کتاب چیزهایی که هرگز فراموش نکردیم

کتاب چیزهایی که هرگز فراموش نکردیم نوشتهٔ لوسی اسکور (Lucy Score) و ترجمهٔ فاطمه شهابی نژاد و معصومه شیخی است. نشر کتاب کوله پشتی این رمان آمریکایی را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب چیزهایی که هرگز فراموش نکردیم

کتاب چیزهایی که هرگز فراموش نکردیم (او به‌هیچ‌وجه عاشق دخترهای خوب نمی‌شود) [Things We Never Got Over] حاوی یک رمان آمریکایی و یکی از جدیدترین و محبوب‌ترین رمان‌هایی است که نامزد بهترین رمان عاشقانهٔ سال ۲۰۲۲ میلادی به‌انتخاب کاربران وبسایت گودریدز شده است. داستان چیست؟ «نائومی» ماه‌ها بود که تدارکات مراسم عروسی‌اش را می‌دید. او می‌خواست بهترین عروسی دنیا را داشته باشد. غذا، نوشیدنی، گل، فهرست مهمانان، همه و همه از قبل برای این مراسم آماده بود، اما همه‌چیز آن‌طور که او می‌خواست، پیش نرفت. نائومی دیگر نمی‌توانست به ازدواجی تن بدهد که آن را نمی‌خواهد! نائومی درست در شب عروسی از پنجرهٔ کلیسا فرار می‌کند و به جایی می‌رود که خواهر دوقلویش «تینا» ادعا می‌کرد در دردسر بزرگی افتاده است؛ در یک کلاب محلی. به‌محض ورود نائومی، متصدی کلاب با ترس جلوی ورود او را می‌گیرد. چرا؟ ماجرا از چه قرار است؟ چرا پسر موطلایی و بلندقدی که تابه‌حال او را ندیده، جوری رفتار می‌کند که از او متنفر بوده و از او می‌خواهد که برود؟ این رمان را بخوانید تا بدانید.

خواندن و دانلود کتاب چیزهایی که هرگز فراموش نکردیم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

دانلود کتاب چیزهایی که هرگز فراموش نکردیم را به دوستداران ادبیات داستانی آمریکا و قالب رمان پیشنهاد می‌کنیم.

درباره لوسی اسکور؛ نویسنده کتاب چیزهایی که هرگز فراموش نکردیم

لوسی اسکور (Lucy Score)، نویسنده‌ی آمریکایی پرفروش رمان‌های عاشقانه معاصر است. او در ۳۰ ژانویه ۱۹۸۰ در ایالات متحده آمریکا متولد شد. لوسی در خانواده‌ای اهل مطالعه و علاقه‌مند به ادبیات رشد کرد؛ خانواده‌ای که مطالعه را ارزشمند می‌دانستند و آن را بخشی از زندگی روزمره می‌دانستند. همین محیط فرهنگی نقش مهمی در علاقه‌مندی و گرایش او به نوشتن ایفا کرد.

او تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته روزنامه‌نگاری به پایان رساند، اما نوشتن واقعیت‌ها برای او جذاب نبود و در ادامه مسیر حرفه‌ای خود، به نویسندگی در حوزه داستان‌های عاشقانه روی آورد. پیش از آغاز فعالیت جدی در زمینه‌ی نویسندگی، اسکور در مشاغلی از جمله ویراستاری مشغول به کار بود.

قبل از اینکه آثارش دیده شوند تلاش‌های زیادی در زمینه‌ی نویسندگی کرد که گاهی باعث ناامیدی‌اش در این زمینه می‌شد اما دست از تلاش برنداشت. در سال ۲۰۱۵، نخستین رمان بلند او با عنوان Undercover Love منتشر شد که با استقبال قابل توجهی روبه‌رو شد و انگیزه‌ای برای ادامه مسیر حرفه‌ای در نویسندگی شد.

او تاکنون چندین رمان موفق منتشر کرده و آثارش به بسیاری از زبان‌های زنده‌ی دنیا ترجمه شده‌اند. لوسی اسکور در ایالت پنسیلوانیا زندگی می‌کند.

سبک نوشتاری لوسی اسکور و نظر خوانندگان درباره‌ی آثار او

لوسی اسکور با سبک نوشتاری خاص خود توانسته تأثیر قابل‌توجهی بر ژانر عاشقانه داشته باشد. شخصیت‌پردازی‌های دقیق و واقع‌گرایانه‌ی او، همراه با داستان‌هایی که به‌طور هنرمندانه میان طنز و احساسات تعادل ایجاد می‌کنند، باعث جذابیت آثار او شده‌اند. شخصیت‌های داستان‌های اسکور معمولاً افرادی قوی هستند که در مواجهه با چالش‌های زندگی، شجاعت و عشق را به نمایش می‌گذارند. این ویژگی‌ها باعث شده‌اند که خوانندگان با شخصیت‌ها ارتباط عاطفی برقرار کرده و داستان‌ها را همانند یک تجربه‌ی شخصی درک کنند.

او همچنین به مضامینی مثل پذیرش خود، رشد فردی و نقش روابط خانوادگی و دوستانه در موفقیت‌های فردی و اجتماعی می‌پردازد. این رویکرد به عمق روایی آثارش افزوده و مخاطبان را فراتر از کلیشه‌های عاشقانه‌ی سنتی جذب کرده است.

