کتاب ریشه‌های آسمان

«گمان می‌کنم در زندگی چیزهایی هست که پایدار می‌مانند و نمی‌توان آنها را از میان برد. به نظر می‌رسد، طبیعتِ انسان را نمی‌توان تغییر داد. انسان موجودی است که به دشواری می‌توان بر او چیره شد» «ریشه‌های آسمان» از مهمترین آثار رومن گاری (۱۹۸۰-۱۹۱۴)، نویسنده و سیاست‌مدار فرانسوی است که در زمان انتشار خود تحسین همگان را برانگیخت و جایزه‌ی گنکور را برای نویسنده‌ی خود به ارمغان آورد. او که سال‌ها در آفریقا و در میان سیاهان زیسته بود و حتی از میان آنان همسری گزیده بود، به‌خوبی با روح سیاه و جنبش‌های آزادیخواهی آنان در آفریقا آشنایی داشت. لحن بیان و کلام نویسنده در این کتاب از همدردی با سیاهان و تفاهم مظالم وارد بر آنها سرشار است. او در این کتاب از یک‌سو ماجرای جنبش‌های آزادیخواهی سیاهان در راه کسب استقلال، آزادی و برابری، و از سوی دیگر تلاش اروپایی‌هایی را که به ادعای خود برای نگاهبانی و حفاظت محیط زیست به آفریقا پای نهاده‌اند را تصویر می‌کند. او به طرزی ماهرانه مبارزان ضدفاشیست فرانسوی را که پس از شکست آلمان نازی در لباس لژیونر، شکارچی، کاشف و جهانگرد به قاره‌ی سیاه سرازیر شده‌اند را رودرروی مبارزان جوان این قاره قرار می‌دهد. مشکلات مبارزان سیاه این قاره که در ضمن می‌تواند مشکلات طبیعی هر مبارز جویای آزادی در هر کشور استعمارزده‌ای باشد، در این کتاب رخ می‌نماید، در زمانی که آخرین شعله‌های استعمار در افریقا در حال فروپاشی است و عوامل مختلفی حکایت از تنهایی انسان‌هایی دارد که اغلب گذشته‌ای تلخ پشت سر دارند. رومن گاری در جنگ جهانی دوم با ژنرال دوگل و اندره مالرو هم‌رزم بود. علیه فاشیست‌ها جنگید و نشان‌های افتخار زیادی گرفت اما پس از جنگ دست به قلم شد و واقعیت‌های تلخ روزگار او را تبدیل به منتقد دولت و فرهنگ و تمدن غربی کرد؛ زیرا شاهد بود آرمان‌هایی که برایشان جنگیده‌است، چگونه به راحتی پایمال می‌شوند و فرانسه‌ای که برای آزادی جنگید چگونه دست خود را در دست دیگر امپریالیست‌ها گذاشت.