کتاب امپراتوری بیزانس

کتاب امپراتوری بیزانس نوشتهٔ جیمز آ. کوریک با ترجمهٔ مهدی حقیقت خواه در گروه انتشاراتی ققنوس به چاپ رسیده است. این کتاب به شرح تاریخ امپراتوری بیزانس و ویژگی‌ها و اتفاقات مهم آن دوران می‌پردازد. 

درباره کتاب امپراتوری بیزانس

امپراتوری بیزانس از ۳۳۰ میلادی با تأسیس شهر قسطنطینیه (استانبول امروزی) به‌عنوان پایتخت آغاز شد. بیزانسی‌ها در سرتاسر تاریخ خود را رومی می‌نامیدند چون همواره قلمرو خود را امپراتوری روم می‌دانستند. به همین سیاق، امپراتوران بیزانس عقیده داشتند که وارثان مستقیم امپراتوران روم هستند. زبان رسمی در امپراتوری بیزانس لاتین بود؛ اما با گذر زمان، یونانی به‌عنوان زبان علمی اهمیت زیادی پیدا کرد. امپراتوری بیزانس اولین امپراتوری‌ای بود که مسیحیت را به‌عنوان دین رسمی اعلام کرد. سرانجام امپراتوری بیزانس با تصاحب قسطنطینیه توسط سلجوقیان سقوط کرد.

کتاب امپراتوری بیزانس را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به دوستداران مطالعهٔ تاریخ پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب امپراتوری بیزانس

«خطر اصلی عملا متوجه این مهاجران بود که در معرض رفتار بَد کارگزاران و شهروندان امپراتوری قرار داشتند. برای مردم ژرمن نامعمول نبود که به بردگی فروخته شوند یا اموالشان را به سرقت بَرَند. با این حال، آن‌ها همچنان می‌آمدند، چرا که امپراتوری را سرزمین فرصت‌ها می‌دیدند و سرانجام نیز در سرتاسر هر دو نیمه امپراتوری پراکنده شدند.

سربازی پُرطرفدارترین حرفه نزد مهاجران ژرمن بود. در قرن چهارم، سپاه امپراتوری از سربازان مزدور و مردان جنگاوری تشکیل می‌شد که اهل جایی بودند که اکنون آلمان است و در آن هنگام سرچشمه جریان بی‌پایان مزدورانی بود که هم به عنوان سربازان معمولی و هم افسران خدمت می‌کردند. در آغاز قرن پنجم، سپاه روم شرقی و غربی هر دو عمدتاً از مزدوران ژرمن تشکیل می‌شد که تعدادی از آن‌ها تا درجه سرداری ارتقا یافتند.

ویزیگوت‌ها

در سال ۳۷۶ حدود شصت هزار ویزیگوت، یا گوت‌های غربی، به طرف جنوب به حرکت درآمدند، از رود دانوب گذشتند، و وارد امپراتوری روم شرقی شدند. این نخستین ورود یک قبیله بزرگ ژرمن به داخل سرزمین‌های امپراتوری بود. گوت‌ها مهاجم نبودند: امپراتور شرقی به آن‌ها اجازه اقامت داده بود. اما پس از آن که کارگزاران امپراتوری اموالشان را سرقت کردند، فرزندانشان را به بردگی فروختند، و رهبرشان را کشتند، گوت‌ها به سپاه دشمن تبدیل شدند، علیه امپراتوری شرقی شورش کردند و به غارت نواحی روستایی دست زدند. در سال ۳۷۸ یک سپاه رومی که برای متوقف ساختن تاخت و تاز بربرها فرستاده شده بود در آدریانوپل شکست خورد و والنس، امپراتور شرقی، کشته شد. شکست و مرگ والنس شهروندان امپراتوری را در هر دو نیمه امپراتوری تکان داد و در بیم و هراس فرو بُرد.

پیروزی ویزیگوت‌ها در آدریانوپل هرچند بزرگ بود، به آن‌ها این توان را نداد که امپراتوری شرقی را فتح کنند. با آن که آن‌ها به قسطنطنیه حمله‌ور شدند، نتوانستند شهر را بگیرند. سرانجام، گوت‌ها، پس از غارت بالکان، منطقه را ترک گفتند و به غرب روی آوردند و در آن‌جا وارد معامله‌ای با امپراتور غربی شدند و او به آن‌ها اجازه داد در قلمرو امپراتوری ساکن شوند. سرانجام، بربرها با امپراتوری غربی نیز اختلاف پیدا کردند و در سال ۴۱۰ رُم را تسخیر و غارت کردند و پس از آن ایتالیا را به مقصد اسپانیا ترک گفتند.»