کتاب جادوگر

کتاب جادوگر نوشته فریدا مک فادن، رمانی معمایی است که ترس از حضور ارواح را به گذشته‌ی پنهان یک عمارت پیوند می‌زند. جولیا پس از ازدست‌دادن شغل و خانه‌اش، به خانه‌ی مادربزرگ برمی‌گردد؛ همان جایی که خاطره‌ای هراس‌آور از کودکی، او را از بازگشت بازداشته بود. روایت زندگی او در کنار سرگذشت کارولین پیش می‌رود؛ زنی که در گذشته‌ی همین خانه زندگی می‌کرده و با اتهام جادوگری روبه‌رو شده است. نشاط رحمانی نژاد مترجم این رمان است و نشر نون این کتاب را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب جادوگر

کتاب جادوگر اثر فریدا مک فادن، دو زندگی در دو مقطع زمانی متفاوت را در عمارت پمبرتون کنار هم قرار می‌دهد. جولیا، معلم ریاضی، خودش را آدمی منطقی می‌داند، اما تجربه‌ای توضیح‌ناپذیر از کودکی باعث شده است به ارواح اعتقاد داشته باشد. کارولین، همسر یک تاجر ثروتمند، در گذشته‌ی همین عمارت زندگی می‌کند و زیر فشار انتظار برای بچه‌دارشدن قرار دارد. فصل‌های آغازین میان روایت اول‌شخص این دو زن جابه‌جا می‌شوند. هرکدام از شخصیت‌ها خانه را از زاویه‌ی احساسات و نگرانی‌های خودش می‌بیند؛ مکانی که برای یکی یادآور امنیت است و برای دیگری ترس را زنده می‌کند. پمبرتون فقط محل وقوع حوادث نیست. اتاق زیرشیروانی، پله‌های نامنظم، درهای مخفی و اشیای به‌جای‌مانده، توجه شخصیت‌ها را به گذشته می‌کشانند. جزئیات مشترک دو روایت، از ساعت ایستاده تا کوبه‌ی خرس‌مانند در، میان زندگی روزمره‌ی زنان ارتباط برقرار کرده‌اند. نویسنده تعلیق را از فاصله‌ی میان دیده‌ها، شنیده‌ها و توضیح‌های احتمالی شکل می‌دهد. جولیا مدام میان پذیرفتن تجربه‌های ترسناک و نسبت‌دادن آن‌ها به خواب، خستگی یا وضعیت خانه مردد است. شوخی‌های ذهنی او نیز در کنار ترس حضور دارند و لحظه‌های نگران‌کننده را گاهی به موقعیت‌هایی تلخ و خنده‌آور تبدیل می‌کنند.
کتاب جادوگر علاوه‌بر معمای خانه، مسئله‌ی اعتماد در روابط نزدیک را پیش می‌کشد. جولیا برای کمک به مادربزرگ آمده است، اما رفتار اتل و خواسته‌ی پدرش نشان می‌دهد اعضای خانواده برداشت یکسانی از آینده‌ی عمارت ندارند. نگرانی درباره‌ی حافظه‌ی مادربزرگ، مراقبت از سالمندان و نگهداری از ملکی فرسوده، به داستان زمینه‌ای ملموس می‌دهد. روایت کارولین نیز ترس را فقط به امور ناشناخته محدود نمی‌کند. شایعه‌های مربوط به جادوگری، قضاوت مردم درباره‌ی زنان و خبر قتل دختران، زندگی او را احاطه کرده‌اند. رابطه‌ی پرتنش کارولین و خدمتکارش، مالی، احساس ناامنی را به فضای خانه می‌آورد. دوستی او و هیتی نیز نشان می‌دهد کمک‌گرفتن از فردی بدنام در نگاه جامعه، چگونه می‌تواند به سوءظن دامن بزند. خواننده در این میان هم نشانه‌های یک معما را دنبال می‌کند و هم شاهد فاصله‌ی میان تصویر محترمانه‌ی یک خانواده و بخش‌های ناگفته‌ی سرگذشت اعضای آن خانواده است.

