سیف الله کامبخش فرد

سیف‌الله کامبخش‌فرد متولد ۱۳۰۸، باستان‌شناس ایرانی و رئیس پیشین موزهٔ ایران باستان بود. او پس از تحصیل در رشتهٔ باستان‌شناسی در دانشگاه تهران، فعالیت‌های گسترده‌ای را در مراکز مختلف باستان‌شناسی آغاز کرد. کامبخش‌فرد به مدت هفت سال در مؤسسهٔ باستان‌شناسی دانشگاه تهران و از سال ۱۳۵۸ به مدت هفت سال ریاست موزهٔ ایران باستان را برعهده داشت. از مهم‌ترین فعالیت‌های میدانی او می‌توان به عضویت در هیئت کاوش‌های «تپه‌های مارلیک» و سرپرستی «پژوهش‌های باستان‌شناسی در نیشابور»، «تپه‌های قیطریه» و «معبد آناهیتا در کنگاور» اشاره کرد.

این باستان‌شناس در سال ۱۳۴۷ با کاوش در تپهٔ قیطریهٔ تهران، کشف بزرگی انجام داد و توانست ۳۵۰ گور باستانی و اشیاء فرهنگی زیادی را پیدا کند که نشان‌دهندهٔ تمدن ۳۲۰۰‌سالهٔ تهران بود؛ همچنین، از سال ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۶، به‌عنوان سرپرست طرح کاوش و بازسازی «معبد آناهیتا در کنگاور» فعالیت کرد و نظریهٔ مشهور بودن آن به‌عنوان کاخ خسرو پرویز را رد کرد.

از آثار ارزشمند او می‌توان به کتاب‌های «سفالگری نیشابور در سده‌های پنجم و ششم هجری»، «تهران ۳۲۰۰ساله بر اساس یافته‌های باستان‌شناسی»، «معبد آناهیتا (کنگاور)»، «سفال و سفالگری در ایران از ابتدای نوسنگی تا دورهٔ معاصر» و «آثار تاریخی ایران» اشاره کرد. او مقالات علمی متعددی نیز در مجلات معتبر به چاپ رساند. کامبخش‌فرد در سال ۱۳۸۹ در ۸۱سالگی بر اثر ناراحتی قلبی و ریوی درگذشت و پیکرش از مقابل موزهٔ ایران باستان تشییع شد.