کتاب عاشقانه، تاریک، عمیق

«عاشقانه، تاریک، عمیق» نوشته جویس کرول اوتس (-۱۹۳۸)، نویسنده آمریکایی است. این کتاب در سال ۲۰۱۵ نامزد نهایی جایزه پولیتزر شد. مترجم کتاب در مقدمه‌ای که بر این کتاب نوشته است می‌گوید: «در این کتاب داستانِ ضعیف نمی‌خوانید؛ داستانی که بعدش بگویید خب که چی؟ یا آن اتفاق مهم در روح و جان‌تان نیفتد و شما را تا هفته‌ها درگیر نکند. با قصه‌ها همراه می‌شوید؛ در پدرکشی دقیقاً به احساس دوگانه‌ی عشق و نفرتِ آن دختر ترشیده پی می‌برید و به او حق می‌دهید. در ساوت جرسی... دل‌تان برای روح سرگردان آن پسرجوان می‌سوزد و از قدرت قلم و جسارت اوتس در به تصویر کشیدن یک پسر خشمگین، آن هم روح! به هیجان می‌افتید. در شکارچی، مردی را می‌بینید که دیگر شکار نمی‌کند اما شکارچی منشانه با دختری که عاشقش شده چه می‌کند! در عاشقانه، تاریک، عمیق، فریاد گستاخانه‌ی اوتس را در نقد ادبیات معاصر امریکا می‌شنوید. او با استفاده‌ی واقعی از اسامی شعرا و نویسندگان و گذاشتن نوک پیکان نقدش زیر گلوی شاعر فقید امریکایی، رابرت فراست (۱۹۶۳- ۱۸۷۴) اعتراض خانواده و دوستان این شاعر را به جان می‌خرد، اما حرفش را می‌زند. داستان دلقک‌ها چنان فضای وحشتی برایتان متصور می‌کند که نفس در سینه‌تان حبس می‌شود... » در بریده‌ای از کتاب می‌خوانیم: «قبل از اینکه ببینم پدر بدبختم نرده‌ها را سفت چسبیده، پله‌ها دارد زیر پایش متلاشی می‌شود - اولش مثل یک حرکت آهسته‌ی بی‌رحمانه بود- شنیدم پدرم با صدای وحشت‌زده مرا صدا می‌زند. من این‌طوری فکر کردم. فکر کردم مرا صدا می‌زند. یا شاید فقط داشت فریاد می‌کشید و کمک می‌خواست. یا شاید فقط فریاد می‌کشید. چیزی که اتفاق افتاد درعین‌حال که بسیار آهسته بود، بسیار هم تند بود. سریع‌تر از آن بود که به چشمان مه‌گرفته و کور من، این فرزند شاد احمق بیاید. و من، خیلی آرام در بالکن ایستاده بودم و صمٌ بکم، فرو‌ریزی پله‌ها را تماشا می‌کردم. اگر من به اتهام قتل پدرم محاکمه شوم، اگر بروم دادگاه، گناهم همین سکوتم است و بس.»