کتاب عروس بیوه

جویس کارول اوتس ( -۱۹۳۸)، نویسنده امریکایی است. اوتس تا به حال جوایز زیادی از جمله، «جایزه ملی کتاب امریکا» و «اُهنری» را کسب کرده است. «عروس بیوه» یک داستان روان‌شناختی است با لایه‌های بی‌شماری از ترس و شخصیت‌هایی که ترس را با تمام وجودشان احساس می‌کنند. «عروس بیوه» داستان زن و شوهری است که برای ماه عسل به آبشار نیاگارا می‌روند. اریا، شخصیت اصلی کتاب، زمانی که روز پس از ازدواجش از خواب برمی‌خیزد، مطمئن است که شوهرش برای همیشه او را ترک کرده. او با ترس دست به گریبان است: ترس از دست دادن و ترک‌شدن اما هیچ‌کدام از این ترس‌ها واقعی نیست، بلکه ترسی است بیمارگونه و اریا بیماری است با مرض «نگرانی». اوتس به‌خوبی با این عنصر داستان را پیش می‌برد و نگرانی‌های یک زن را در کتابش نمایش می‌دهد. یکی از این نگرانی‌ها، ترس کنار گذاشته شدن به‌واسطه همسر است. این توهم همیشه با «اریا» است و راه‌حلی که برمی‌گزیند بچه‌دارشدن است اما مشکلش با این اتفاق هم حل نمی‌شود. او موضوع تازه‌ای برای ترسیدن دارد؛ مبادا این پسر، پسر همسر اولم باشد. همین موضوع، سبب‌ساز تولد فرزند دوم است. گویی او می‌خواهد عشق و ازدواجش را تثبیت کند. اوتس، به خوبی با ذهنیت زنانه آشناست و با تسلط این ذهنیت را به داستان وارد می‌کند. شخصیت‌های داستان، ساده و به دور از پیچیدگی هستند و به خوبی شخصیت‌پردازی شده‌اند. اوتس، در واقع با ارائه شخصیت اریا، روحیات گروهی از زنان را به تصویر می‌کشد و «عشق» و «ازدواج» دغدغه اصلی اوست. اوتس، تردید انسان‌ها در عشق را از دنیای واقعی وام می‌گیرد و وارد دنیای داستان می‌کند.