نظر خوانندگان درباره‌ی آثار اسکور نشان‌دهنده‌ی موفقیت او در این حوزه است. بسیاری از مخاطبان از سبک روان و شخصیت‌های ملموس داستان‌های او تمجید کرده‌اند. در بازاری که از رمان‌های عاشقانه اشباع شده است و گاهی به رمان‌های عاشقانه برچسب زرد می‌دهند، لوسی اسکور توانسته جایگاه خود را به‌عنوان نویسنده‌ای محبوب حفظ کند و مخاطبان گسترده‌ای را به خود جلب کند.

جوایز و افتخارات کتاب چیزهایی که هرگز فراموش نکردیم

رمان چیزهایی که هرگز فراموش نکردیم، نخستین جلد از مجموعه‌ی پرفروش Knockemout، در سال ۲۰۲۲ منتشر شد و خوانندگان و منتقدان استقبال گسترده‌ای از این اثر کردند. این کتاب به‌سرعت در صدر فهرست پرفروش‌ترین‌های نیویورک تایمز قرار گرفت و به‌عنوان یکی از آثار خواندنی در ژانر عاشقانه‌ی معاصر جایگاه خود را پیدا کرد.

از جمله افتخارات این رمان، حضور در فهرست پرفروش‌ترین‌های فروشگاه کیندل آمازون و نیز نامزدی برای دریافت جایزه‌ی معتبر بهترین رمان عاشقانه گودریدز در سال ۲۰۲۲ است.

چیزهایی که هرگز فراموش نکردیم تاکنون به بیش از ۲۹ زبان ترجمه شده و میلیون‌ها نسخه از آن در سراسر جهان به فروش رسیده است. در ادامه‌ی این موفقیت، در سال ۲۰۲۳ استودیوی Amazon MGM اعلام کرد که ساخت اقتباس تلویزیونی این رمان در دستور کار قرار گرفته است. این اقتباس، توسط ایمی راردین مدیریت می‌شود و جایگاه برجسته‌ی آثار لوسی اسکور در فرهنگ عامه را نشان می‌دهد.

بخشی از کتاب چیزهایی که هرگز فراموش نکردیم

«مستقیم به‌سمت سرویس بهداشتی رفتم تا آبی به سروصورتم بزنم. ناکس مورگان خوب بلد بود اشک آدم را دربیاورد. بعد از شستن صورت غمگین و دلقک‌مانندم، رژلب زدم و مدتی به تصویر خودم در آینه خیره ماندم.

به لطف اعتراف ناکس، تکه‌های ریز قلب شکسته‌ام به خاک تبدیل شده بود.

رو به تصویرم زمزمه کردم: «تعجبی نداره.»

چیزهایی هستند که آدم نمی‌تواند فراموششان کند. هر دویمان فقط می‌خواستیم یک نفر به قدری دوستمان داشته باشد که جبرانی برای تمامِ وقت‌هایی باشد که کافی نبودیم. خیلی مزخرف بود که می‌توانستیم احساس همدیگر را درک کنیم، اما نمی‌توانستیم شخصی باشیم که طرف مقابلمان بهش نیاز داشت.

من نمی‌توانستم ناکس را مجبور کنم به‌اندازهٔ کافی دوستم داشته باشد و هرچه زودتر این موضوع را فراموش می‌کردم و باهاش کنار می‌آمدم، بهتر بود. شاید بالاخره یک روزی بتوانیم دوستانه رفتار کنیم. مثلاً اگر در جلسهٔ دادگاه حضانت برنده شوم و من و وِیلِی تصمیم بگیریم ناکماوت را به‌جای محل زندگی همیشگی‌مان انتخاب کنیم.

وقتی به فکر وِیلِی افتادم، تلفنم را از جیب پیش‌بندم بیرون آوردم تا نگاهی به پیام‌هایم بندازم. اوایل هفته برنامهٔ پیام‌رسانی برای لپ‌تاپش نصب کرده بودم تا در صورت نیاز برایم پیامک ارسال کند. درعوض او هم صفحه‌کلیدی از گیف‌های مختلف روی گوشی‌ام نصب کرده بود تا در طول روز بتوانیم تصاویر و اشکال مختلف را با هم ردوبدل کنیم.

وقتی چشمم به پنج‌شش پیام جدید افتاد، غریدم: «وای، عالیه.»

سیلور: چه رفتارهای جالبی!

مکس: بهتره با هم آشتی کرده باشین!!!

مامان: شش تا شکلک آتش.

فی: ما حواسمون به سفارش‌هات هست تا هرچقدر می‌خوای بمونی.

اِسلون: لینا تازه همین الان پیام داد (با نُه نفر دیگه از حضار توی کافه). واقعاً اون عوضی مثل غارنشین‌ها تو رو کشیده برده؟ امیدوارم حسابش رو خوب رسیده باشی.

وِیلِی: خاله نائومی، من توی دردسر افتادم.

وقتی آخرین پیام را خواندم، نفس در ریه‌هایم منجمد شد. پیام را پانزده دقیقه قبل فرستاده بود. با عجله بیرون رفتم و با دستانی لرزان شروع به نوشتن پیام کردم.»