با کد تخفیف Salam اولین کتابتان را با ۵۰٪ تخفیف از طاقچه دریافت کنید.
کتاب آیا قرن بیست‌ویکم به چین تعلق دارد؟ اثر نیل فرگوسن

دانلود و خرید کتاب آیا قرن بیست‌ویکم به چین تعلق دارد؟

یک مناظره

۳٫۷ از ۶ نظر
۳٫۷ از ۶ نظر

برای خرید و دانلود  کتاب آیا قرن بیست‌ویکم به چین تعلق دارد؟  نوشته  نیل فرگوسن  و خواندن و شنیدن هزاران کتاب الکترونیکی و صوتی دیگر،  اپلیکیشن طاقچه  را رایگان نصب کنید.

دانلود و خواندن کتاب در اپلیکیشن طاقچهدرباره طاقچه بی‌نهایت

دیگران دریافت کرده‌اند

معرفی کتاب آیا قرن بیست‌ویکم به چین تعلق دارد؟

کتاب آیا قرن بیست‌ویکم به چین تعلق دارد؟ نوشته نیل فرگوسن و هنری کسینجل و دیوید لی است که با ترجمه فرید زکریا و مسعود یوسف حصیرچین منتشر شده است.

درباره کتاب آیا قرن بیست‌ویکم به چین تعلق دارد؟

 مناظره‌های مانک که ایده‌ی مجری آن، رادیارد گریفیتس است، از سال ۲۰۰۸ و تقریباً هر شش ماه یک‌بار در سالن روی تامسن شهر تورنتو برگزار می‌شود. سرمایه‌گذار و حامی مالی این مناظره‌ها بنیاد خیریه‌ی اورئا است که به دست پیتر مانک و همسرش ملانی تأسیس شده است. پیتر مانک، یک تاجر مجار-کانادایی است که صاحب یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های استخراج معادن طلا در دنیا و چندین شرکت دیگر در زمینه‌های گوناگون است و همچنین مؤسس یک دانشکده و یک بیمارستان در تورنتو است.

شیوه‌ی برگزاری این مناظره‌ها بدین‌گونه است که ابتدا موضوع یا پرسشی مطرح می‌شود و بسته به زمینه‌ی پرسش، دو یا چهار مهمان به عنوان مناظره‌کننده در قالب دو تیم مدافعان و منتقدان دعوت می‌شوند. پیش از آغاز مناظره از حدود سه هزار شرکت‌کننده در سالن و نیز تماشاگران آنلاین و تلویزیونی، رأی‌گیری می‌شود که به سود کدام‌ طرف از طرفین مناظره رأی می‌دهند. این کتاب هم یکی از این مناظره‌های مهم است.

خواندن کتاب آیا قرن بیست‌ویکم به چین تعلق دارد؟ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان و پژوهشگران اقتصاد بین‌الملل پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب آیا قرن بیست‌ویکم به چین تعلق دارد؟

می‌توانم درباره‌ی تجربه شخصی خودم برای‌تان بگویم. من برای برنامه‌ام با ون جیابائو مصاحبه کردم و مصاحبه‌ی بسیار مهمی بود که افتخار انجامش را داشتم. دولت چین این مصاحبه را اعلام کرد چرا که بسیار مهم به نظر می‌رسید. نخست‌وزیر ون صحبت‌های بی‌خطری در این باره بیان کرد که چین چگونه در نهایت از لحاظ سیاسی تکامل خواهد یافت. این مصاحبه در تلویزیون چین ممنوع و از وب‌سایت‌های چینی حذف شد. سپس گروهی از خبرنگاران چینی به سانسور این مصاحبه اعتراض کردند و بلافاصله نامه‌ی اعتراضی‌شان از وب‌سایت‌شان حذف شد. این کار به نظرم اصلاحات سیاسی نمی‌آید. به نظرم نوعی آماده شدن برای دفع نقد است، ترس از این‌که چه چیزی ممکن است اتفاق بیفتد. کاملاً روشن است که چین آزادی بیشتر و بیشتری به مردمش می‌دهد. اصلاً به این مسئله شک ندارم. اما باید بفهمند که چطور می‌خواهند نظامی سیاسی برپا کنند که خودش را با این طبقه‌ی متوسط در حال رشد در جهانی جای دهد که در آن مردم خواهان پاسخگویی بیشتر و بیشتری از رهبران‌شان هستند.

