کتاب انتخاب

کتاب انتخاب مجموعه داستانی از سیمین دانشور است و نشر قطره آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب انتخاب

مجموعه داستان انتخاب ۱۶ داستان کوتاه را در برگفته است. بعضی از این داستان‌ها مضامین اجتماعی دارند و برخی دیگر را سیمین دانشور از خاطرات و تجربه‌ها و دغدغه‌هایش الهام گرفته‌ است.

اولین داستان این مجموعه «لقاءالسلطنه» نام دارد که در آن ولخرجی و فخرفروشی به سخره گرفته می‌شود. این داستان با طنز قوی دانشور نوشته شده و همین نکته شاید برای شما جالب باشد. چون سیمین دانشور را کمتر به عنوان نویسنده‌ای طنزنویس می‌شناسید. ازدواج محور اصلی این داستان است.

راوی داستان «انتخاب» نوجوانی است بعد از سال‌ها پی می‌برد پدر و مادری که تاکنون با آنها زندگی می‌کرده، پدر و مادر واقعی او نیستند و آنها او را به فرزندی پذیرفته‌اند. در ابتدا از این موضوع به شدت ناراحت می‌شود، طوری که از خانه می‌گریزد، ولی در پایان، با آغوش باز به سوی آنها برمی‌گردد. 

داستان «برو به چاه بگو» به نقد زندگی روشنفکران و مردسالاری در ایران می‌پردازد. 

داستان «ساواکی» روایتی غم‌انگیز از یک فرمانده ساواک و سبک آن بیشتر شبیه خاطره‌گویی است. 

هشتمین داستان این مجموعه «میزگرد» نام دارد که فراداستان است. در این فراداستان با چهرهٔ جدیدی از شخصیت‌های حماسی و اسطوره‌ای ادبیات ایران آشنا می‌شوید.

«روزگار اگری» داستان دیگر این مجموعه روایت جنگ و تبعات آن است. لحن روایت طنزگونه است. 

آخرین داستان «باغ سنگ» نام دارد که از نظر شیوه نگارش و موضوع از بهترین داستان‌های این مجموعه است. در این داستان الماس با پسرخاله‌اش جواد ازدواج می‌کند و بعد به خاطر این وصلت فامیلی صاحب اولاد عقب‌مانده‌ای به نام فیروز می‌شوند. 

خواندن کتاب انتخاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران داستان‌های سیمین دانشور پیشنهاد می‌کنیم.

درباره سیمین دانشور

سیمین دانشور هشتم اردیبهشت سال ۱۳۰۰ در شیراز چشم به جهان گشود. او نویسنده و مترجم ایرانی و نخستین زن ایرانی بود که به صورتی حرفه‌ای در زبان فارسی داستان نوشت. مهم‌ترین اثر او رمان سووشون است که نثری ساده دارد و به ۱۷ زبان ترجمه شده‌ است. علاوه بر این، از آن اقتباس‌های تئاتری نیز صورت‌گرفته است.

سیمین دانشور در سال ۱۳۲۸ با مدرک دکتری ادبیات فارسی از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. او در محضر استادانی مثل دکتر فاطمه سیاح و بدیع‌الزمان فروزانفر تحصیل کرده بود. سپس برای تحصیل زیبایی‌شناسی به آمریکا رفت. در آن مدت نیز دو داستان کوتاه نوشت که در ایالات متحده منتشر شد. دانشور، در سال ۱۳۲۷ با جلال آل‌احمد آشنا شد و ۲ سال بعد با او ازدواج کرد. او به همراه همسرش جلال، عضو کانون نویسندگان ایران بود.

از میان کتاب‌ها و آثار مشهور او می‌توان به رمان سووشون، به کی سلام کنم؟ شهری چون بهشت و جزیره سرگردانی اشاره کرد. سیمین دانشور ۱۸ اسفند ۱۳۹۰ در تهران چشم از دنیا فروبست.

بخشی از کتاب انتخاب

«تمام حرکت‌هایم در زمان برای نجات برادرم بود. تلفن که زنگ می‌زد به انتظار شنیدن صدایش بودم. نامۀ رستم فرخزاد به برادر در ذهنم رسوب کرده بود که: تو را ای برادر تن آباد باد... و به آنجا که می‌رسیدم: که این قادسی دخمه‌گاه من است، اشک امانم نمی‌داد. پستچی همچنان نامه‌ای از برادرم نمی‌آورد نه از قادسیه، نه از ترکیه، نه از عراق و نه از هیچ کجای دیگر. چقدر صدایی که آرزو داری بشنوی و نامه‌ای که انتظارش را داری می‌تواند در زندگی‌ات نقش مژدۀ نوروزی را ایفا بکند. بعدها بود که دانستم قادسیه هم از تلفن و هم از نامه، سرنوشت‌سازتر است. کسی را می‌مانستم که در دریا به کشتی نشسته است و کشتی‌اش شکسته ـ و جز خدا امیدی برایش نمانده است. غروب‌ها که صدای ناب اذان می‌آمد، دعا می‌کردم که خدایا به‌خاطر خداوندی‌ات و بزرگواری‌ات و احسان راهنمایی‌ات، برادرم را از این گرداب برهان. سایۀ خداوندی‌ات بر سر او گسترده باد. بارها خدمت حضرت استاد رسیده بودم و از ایشان تبرک گرفته بودم و دعایی که فرموده بودند هر صبح و ظهر و شباهنگام بخوانم و حضرت استاد این امید را در دلم افروخته بود که به خدا قسم نمی‌گذارم یک مو از سر برادرت کم شود. خودم سهم خود را از زندگی گرفته بودم، اما برادرم تازه زن گرفته بود. برادرم پیش از سفر مشکوکش، زنش را دست ما سپرده بود. تلفن که زنگ می‌زد همه‌مان می‌دویدیم. شیرین، زن برادرم بعد از هر تلفن نومیدکننده دلش درد می‌گرفت و زنم با وازلین دلش را چرب می‌کرد و یک حولۀ گرم به کمر و شکمش می‌بست. لمس دست دوست و گرمای حوله آرام می‌کردش. زنم می‌گفت: به گمانم شیرین باردار است چراکه صبح‌ها عق می‌زند. ویار دارد. نمی‌بینی سر غذا چقدر ترشی می‌خورد؟ بیرون که رفتی برایش ترشی انبه بخر. بارهاوبارها بعد از خواندن دعاهای حضرت استاد با خدای خود پیمان می‌بستم که جان مرا بستاند و برادرم را زنده نگه دارد.»