کتاب چرا چنین کاری از من سر می زند؟

کتاب چرا چنین کاری از من سر می زند؟ نوشتهٔ جوزف برگو و ترجمهٔ مهسا حسینی سارانی است. نشر نیماژ این کتاب را منتشر کرده است؛ کتابی حاوی شرحی بر سازوکارهای دفاعی روانی و روش‌های نامحسوسی که با آن زندگی ما را تحت‌تاثیر قرار می‌دهند.

درباره کتاب چرا چنین کاری از من سر می زند؟

کتاب چرا چنین کاری از من سر می زند؟ که از مجموعهٔ «استخوان‌های روح» نشر نیماژ است، به یک موضوع مهم در روان‌شناسی پرداخته است. جوزف برگو در این اثر به خواننده نشان داده است که چگونه سازوکارهای دفاعی روانی که در ناخودآگاه ما به وجود آمده‌اند، موجب نشان‌دادن واکنش‌هایی غیرارادی می‌شوند و تأثیر بسیاری بر زندگی و روابط انسان می‌گذارند. این اثر به سه بخش اصلی تقسیم شده و مراحلی را که موجب شناخت بیشتر خود می‌شود، شرح داده است. بخش اول کتاب که «درک سازوکارهای دفاعی روانی ما» نام دارد، به سازوکارهای دفاعی روانی اختصاص داده شده و از رفتارهایی می‌گوید که فرد برای محافظت بیشتر از خود انتخاب می‌کند. در بخش دوم که «تشخیص دفاع‌های روانی شما» نام دارد، نویسنده به‌سراغ تشریح مکانیسم‌های دفاعی مختلف رفته و به خواننده نشان می‌دهد که در هر شرایطی ممکن است از چه سازوکارهای دفاعی استفاده کند. در بخش پایانی که «بی‌اثرسازی دفاع‌های شما» نام دارد، نویسنده به خواننده کمک کرده تا راهکارهای مقابله با واکنش‌های دفاعی ناخودآگاه را بشناسد و به‌شیوه‌ٔ مؤثرتری آن‌ها را مدیریت کند.

خواندن کتاب چرا چنین کاری از من سر می زند؟ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب چرا چنین کاری از من سر می زند؟

«پس توقع نداشته باشید کارتان بی‌نقص جلو برود. قرار نیست ناگهان تغییر کنید و اصلاً به گذشته برنگردید. با اینکه خیلی دلتان می‌خواهد، هرگز نمی‌توانید بخش‌های خاصی از خودتان را برای همیشه پاک کنید یا پشت سر بگذارید. تغییر روندی دائمی است؛ رشد واقعی به معنی پذیرش ذات بی‌پایان دفاع‌هایمان و روش‌هایی است که با آن به دروغ‌گفتن به خود ادامه می‌دهیم. در این راه، همیشه با یک انتخاب مواجه می‌شویم - آیا دفاع‌هایمان را ادامه دهیم یا تلاش کنیم از عادت قدیمی خارج شویم. این انتخاب‌ها هرگز تمام نمی‌شوند.

بار دیگر به من اجازه دهید این کار را با تمرین ساز مقایسه کنم. یادگیری ساز هرگز تمام نمی‌شود؛ باید به تمرین و کار با آن ادامه دهید. اگر چنین کنید، پیشرفتتان ادامه خواهد داشت. اگر تنبلی کنید، مهارتتان افت می‌کند. ولی این مهارت یک‌شبه به بار نمی‌نشیند و بعد نمی‌توانید آن را رها کنید و پی کارتان بروید.

نیکول هم مثل من پیانو می‌نوازد. او تلاش می‌کند، ولی فشار زیادی متحمل می‌شود؛ حس می‌کند باید «به موفقیت برسد» و نوازندهٔ بی‌نقصی شود که آرزویش را در سر دارد؛ در نتیجه بیش‌ازحد به خود سخت می‌گیرد. گمان می‌کند با تلاش کافی به حد کمال می‌رسد - به حالت برتری شبیه اَبَرنیکول. در جلساتمان دائماً به او تأکید می‌کنم به جای اینکه تمرین - تلاش زیاد و سختی‌های مداوم - را وسیله‌ای برای تحقق یک هدف دلخواه بداند، لازم است آن را دوست داشته باشد.

کار شما برای تغییر هیچ‌وقت تمام نمی‌شود. قرار نیست به خودِ «جدید و اصلاح‌شده‌ای» برسید و دیگر نیازی به تلاش نداشته باشید. همین که پیش می‌روید، مرتب با چالش‌های بیشتری مواجه می‌شوید و حس می‌کنید تمایل دارید با روش‌های قدیمی و آشنا با آن‌ها مقابله کنید. در نتیجه، پشت سر هم با این انتخاب روبه‌رو می‌شوید - کار را با دفاع‌هایتان ادامه دهید یا سعی کنید به روش متفاوتی مقابله کنید. اگر دست‌کم بعضی وقت‌ها ذهنیت تغییر را حفظ کنید و خوب تصمیم بگیرید، رشدتان در زندگی ادامه می‌یابد.»