کتاب صوتی مهپاره

کتاب صوتی مهپاره نوشتهٔ گروه نویسندگان و ترجمهٔ صادق چوبک است. متین بختی و مازیار لرستانی گویندگی این کتاب صوتی را انجام داده‌اند و نوین کتاب گویا این داستان‌های عشقی هندو را منتشر کرده است.

درباره کتاب صوتی مهپاره

کتاب صوتی مهپاره برابر با یک مجموعه داستان عاشقانهٔ هندو است. داستان‌های کوتاه این کتاب صوتی را یکی از سرشناس‌ترین داستان‌نویس‌های معاصر ایران به پارسی برگردانده است. کتاب صوتی «مهپاره» اثری است که از بخش شانزدهم متنی کهن و سانسکریت انتخاب شده است. «مهپاره» داستان پادشاهی هندی است که میلی به زنان ندارد. این مسئله بزرگان کشور را بسیار نگران کرده است. آنان که از مقطوع‌النسل‌شدن پادشاه در هراسند، پاداشی بزرگ تهیه می‌بینند و اعلام می‌کنند هر طبیبی که بتواند پادشاه را به زنان متمایل کند، این جایزه را خواهد برد. تلاش طبیبان بی‌نتیجه می‌ماند؛ تاجایی‌که یک شاهزاده‌خانم به داستان «مهپاره» اضافه می‌شود. شرط شاهزاده‌خانم برای ازدواج، طرح معمایی است که او از پاسخ‌دادن به آن عاجز بماند و در این سمت داستان، وزیر پادشاه از دل قصه‌هایی که هر شب تعریف می‌کند، معمایی را بیرون می‌کشد و شاهزاده‌خانم یک‌به‌یک به آن‌ها پاسخ می‌دهد. اگر می‌خواهید سرانجام این داستان را بدانید، شنیدن مهپاره با ترجمهٔ صادق چوبک را از دست ندهید.

پس کتاب «مهپاره» بخشی از متون سانسکریت است که آن را به نام «جوهر اقیانوس زمان» می‌شناسند. «ف. و. بین» آن متون سانسکریت را به انگلیسی برگرداند و صادق چوبک متن انگلیسی آن را به فارسی ترجمه کرد. کتاب شامل ۲۰ داستان عاشقانهٔ هندی است؛‌ داستان زربانو، داستان سه ملکه، داستان زاهد سالوس و سه پادشاه، داستان زن پشیمان، داستان آفرینش زن و چندین داستان دیگر. مهپاره شانزدهمین داستان مجموعه است.

شنیدن کتاب صوتی مهپاره را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب صوتی را به دوستداران ادبیات داستانی کهن جهان و قالب داستان و افسانه پیشنهاد می‌کنیم.

درباره صادق چوبک

صادق چوبک در ۱۴ تیر ۱۲۹۵ به دنیا آمد و در ۱۳ تیر ۱۳۷۷ درگذشت. او داستان‌نویسی ایرانی و متولد بوشهر بود. در بوشهر و شیراز درس خواند و دورهٔ کالج آمریکایی تهران را گذراند. در سال ۱۳۱۶ به استخدام وزارت فرهنگ در آمد. اولین مجموعه داستان او با نام «خیمه‌شب‌بازی» در سال ۱۳۲۴ منتشر شد. برخی منتقدان، صادق چوبک را در زمرهٔ نویسندگان ناتورالیست دانسته‌اند؛ به این معنی که سیاهی‌ها و زشتی‌های جامعه در آثار او با زبانی ساده و به‌روشنی ترسیم شده است. بیشتر داستان‌های او دربارهٔ تیره‌روزی مردمی است که اسیر خرافه و نادانی و پایبند به مذهب خویش هستند. چوبک باتوجه‌به خشونت رفتاری‌ای که در طبقات فرودست دیده می‌شد، سراغ شخصیت‌ها و ماجراهایی رفت که هر کدام بخشی از این رفتار را بازتاب می‌دادند و به‌شدت به درهٔ تاریکی می‌بردند. او با منعکس‌کردن چرک‌ها و زخم‌های طبقهٔ رهاشدهٔ فرودست، نه در جست‌وجوی درمان آن‌ها بود و نه تلاش داشت پیشوای فکری نسلی شود که تاب این‌همه زشتی را نداشت؛ به همین دلیل چهرهٔ کریه و ناخوشایندی که از انسان بی‌چیز و گرسنه و فاقد رؤیا ارائه می‌دهد، نه‌تنها مبنای آرمان‌گرایانه ندارد بلکه نوعی رابطهٔ دیالکتیکی است بین جنبه‌های مختلف خشونت. او در بیشتر داستان‌های کوتاه خود و رمان «سنگ صبور»، رکود و جمود زیستی‌ای را به تصویر کشیده است که اجازهٔ خلق باورهای بزرگ و فکرهای مترقی را نمی‌دهد. از این منظر، طبقهٔ فرودست به‌عنوان مظلوم اما به‌شکل گناه‌کار ترسیم می‌شود. صادق چوبک را همراه با صادق هدایت و بزرگ علوی، پدران داستان‌نویسی نوی ایران می‌دانند. از آثار این نویسنده می‌توان به رمان‌ها و داستان‌های«تنگسیر»، «انتری که لوطی‌اش مرده بود»، «روز اول قبر»، «سنگ صبور» و نیز نمایشنامه‌های «توپ لاستیکی» و «هفخط» اشاره کرد.