نظرات کاربران

مشاهده همه نظرات (۱)
Pourdad
۱۳۹۹/۰۹/۱۷

وقتی میگن دیالوگ از جمع نظرات مختلف به وجود میاد این مناظره ثابت میکند که چگونه دیالکتیک برقرار می شود این کتاب کوتاه به نظر من شاهکار است و تمامی افراد در مقاطعی نظراتی می دهند که بسیار قابل تعمق است کتابی

- بیشتر
بریده‌هایی از کتاب
مشاهده همه بریده‌ها (۶۹)
فرید زکریا: مثال ژاپن این مسئله را نشان می‌دهد که هیچ چیز در خط مستقیم حرکت نمی‌کند. کشورها، به‌ویژه هنگام بالا رفتن از نردبان فرایند مدرن شدن در سطح اقتصادی، متوجه می‌شوند که مشکلاتی دارند. اگر به کشورهایی نگاه کنید که در صد سال گذشته توانسته‌اند از مرز حدود ۱۲ هزار دلار تولید ناخالص ملی به ازای هر نفر بگذرند، با عددی مواجه می‌شوید که به شکل شگفت‌آوری کوچک است. تقریباً پنج کشورند. کشورهای زیادی هستند که در این زمینه به خوبی عمل کرده‌اند؛ با تولید ابتدایی، آغاز فرایند اصلاح، کنار رفتن دولت از سر راه اقتصاد. بعد مشخص می‌شود که تمام عناصر جامعه باید مدرن شود تا بتواند به سطح کره جنوبی، تایوان، سنگاپور و هنگ کنگ برسد.
Nostalgia
جان جیجر: آیا چین و ایالات متحد می‌توانند بر قرن بیست و یکم مسلط شوند؟ آیا شاهد جهانی چند قطبی، جهان کشورهای هم‌سنگ، خواهیم بود؟ دیوید لی: به نظرم جهان در حال تغییر است؛ سلطهٔ ایالات متحد، به احتمال زیاد، گذشته است. در جهان جدید نیروهای متعددی وجود خواهد داشت، از جمله نیروهای اقتصادی و سیاسی چین. بنابراین در جهان جدیدی هستیم و چین قطعاً به دنبال سلطه نیست، دنبال این نیست که همراه با ایالات متحد بر جهان سلطه داشته باشد؛ چنین چیزی در ژن فرهنگی چین نیست، قطعاً در سنت ایدئولوژی کنفوسیوسی چینی نیست. بیشتر به دنبال حفظ ثبات مسائل داخلی است؛ پرداختن به مسائل داخلی و سپس بر اساس آن، همکاری با دیگران. دیدگاه چینی‌ها دربارهٔ این مسائل چنین است.
Nostalgia
بنابراین، برتری نسبی نظام ایالات متحد، بسیار نوآور بودن است. در همین حال، فراموش نکنید، یکی از هزینه‌های نوآوری افراطی در ایالات متحد نیز ممکن است این باشد که افراد بسیاری جا بمانند. بنابراین، نابرابری شدید، یا هر چه ممکن است نامش را بگذارید، نیز وجود خواهد داشت. دو مدل متفاوت داریم؛ این دو کشور دو مدل افراطی ارائه می‌دهند که کشور دیگر می‌تواند آن را مطالعه کند و از آن یاد بگیرد.
Nostalgia
جان جیجر: روز به روز، کشورها بیشتر متوجه اهمیت قدرت نرم می‌شوند. کاملاً روشن است که ایالات متحد در این مسئله خیلی خیلی تبحر دارد. همین که این کشور فرهنگش را در عرصهٔ بین‌المللی توزیع می‌کند و نظام ارزشی‌اش به ارزش‌های جهانی تبدیل می‌شوند. آیا این احتمال وجود دارد که روزی چین نقش بین‌المللی مشابهی را عهده‌دار شود؟ می‌توانید متصور شوید روزی چین هم مانند ایالات متحد از قدرت نرم استفاده کند؟ دیوید لی: خب، به نظرم قدرت نرم بدون شک افزایش خواهد یافت. تأثیر چین بدون شک افزایش می‌یابد. همین مسئله که مناظره‌های مانک بر آیندهٔ چین تمرکز دارد –خودِ من، که از چین به این‌جا می‌آیم، به این رویداد مهم دعوت شده‌ام و شما با من مصاحبه می‌کنید– بازتاب افزایش نسبی تأثیر چین در جهان است.
