کتاب مردی که می خواست خوشبخت باشد

کتاب مردی که می خواست خوشبخت باشد (L'homme qui voulait être heureux) نوشته لوران گونل، از سفری ظاهراً ساده در بالی شروع می‌شود، اما خیلی زود به گفت‌وگویی جدی درباره‌ی خوشبختی، باورهای پنهان و تصویری که هر کس از خودش ساخته تبدیل می‌شود. قهرمان داستان نه با حادثه‌ای بیرونی، بلکه با سؤالی روبه‌رو است که آرام‌آرام همه‌چیز را به‌هم می‌ریزد: آیا رنج او از واقعیت می‌آید یا از چیزی که درباره‌ی خودش باور کرده است؟ نشر نون این رمان را با ترجمه نسیم موسوی منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب مردی که می خواست خوشبخت باشد

کتاب مردی که می خواست خوشبخت باشد اثر لوران گونل رمانی است که سفر، تأمل و گفت‌وگو را کنار هم می‌گذارد. ماجرا با حضور مردی جوان در بالی آغاز می‌شود؛ کسی که از نظر جسمی مشکلی ندارد، اما حس می‌کند چیزی در زندگی‌اش سر جای خودش نیست. او پیش درمانگری محلی می‌رود و همین دیدار، مسیر داستان را از یک اقامت عادی به جست‌وجویی درونی تغییر می‌دهد. گونل نشان می‌دهد که مسئله‌ی اصلی فقط خوشحال‌بودن نیست، بلکه فهمیدن موانعی است که آدم‌ها خودشان در ذهن‌شان می‌سازند و بعد آن‌ها را واقعیت زندگی‌شان می‌پندارند.

کتاب فقط بر گفت‌وگوهای فلسفی تکیه ندارد و فضای بالی در آن نقش مهمی دارد. جاده‌ها، روستاها، ساحل، معابد، موسیقی محلی و برخوردهای روزمره با آدم‌های مختلف، همگی به داستان جان می‌دهند و باعث می‌شوند ایده‌های مطرح‌شده از حالت انتزاعی بیرون بیاید. لوران گونل در کنار بحث درباره‌ی باورها، ترس، اعتمادبه‌نفس، رابطه با دیگران و تصویر ذهنی از خود، شخصیت اصلی را در موقعیت‌هایی قرار می‌دهد که هر کدام بخشی از نگاه او به زندگی را آشکار می‌کند. از همین رو، حال‌وهوای اثر نه‌صرفاً ماجرایی است و نه ذهنی؛ بلکه میان تجربه‌ی بیرونی و کشف درونی رفت‌وآمد می‌کند.

کتاب مردی که می خواست خوشبخت باشد در لایه‌ی عمیق‌ترش به این موضوع می‌پردازد که انسان‌ها چگونه با تکرار بعضی فکرها، برای خودشان مرز می‌سازند. درمانگر داستان با پرسش‌های پی‌درپی و گاهی آزاردهنده، شخصیت اصلی را وادار می‌کند به چیزهایی نگاه کند که پیش‌تر بدیهی به نظر می‌رسیدند. همین فرایند، کشش اصلی رمان را می‌سازد. خواندن این اثر بیشتر از آنکه بر تعلیق رویدادها استوار باشد، بر کشف تدریجی ذهن یک انسان بنا شده است؛ ذهنی که میان تردید، مقاومت، شوخی، انکار و میل به تغییر در نوسان است.

خلاصه داستان مردی که می خواست خوشبخت باشد

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
ژولین در پایان سفرش به بالی تصمیم می‌گیرد پیش درمانگری سالخورده برود؛ مردی که خیلی زود به‌ جای معاینه‌ی جسم، سراغ ذهن و باورهای او می‌رود. ژولین در گفت‌وگو با او کم‌کم از ناامنی‌هایش حرف می‌زند؛ از نارضایتی‌اش از ظاهر خود، از تردیدهایش در رابطه با دیگران و از زندگی‌ای که با خواسته‌های واقعی‌اش فاصله دارد. درمانگر با مثال‌ها، تمرین‌ها و مأموریت‌های عجیب، او را وادار می‌کند به این فکر کند که چه چیزهایی را درباره‌ی خودش، دیگران و جهان پذیرفته است. 

داستان در ادامه، سفر بیرونی ژولین در بالی را به سفری درونی تبدیل می‌کند؛ سفری برای بازبینی باورهایی که سال‌ها بی‌سؤال در او مانده‌اند.

