کتاب امپراطوری اردوغان

کتاب الکترونیکی «امپراطوری اردوغان» نوشتهٔ سونر چاپتای با ترجمهٔ حمید هاشمی کهندانی و مجید پوراسماعیل در کتاب کوله پشتی چاپ شده است. رشد اقتصادی ترکیه در دههٔ گذشته، نفوذ این کشور را در منطقه بالا برده است. این یکی از دلایلی است که اردوغان جهت‌گیری سیاسی کشورش را به‌سوی خاورمیانه سوق داده است تا از قدرت تازه‌ای که به دست آورده است منفعت ببرد.

درباره کتاب امپراطوری اردوغان

اردوغان که خود را آتاتُرک جدید ترکیه می‌داند، تمام برنامه‌های کشورش را برخلاف روش سیاست‌مداران پیشین تدوین کرده است؛ او ترکیه را به یک کشور کاملاً اسلامی و از نظر اجتماعی محافظه‌کار تبدیل کرده است و علاوه بر این، ترکیهٔ جدید اردوغان در درجهٔ اول خواهان جلب نظر اروپا و غرب نیست بلکه به خاورمیانه توجه دارد. اردوغان می‌خواهد آنکارا قدرت بزرگی باشد که بر مسلمانان سراسر قلمرو سابق عثمانی، به‌ویژه در خاورمیانه و بالکان، اعمال‌نفوذ کند.

اردوغان در دههٔ گذشته رشد اقتصادی بالایی برای کشورش ایجاد کرده و بسیاری از هواداران محافظه‌کار خود را از فقر نجات داده است؛ به همین دلیل پیروانی دارد که او را واقعاً دوست دارند. 

کتاب امپراطوری اردوغان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به افرادی که تمایل دارند درباره سیاست‌گذاری‌های اردوغان و اتفاقات جاری در ترکیه اطلاعات بیشتری کسب کنند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب امپراطوری اردوغان

ترکیه در سال ۱۹۵۰ به یک کشور دمکراتیک چندحزبی تبدیل شد و جانشینان آتاتُرک و اینونو که با روش‌های دمکراتیک انتخاب شده بودند همچنان روش سکولار کمالی را تا چندین دهه ادامه دادند چون معتقد بودند این روش می‌تواند در جهان نوین تاب بیاورد و به همین دلیل نباید با تغییراتی که در جهان رخ می‌دهد تغییر کند.

این وضع تا زمان اردوغان ادامه داشت. این رهبر ترکیه در قرن بیست‌ویکم، برعکس اخلاف خود، ریشه در سنت اسلام سیاسی دارد که می‌کوشد کشورداری مذهبی و سیاسی را باهم بیامیزد. این دیدگاه سیاسی در اواخر سدهٔ بیستم در این کشور رو به رشد گذاشت و کاملاً مخالف روش سکولار آتاتُرک بود. اردوغان از زمان روی کار آمدنش در سال ۲۰۰۳، با دگرگونی کامل سیاست در ترکیه، نشان داد که روش آتاتُرک اشتباه بوده است.

آتاتُرک به مدت پانزده سال یعنی بین سال‌های ۱۹۲۳ تا ۱۹۳۸ در ترکیه حکومت کرد و اردوغان تا به امروز بیش از شانزده سال در آنکارا بر کشورش حکومت کرده است. او بخش عمده‌ای از میراث آتاتُرک را نابود کرد. حکومت در این کشور تحت رهبری او بسیار اقتدارگرایانه شد، شاید همان‌قدر که در اواخر قرن بیستم در دوران آتاتُرک و اینونو اقتدارگرایانه بود و این شباهت فرمی در عین تفاوت محتوایی، بسیار شگفت‌انگیز است.