای اتاق من خرج کند. در بالای پله‌ها، یک راهروی باریک کوچک قرار دارد. برخلاف طبقۀ اول خانه، سقف اینجا به‌طرز خطرناکی کوتاه است. من به‌هیچ‌وجه بلندقد نیستم، اما تقریباً احساس می‌کنم باید خم شوم. «حموم مخصوص خودت رو داری.» به‌سمت دری در سمت چپ اشاره می‌کند. «و اتاقت دقیقاً همین‌جاست.» آخرین در را به رویش باز می‌کند. داخل کاملاً تاریک است تا اینکه بندِ چراغ را می‌کشد و اتاق روشن می‌شود. اتاق کوچک است. هیچ شکی در آن نیست. نه‌تنها این، بلکه شیب شیروانی خانه سقف را کج کرده است. سمت دورتر سقف فقط تا کمر من می‌رسد. به‌جای تخت بزرگ در اتاق‌خواب اصلی خانوادۀ وینچستر با میز آرایش گردویی‌شان، این اتاق شامل یک تخت تک‌نفرۀ کوچک، یک کتابخانۀ کوتاه‌قد و یک کمد لباس کوچک است که دو لامپ بدون لوستر آویزان از سقف آن‌ها را روشن کرده. این اتاق ساده است، اما ایرادی ندارد. اگر خیلی خوب بود، یک جای کار می‌لنگید و احتمالاً هیچ شانسی برای این شغل نداشتم. این واقعیت که این اتاق تقریباً افتضاح است یک معنی دارد: شاید معیارهایش آن‌قدر پایین است که من یک شانس کوچک، خیلی کوچک داشته باشم. اما چیز دیگری هم دربارۀ این اتاق وجود دارد که من را آزار می‌دهد.»