Nostalgia
بنابراین، باید تأکید کنم، افزایش قدرت نرم و رقابت با ایالات متحد در این حوزه، هدف صریح متفکران و دولت چین نیست. هنگامی که چین مسائل داخلی خودش را به شیوه‌ای مناسب حل کند، قدرت نرم نیز به آرامی افزایش خواهد یافت. با انجام این کار، نوعی سرمشق برای بسیاری از فقرای جهان فراهم می‌کند تا ببینند و بگویند این مدلی موفق برای مدرن شدن ما کشورهای به شدت فقیر با منابع محدود است. بنابراین، چین از این طریق قدرت نرم خواهد داشت. نه با ساخت سلطهٔ نظامی، نه با فیلم و ارائهٔ ارزش‌های فرهنگی این کشور. این کار را با عمل انجام می‌دهد نه با شعار. این یک مثال است.
Nostalgia
ببینند که می‌خواهیم در پنج یا ده سال آینده کجا باشیم و از آن نقطه شروع به کار کنند نه این‌که ماه به ماه بر مدیریت بحران کار کنیم و در موقعیتی باشیم که هر بار رهبران با یکدیگر دیدار می‌کنند، بیانیهٔ خیلی خوبی اعلام شود و دو ماه بعد کسی بپرسد «چینی‌ها کجا اشتباه کردند؟ غرب کجا اشتباه کرد؟» دیدگاه اصلی‌ام همین است، بنابراین دربارهٔ مسئلهٔ دریای چین جنوبی روشن است که باید با احترام به آزادی ناوبری وارد عمل شویم. اما این تنها یک نمونه است. آن‌چه لازم است، فهم این مسئله است که وارد نظم جهانی جدیدی با مسائل جهانی می‌شویم و این نظم جهانی را نمی‌توان با استفاده از همان اصول تفکر معمول و متداول سامان بخشید. و همین‌جاست که رابطه با چین مهم می‌شود، چون چین در حال ترقی است. مسئله این است، آیا چین می‌تواند خویشتنداری را بیاموزد؟ و آیا ایالات متحد می‌تواند خودش را با کاهش تأثیر پیشین ما تطبیق کند؟ این مسئله‌ای است که باید به آن پرداخته شود.
Reza Sheykhlar
ببینند که می‌خواهیم در پنج یا ده سال آینده کجا باشیم و از آن نقطه شروع به کار کنند نه این‌که ماه به ماه بر مدیریت بحران کار کنیم و در موقعیتی باشیم که هر بار رهبران با یکدیگر دیدار می‌کنند، بیانیهٔ خیلی خوبی اعلام شود و دو ماه بعد کسی بپرسد «چینی‌ها کجا اشتباه کردند؟ غرب کجا اشتباه کرد؟» دیدگاه اصلی‌ام همین است، بنابراین دربارهٔ مسئلهٔ دریای چین جنوبی روشن است که باید با احترام به آزادی ناوبری وارد عمل شویم. اما این تنها یک نمونه است. آن‌چه لازم است، فهم این مسئله است که وارد نظم جهانی جدیدی با مسائل جهانی می‌شویم و این نظم جهانی را نمی‌توان با استفاده از همان اصول تفکر معمول و متداول سامان بخشید. و همین‌جاست که رابطه با چین مهم می‌شود، چون چین در حال ترقی است. مسئله این است، آیا چین می‌تواند خویشتنداری را بیاموزد؟ و آیا ایالات متحد می‌تواند خودش را با کاهش تأثیر پیشین ما تطبیق کند؟ این مسئله‌ای است که باید به آن پرداخته شود.
