کتاب مطلق در ذهن ایرانی

کتاب مطلق در ذهن ایرانی نوشتهٔ آذردخت مفیدی است و نشر قطره آن را منتشر کرده است. کتاب مطلق در ذهن ایرانی با استفاده از مفاهیم روانشناسی، در تلاش برای تحلیل جامعه و فرهنگ ایرانی است و در حقیقت مسائل روانشناسی را با مشکلات جامعه مورد تطبیق قرار می‌دهد. نویسنده با بومی‌سازی مسائل روانشناسی و قلم ساده و روان خود، مطالعه‌ٔ کتاب را برای خواننده آسان کرده و او را تا انتهای کتاب مشتاق نگه می‌دارد.

درباره کتاب مطلق در ذهن ایرانی

کتاب مطلق در ذهن ایرانی برای نخستین بار در سال ۱۳۸۷ منتشر شد. این کتاب شامل مجموعه مقالاتی است که در طول سال‌ها در روزنامه‌های مختلف کشور به چاپ رسیده و هدف آن را می‌توان بررسی ارکان و اجزای جامعه در فضای روان‌شناختی دانست. کتاب مطلق در ذهن ایرانی تلاش کرده زبان علمی را با زبان عامه مردم تلفیق کند تا مطالعه‌ٔ آن برای افراد غیرمتخصص نیز امکان‌پذیر و لذت‌بخش باشد. 

 آذردخت مفیدی روانشناس و روانکاو ایرانی است که با گذراندن دوره‌های تخصصی روانکاوی و شخصیت‌شناسی کهن‌الگوها، توانسته در حوزه‌های متعددی همچون روان‌درمانگری و درمان‌گری زوج و خانواده به تخصص برسد. او سال‌های متمادی به تحلیل انسان‌ها پرداخته و اغلب آثارش نیز در حوزه‌ی روانشناسی دسته‌بندی می‌شود. از دیگر کتاب‌های دکتر آذردخت مفیدی می‌توان به یک چکه خورشید، بلوغ دوم؛ بلوغ روانی، حکمت بالغانه زیستن، من در معنای روان‌شناختی و ... اشاره کرد.

خواندن کتاب مطلق در ذهن ایرانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به پژوهشگران حوزه‌های روان‌شناسی و جامعه‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب مطلق در ذهن ایرانی

«شاید مهم‌ترین مشخصهٔ یک موجود زنده توانایی‌اش برای رشد کردن است و در این میان رشد انسان را انتهایی نیست. زمانی انسان برهنه در جنگل‌ها پرسه می‌زد و حالا اینجا ایستاده و معلوم نیست که دو هزار سال دیگر کجا باشد و این حاصل رشد اندیشه و عاطفهٔ بشر است. در هر جامعه‌ای هدف رشد است. به همین‌گونه ایرانی می‌خواهد ببالد و رشد کند.

انسان در جامعه در شبکهٔ درهم‌تنیده‌ای از سیستم‌ها قرار می‌گیرد. سیستم خانواده، سیستم‌های اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی و سیستم سیاسی و حکومتی. رشد روانی هر فرد روی رشد سیستم اثر می‌گذارد و سیستم‌های مناسب باعث رشد روانی فرد می‌شود. این تعامل چنان تنگاتنگ است که نمی‌توان مشخص کرد کدام علت است و کدام معلول. بنابراین، برای رشد جامعه هم می‌توان روی فرد کار کرد تا با رشد و بلوغ سبب رشد سیستم‌ها و جامعه شود و هم می‌توان روی سیستم عمل کرد تا بستر مناسب رشد برای هر فرد و درنهایت جامعه شود.

در این نوشتار حرکت از سوی سیستم به فرد و تمرکز بر یک نوع سیستم است، سیستم حکومتی. درواقع پاسخ به یک سؤال ساده: «چه سیستم حکومتی‌ای مناسب‌ترین بستر رشد روانی را برای هر ایرانی فراهم می‌کند؟»

برای رسیدن به پاسخ مناسب ابتدا باید رشد روانی را تعریف کرد و سپس چند عنصر تعیین‌کننده در ایجاد یک حکومت مناسب برای ایران مورد بررسی شود و سپس نتیجه‌گیری نهایی حاصل شود.

حرکت بشر از کودکی به بزرگ‌سالی است، به بلوغ. درواقع، رشدْ فاصله گرفتن از کودکی و بالغ شدن است. همین مسیر در رشد روانی وجود دارد. یعنی فاصله گرفتن از مشخصه‌های روانی کودک و رسیدن به خصوصیات روانی بالغ. ابتدا به این مشخصه‌ها و خصوصیات بسیار ساده و خلاصه اشاره می‌شود. کودک وابسته است، وابسته به قدرتی بزرگ‌تر از خود. قوام منِ او وابسته به منِ دیگری است. آن دیگری والد است. پس خودمختار و مستقل نیست. کودک نمی‌تواند خودانگیخته عمل کند و مسئولیت بپذیرد. اعمال کودک بر اساس عواطف و غرایز اوست، عواطفی که لزوماً ربطی به واقعیت ندارد. یعنی کودک فاقد منطق و عقل واقعیت‌سنج است. کودک به دلیل وابستگی اعتمادبه‌نفس ندارد. کودک هدفمندی، دوراندیشی، قدرت تصمیم‌گیری مستقل، نظم و ثبات و تداوم ندارد. کودک به دلیل ترس‌های زیادی که از جهان بیرون دارد (به علت ناتوانی در اداره کردن واقعیت‌های بیرون از خودش) تمایل به امنیت مطلق دارد و نمی‌تواند ناامنی را تحمل کند. تمایل شدیدی به آغوش پناه‌دهنده و گهواره دارد.»