کتاب دیزی جونز و گروه شش

کتاب دیزی جونز و گروه شش نوشتهٔ تیلور جنکینز رید و ترجمهٔ محدثه خوشکام است. نشر نون این کتاب را منتشر کرده است؛ کتابی حاوی یک رمان آمریکایی در قالب مصاحبه.

درباره کتاب دیزی جونز و گروه شش

کتاب دیزی جونز و گروه شش (Daisy Jones and The Six) که حاوی یک رمان آمریکایی است، ما را به دنیای موسیقی راک دههٔ ۱۹۷۰ میلادی در آمریکا می‌برد. این رمان، سرگذشت یک گروه راک به نام گروه «شش» و «دیزی جونز»، یک عضو این گروه را روایت می‌کند. این کتاب در قالب مصاحبه‌ی انفرادی با اعضای مختلف این گروه نوشته شده و داستان شکل‌گیری، شهرت و فروپاشی این گروه را به تصویر می‌کشد. «دیزی جونز» یک دختر زیبا و ولگرد است که در لس آنجلس به‌دنبال رؤیای خود، خوانندگی است. او با صدایی خاص و زیبا، مورد توجه قرار می‌گیرد و به‌عنوان خوانندهٔ اصلی گروهی که توسط «بیلی‌دان» (یک خواننده و ترانه‌سرای موفق) رهبری می‌شود، انتخاب می‌شود. بیلی‌دان یک مرد متأهل و پدر دو دختر است که با مشکلات اعتیاد و خیانت دست‌وپنجه نرم می‌کند. او با دیزی جونز یک اتصال عمیق و پیچیده ایجاد می‌کند که بر روی موسیقی و زندگی شخصی آن‌ها تأثیر می‌گذارد. گروه به‌سرعت به یکی از بزرگ‌ترین گروه‌های راک دنیا تبدیل می‌شود و آلبوم‌های موفقی را منتشر می‌کند، اما در اوج شهرت و محبوبیت، گروه «شش» به‌طور ناگهانی اعلام می‌کند که از هم جدا می‌شوند و دلیل این جدایی را هرگز فاش نمی‌کنند. این رمان با استفاده از گفت‌وگو‌های مختلف اعضای گروه و افرادی که با آن‌ها کار کرده‌اند، راز این جدایی را آشکار می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه عشق، هنر و شهرت می‌توانند زندگی انسان‌ها را شکل و تغییر دهند. همراه شوید با رمانی متفاوت به قلم تیلور جنکینز رید.

خواندن کتاب دیزی جونز و گروه شش را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران ادبیات داستانی معاصر آمریکا و قالب رمان پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب دیزی جونز و گروه شش

«ا وجود خفه‌ش کن که در صدر لیست‌ها قرار داشت و چهار هفته را در جایگاه اول سپری کرده بود و شفق قطبی که هر هفته بیش از ۲۰۰.۰۰۰ نسخه به فروش می‌رفت، دیزی جونز و گروه شش کاملاً این جذابیت را برای مخاطبان داشت که در تابستان سال ۱۹۷۸ به تماشایش بروند. تور شفق قطبی استادیوم‌ها را پر می‌کرد و اجراهای تمدیدشده‌اش در شهرهای بزرگ کشور مدام رزرو می‌شد.

راد: زمانش رسیده بود که اجرا رو روی جاده ببریم. به معنای واقعی کلمه منظورم همینه.

کارن: احساس عجیبی تو اتوبوس‌ها حاکم بود. و منظورم از اتوبوس‌ها، اتوبوس آبی و اتوبوس سفیده. روی هردوشون «دیزی جونز و گروه شش» نوشته شده بود، ولی پس‌زمینهٔ یکیش پیراهن جین بیلی و اون‌یکی لباس بندی دیزی بود. دو تا اتوبوس داشتیم چون تعداد افراد خیلی زیاد بود. و البته چون بیلی و دیزی هیچ‌وقت نمی‌خواستن مجبور باشن حتی به هم نگاه کنن.

راد: اتوبوس آبی به‌طور غیررسمی اتوبوس بیلی بود. بیلی و گراهام و کارن و خودم و بعضی از کارکنان معمولاً اون تو بودیم.

وارن: با دیزی و نیکولو و ادی و پیت سوار اتوبوس سفید شدم. جنی بعضی‌وقت‌ها کنار پیت بود. تو اتوبوس سفید بیشتر خوش می‌گذشت. تازه، آره، من توی اتوبوسی بودم که روی پنجره‌ش عکس بالاتنه نقاشی شده بود، ممنون.»