چرا باید کتاب مردی که می خواست خوشبخت باشد را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب مردی که می خواست خوشبخت باشد را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب رابطه‌ی میان باورهای شخصی و کیفیت زندگی را در قالب موقعیت‌های داستانی نشان می‌دهد.
• خواننده با مطالعه‌ی داستان می‌تواند دقیق‌تر ببیند تصویر ذهنی از خود چگونه بر رابطه، انتخاب و احساس رضایت اثر می‌گذارد.
• رمان پرسش‌هایی در مورد ترس، اعتمادبه‌نفس و عادت‌های فکری مطرح می‌کند که فقط به شخصیت اصلی محدود نمی‌ماند.
• فضای بالی و برخورد با آدم‌ها و موقعیت‌های گوناگون، ایده‌های کتاب را از حالت صرفاً ذهنی بیرون می‌آورد.

خواندن کتاب مردی که می خواست خوشبخت باشد را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب مردی که می خواست خوشبخت باشد به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌هایی که بر تحول درونی شخصیت اصلی تمرکز دارند.
• خوانندگانی که به موضوع خوشبختی، خودشناسی و نقش باورها در زندگی روزمره فکر می‌کنند.
• کسانی که از داستان‌های سفرمحور با حال‌وهوای تأمل‌برانگیز لذت می‌برند.
• مخاطبانی که دوست دارند در خلال روایت، با پرسش‌هایی درباره‌ی ترس، انتخاب و رضایت روبه‌رو شوند.

درباره لوران گونل

لوران گونل (Laurent Gounelle) (متولد ۱۹۶۶)، نویسنده، مشاور روابط انسانی و پژوهشگر فرانسوی است. او از دانشگاه دوفین پاریس در رشته‌ی اقتصاد فارغ‌التحصیل شد و سپس تحصیلات خود را در سوربن ادامه داد. گونل اگر چه در ابتدا به عنوان کارشناس امور مالی در شرکتی بزرگ مشغول به کار شد، اما پس از مدتی با تجربه‌ی بحران عمیق وجودی و احساس انتخاب مسیر اشتباه در زندگی، از این حرفه فاصله گرفت. او سال‌های بعدی را به سفر در مقاصد مختلف آمریکا، اروپا و آسیا و آموزش دیدن در محضر مربیان معنوی، روان‌شناسان و فیلسوفان سپری کرد و پس از آن به طور حرفه‌ای به مشاوره در زمینه‌ی روابط انسانی مشغول شد.

گونل با کمک همین تجربیات عاطفی و حرفه‌ای بود که رمان «مردی که می خواست خوشبخت باشد» را نوشت؛ اثری که به‌سرعت در صدر کتاب‌های پرفروش فرانسه قرار گرفت و به زبان‌های متعددی ترجمه شد. او در ادامه‌، با انتشار رمان‌هایی چون «خدایان همیشه ناشناس سفر می‌کنند» و «فیلسوفی که خردمند نبود» جایگاه خود را در ادبیات داستانی روان‌شناختی تثبیت کرد.

بخشی از کتاب مردی که می خواست خوشبخت باشد

«نمی‌خواستم بدون اینکه او را ببینم، بالی را ترک کنم. نمی‌دانم چرا. مریض نبودم؛ حتی در سلامتی کامل به سر می‌بردم. در مورد هزینه‌هایش پرس‌وجو کردم، چون در پایان اقامت تأثیرگذارم، کیف پولم تقریباً خالی شده بود. حتی جرئت نمی‌کردم حساب بانکی‌ام را از راه دور بررسی کنم. افرادی که او را می‌شناختند تأیید کرده بودند که "هر چقدر می‌خواهی پول بده؛ پول را داخل صندوقچۀ کوچکی بینداز که بالای قفسه قرار دارد". خب، این مطمئنم کرد، هر چند فکر کردن به دادن اسکناسی کم‌ارزش به کسی که ظاهراً نخست‌وزیر ژاپن را درمان کرده بود کمی آزارم می‌داد.

پیدا کردن خانه‌اش سخت بود، خانه‌ای گم‌شده در روستایی کوچک، در چند کیلومتری اوبود۱ در مرکز جزیره. نمی‌دانم چرا در این کشور عملاً تابلوهای راهنمایی وجود ندارد. خواندن نقشه فقط زمانی ممکن است که نشانه‌های راهنمایی وجود دارد، در غیر این صورت، به‌اندازۀ تلفن همراه در منطقه‌ای که آنتن نمی‌دهد بی‌فایده است. البته، یک روش آسان باقی می‌ماند: پرسیدن از عابران. من یک مَردم و این هرگز مشکلی برایم ایجاد نمی‌کند. گاهی اوقات، به نظرم می‌آید اکثر مردها احساس می‌کنند مردانگی‌شان را از دست می‌دهند، اگر متواضع باشند. آن‌ها ترجیح می‌دهند خودشان را در سکوت معنادار "من می‌دانم" حبس کنند و وانمود کنند خودشان جهت‌یابی می‌کنند تا اینکه کاملاً گم می‌شوند و همسرشان بهشان می‌گوید: "بهت گفته بودم باید از کسی بپرسیم."»