خلاصه داستان جادوگر

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
جولیا پس از تعطیلی مؤسسه‌ای که در آن به کودکان کار درس می‌داد، پس‌انداز و آپارتمانش را از دست می‌دهد. او برای مراقبت از مادربزرگ به پمبرتون می‌رود، اما بازگشت به عمارت، ترس فراموش‌نشده‌ی کودکی را بیدار می‌کند. رفتارهای عجیب ساکنان خانه و نشانه‌هایی که جولیا نمی‌تواند توضیحشان دهد، اقامتش را ناآرام می‌سازند. پدرش نیز از او می‌خواهد پیشنهاد فروش ملک به موزه را پیگیری کند؛ پیشنهادی که اتل در برابرش مقاومت می‌کند. هم‌زمان، روایت به زندگی کارولین برمی‌گردد؛ زنی که برای خوشحال‌کردن شوهرش خبر بارداری می‌دهد، درحالی‌که حقیقت را پنهان کرده است. رابطه‌ی دشوار او و مالی، دوستی‌اش و هیتیِ گیاه‌درمانگر و حضور قاتلی ناشناس در شهر، نگرانی‌هایش را بیشتر می‌کنند. کتاب جادوگر این دو مسیر را به‌واسطه‌ی خانه‌ای مشترک به هم نزدیک می‌کند؛ خانه‌ای که گذشته‌اش با داستان‌های پذیرفته‌شده‌ی خانواده یکسان به‌نظر نمی‌رسد.

چرا باید کتاب جادوگر را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب جادوگر را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• جابه‌جایی میان دو راوی، امکان مقایسه‌ی معنای امنیت و خطر در یک خانه‌ی مشترک را فراهم می‌کند.
• تردید جولیا میان تجربه‌ی شخصی و توضیح منطقی، پرسش درباره‌ی منشأ ترس را زنده نگه می‌دارد.
• داستان کارولین رابطه‌ی شایعه، فشار اجتماعی و اتهام‌زنی به زنان را نشان می‌دهد.
• مسئله‌ی فروش عمارت، تعارض میان حفظ میراث خانوادگی و نیاز به مراقبت را پیش می‌کشد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

• این رمان به علاقه‌مندان داستان‌های معمایی در عمارت‌های قدیمی پیشنهاد می‌شود.
• این کتاب به خوانندگانی پیشنهاد می‌شود که از تردید میان حضور ارواح و توضیح‌های منطقی لذت می‌برند.
• این داستان به مخاطبان علاقه‌مند به رازهای خانوادگی و سرگذشت زنان زیر فشار قضاوت اجتماعی پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب جادوگر

«به ارواح اعتقاد دارم.
در گروه خوبی هستم. طبق تحقیقاتم چهل‌ویک درصد از مردم به پدیده‌های ماورایی اعتقاد دارند.
ممکن است اکثریت نباشیم، اما اقلیت بسیار قابل‌توجهی هستیم. فعلاً... مطلقاً قصد ندارم به آن چهل‌ویک درصدی که فکر می‌کنند ارواح واقعی هستند، توهین کنم... من یک معتقد معمولی نیستم. همیشه یک آدم فوق‌العاده منطقی بوده‌ام. محض رضای خدا، آخر یک معلم ریاضی بودم. حتی در کودکی به دوستانم می‌گفتم که ممکن نیست یک مرد بزرگ در لباس قرمز از دودکش شومینه پایین بیاید و به ما هدیه بدهد. قطعاً کار پدر و مادرمونه، بچه‌ها.
اگر هم به‌خاطر اتفاقی نبود که مدت‌ها پیش دقیقاً در همین نقطه برایم افتاد، من هم الان جزو آن پنجاه‌ونه درصدِ کسانی بودم که فکر می‌کنند روح و این حرف‌ها چرند است.
همین تجربۀ گذشته‌ام که هیچ‌وقت از آن حرفی نمی‌زنم، دست‌کم تا حدی توضیح می‌دهد که چرا بیست دقیقۀ تمام توی ماشینم و درست جلوی خانۀ مادربزرگم توی شهر کوچکی در شمال ماساچوست به اسم وودهِوِن نشسته‌ام.
درواقع آنجا بیشتر از اینکه یک خانه باشد، یک عمارت است. حتی اسم هم دارد. پمبرتون.
یک زمانی می‌گفتم: دیگه هرگز پا توی پمبرتون نمی‌ذارم. تا ابد.
بااین‌حال بعد از این‌همه سال اینجا هستم و دارم به اینجا اسباب‌کشی می‌کنم. یا دست‌کم، اگر بتوانم خودم را برای پیاده‌شدن از فوردم راضی کنم، این کار را می‌کنم.»