دنیس والدر

دنیس والدر، استاد ممتاز ادبیات در دانشگاه آزاد بریتانیا، از برجسته‌ترین پژوهشگران و منتقدان ادبی معاصر است. او تحصیلات خود را در دانشگاه‌های کیپ‌تاون و ادینبورو به پایان رساند؛ جایی که به‌عنوان پژوهشگر رشته‌ی ادبیات انگلیسی فعالیت کرد و هم‌زمان با نگارش رساله‌ی دکتری‌اش، تدریس را آغاز کرد. رساله‌ی او بعدها با عنوان دیکنز و دین منتشر شد. پس از مدتی فعالیت به‌عنوان استاد راهنما در دانشگاه آزاد بریتانیا در اسکاتلند، به‌ سِمَت مدرس و سرپرست دوره‌ی رمان قرن نوزدهم منصوب شد. در کنار علاقه‌ی دیرینه‌اش به ادبیات ویکتوریایی، توجه خود را به ادبیات پسااستعماری نیز بسط داد و این حوزه را وارد برنامه‌ی درسی دانشگاه کرد. او در سال ۱۹۹۹ به درجه‌ی استادتمام و در سال ۲۰۱۰ به مقام استاد ممتاز ادبیات ارتقا یافت؛ جایگاهی که حاصل سال‌ها تدریس، پژوهش و تعهد به ارزش‌های دانشگاه آزاد بود.

پژوهش‌های والدر طیف گسترده‌ای، از ادبیات ویکتوریایی تا آثار مدرن، را در بر می‌گیرد. او بنیان‌گذار گروه پژوهشی ادبیات پسااستعماری در دانشکده و مدیر مرکز فرگوسن برای مطالعات آفریقایی و آسیایی بود. نخستین کتاب درباره‌ی نمایش‌نامه‌نویس برجسته‌ی آفریقای جنوبی، آثول فوگارد، از او منتشر شد و سه جلد از نمایش‌نامه‌های فوگارد را برای انتشارات دانشگاه آکسفورد ویرایش کرد. والدر علاوه‌بر نگارش یادداشت‌های نمایشی و سخنرانی درباره‌ی آثار فوگارد، مسائل نژادی، هویت و بازتاب آن‌ها در ادبیات را نیز بررسی کرد.

او سال‌ها ویراستار مجموعه کلاسیک‌های پنگوئن و کلاسیک‌های جهانی آکسفورد بود و نقدهای ادبی متعددی برای نشریاتی چون The Listener ،TLS و Times Higher نوشت. گزیده‌ی انتقادی‌اش با عنوان ادبیات در جهان مدرن، که نخستین‌ بار در سال ۱۹۹۰ منتشر و در سال ۲۰۰۳ بازنگری شد، تاکنون بیش از ۶۰ هزار نسخه فروش داشته است. والدر در طول فعالیت علمی خود دانشجویان دکتری بسیاری را در موضوعاتی مرتبط با نویسندگانی چون چارلز دیکنز، بسی هد، درک والکوت، وله سوینکا و... راهنمایی کرده است.

او در پروژه‌های پژوهشی بزرگ متعددی مشارکت داشت، از جمله پروژه‌ی تاریخ استعماری و پسااستعماری کتاب (۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷) و طرح مشترک با دانشگاه وارویک با عنوان به‌یادآوردن از طریق تئاتر؛ بازنمایی هویت در آفریقای جنوبی معاصر، که با حمایت مالی بنیاد لیورهیوم (۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲) انجام شد. مقاله‌ی او با عنوان ضرورت خطا: حافظه و بازنمایی در ادبیات‌های نو، آغازگر مجموعه‌ای از پژوهش‌ها درباره‌ی پیوند میان حافظه، هویت و روایت در زمینه‌ی پسااستعماری بود. این مسیر در نهایت به انتشار کتاب نوستالژی‌های پسااستعماری: نوشتار، حافظه و بازنمایی انجامید. تازه‌ترین اثرش، در میان خوشه‌های بیگانه: خاطرات یک پسر (۲۰۲۵)، زندگی‌نامه‌ای شخصی است که بازتابی از تجربه‌ی زیسته و اندیشه‌های اوست. والدر همچنین داستان‌های کوتاه متعددی در نشریات ادبی بریتانیا و آمریکا منتشر کرده است.

والدر نقش فعالی در همکاری‌های بین‌المللی داشت. او در تأسیس دانشگاه آزاد سنگاپور مشارکت کرد و به‌عنوان مشاور علمی، در بازنگری برنامه‌ی درسی ادبیات انگلیسی دانشگاه آفریقای جنوبی فعالیت داشت. همچنین به‌عنوان ارزیاب گروه زبان انگلیسی دانشگاه استلنبوش و عضو هیئت داورانِ جوایز معتبری چون جایزه‌ی نویسندگان مشترک‌المنافع (۲۰۱۱) و جایزه‌ی داستان آسیای جنوبی DSC (۲۰۱۶) انتخاب شد. او یکی از سردبیران نشریه‌ی مطالعات آفریقای جنوبی است.

آرشیو گسترده‌ای از اسناد مرتبط با تئاتر آفریقای جنوبی، شامل دست‌نوشته‌ها، مصاحبه‌ها، ویدئوها و بروشورهای نمایشی، به‌ویژه درباره‌ی آثار آثول فوگارد، توسط والدر گردآوری شده و اکنون در کتابخانه‌ی لیلی دانشگاه ایندیانا نگهداری می‌شود.

او در دانشگاه‌های گوناگون بریتانیا و خارج از کشور درباره‌ی موضوعاتی ـ از شکسپیر تا ادبیات معاصر ـ تدریس کرده و برای دوره‌های مختلف دانشگاه آزاد، از سطح کارشناسی تا کارشناسی‌ارشد، مطالب آموزشی و برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی تهیه کرده است. زندگی علمی و ادبی دنیس والدر تلاشی مداوم برای پیونددادن ادبیات، حافظه و هویت در بستر جهان مدرن و پسااستعماری بوده است.