Reza Sheykhlar
ببینند که می‌خواهیم در پنج یا ده سال آینده کجا باشیم و از آن نقطه شروع به کار کنند نه این‌که ماه به ماه بر مدیریت بحران کار کنیم و در موقعیتی باشیم که هر بار رهبران با یکدیگر دیدار می‌کنند، بیانیهٔ خیلی خوبی اعلام شود و دو ماه بعد کسی بپرسد «چینی‌ها کجا اشتباه کردند؟ غرب کجا اشتباه کرد؟» دیدگاه اصلی‌ام همین است، بنابراین دربارهٔ مسئلهٔ دریای چین جنوبی روشن است که باید با احترام به آزادی ناوبری وارد عمل شویم. اما این تنها یک نمونه است. آن‌چه لازم است، فهم این مسئله است که وارد نظم جهانی جدیدی با مسائل جهانی می‌شویم و این نظم جهانی را نمی‌توان با استفاده از همان اصول تفکر معمول و متداول سامان بخشید. و همین‌جاست که رابطه با چین مهم می‌شود، چون چین در حال ترقی است. مسئله این است، آیا چین می‌تواند خویشتنداری را بیاموزد؟ و آیا ایالات متحد می‌تواند خودش را با کاهش تأثیر پیشین ما تطبیق کند؟ این مسئله‌ای است که باید به آن پرداخته شود.
Reza Sheykhlar
دفتر بودجهٔ کنگره تخمین زده است که اگر ایالات متحد نیروهای خارج از مرزهای خودش را به ۳۰ هزار نفر کاهش دهد هزینه‌هایش کم خواهند شد. ۳۰ هزار نفر! حالا در آن جهان ـ و در این دهه با سرعت به سوی آن جهان در حال حرکتیم ـ این فکر که ایالات متحد بتواند با تهدید عملیات نظامی به چین بگوید، تا این‌جا بیا و نه جلوتر و موضع رئال‌پلیتیک، سیاست موازنهٔ قدرت اتخاذ کن، خب، این ایده کمتر و کمتر واقعی به نظر می‌رسد. و دقیقاً نکتهٔ این مناظره همین است. قدرت این‌طور تغییر می‌کند. دور از تصور به نظر می‌رسد اما خانم‌ها و آقایان، وقتی تغییر کرد، کمی مانند دیوید و شیوهٔ حرف زدنش می‌شود.
Reza Sheykhlar
می‌خواهم فقط به این مسئله اشاره کنم که چین –با مشکلات اقتصادی، جمعیتی، سیاسی و ژئوپلیتیک که با آن‌ها مواجه است– ممکن است متوجه شود که دورهٔ پایانی صعود اقتصادی به نوعی پر از سنگلاخ و پیچیده است. همان‌طور که هنری اشاره کرد، ممکن است لازم باشد که چین چنان بر مسائل داخلی متمرکز بماند که نتواند قدرت هژمونیک خارجی خاصی از خود نشان دهد. شک ندارم که چین اقتصاد بسیار بزرگی خواهد داشت. شک ندارم که چین در عرصهٔ بین‌الملل بازیگر بسیار مهمی خواهد بود. پرسش این است، آیا مالک قرن بیست و یکم خواهد بود؟ بر آن مسلط خواهد شد؟ و من می‌گویم که به همهٔ آن دلایل، چنین نخواهد شد.
Nostalgia

اطلاعات تکمیلی

دسته‌بندی
تعداد صفحات۱۰۰ صفحه
قیمت نسخه چاپی۲۲,۰۰۰ تومان
نوع فایلEPUB
تاریخ انتشار۱۳۹۸/۰۲/۱۰
شابک۹۷۸-۶۲۲-۲۴۶-۰۳۶-۵
تعداد صفحات۱۰۰صفحه
قیمت نسخه چاپی۲۲,۰۰۰تومان
نوع فایلEPUB
تاریخ انتشار۱۳۹۸/۰۲/۱۰
شابک۹۷۸-۶۲۲-۲۴۶-۰۳۶-۵