کتاب تاریخ اروپا؛ از قرن نوزدهم تا اوایل قرن بیست و یکم

تاریخ اروپا؛ از قرن نوزدهم تا اوایل قرن بیست و یکم اثر سرژ برستاین، پی‌یر میلزا است که نشر ثالث آن را با ترجمه پیروز ایزدی منتشر کرده است.

درباره کتاب تاریخ اروپا؛ از قرن نوزدهم تا اوایل قرن بیست و یکم

کتاب تاریخ اروپا؛ از قرن نوزدهم تا اوایل قرن بیست و یکم، تألیف سرژ برستاین، مورخ و مدرس مؤسسهٔ مطالعات سیاسی پاریس و پی‌یر میلزا، استاد ممتاز دانشگاه و مدرس مؤسسهٔ مطالعات سیاسی پاریس، تاریخ پرفراز و نشیب اروپا از قرن نوزدهم تا روزگار ما را تحلیل می‌کند و خواننده را با جریانات و روندهای تأثیرگذار در شکل‌دهی به رویدادهای عمدهٔ اروپا آشنا می‌کند. خواندن این کتاب از این جهت می‌تواند مفید باشد که پشتوانهٔ تاریخی مهمی برای تحلیل بهتر وقایع امروز اروپا فراهم می‌سازد.

در این کتاب اطلاعات جامعی درباره اروپای قرن ۱۹ تا ۲۱ و وقایع مهم آن مانند پیدایش، اوج‌گیری و سقوط اروپای هیتلری، فرهنگ‌های اروپایی در فاصلهٔ بین دو جنگ، روپا در «جنگ سرد»، اروپای غربی در دورهٔ پیشرفت و رشد و... خواهید خواند.

 خواندن کتاب تاریخ اروپا؛ از قرن نوزدهم تا اوایل قرن بیست و یکم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 علاقه‌مندان به تاریخ به ویژه تاریخ اروپا را به خواندن این این کتاب دعوت می‌کنیم.

بخشی از کتاب تاریخ اروپا؛ از قرن نوزدهم تا اوایل قرن بیست و یکم

طی بیست سال، از اواسط دههٔ ۱۹۵۰ تا اواسط دههٔ ۱۹۷۰، اروپای غربی رشد و پیشرفتی شگرف را تجربه کرد. این امر مرهون سرعت بازسازی به لطف کمک‌های آمریکا، ساماندهی پولی بر اثر موافقت‌نامه‌های برتون وودز، پویایی جمعیتی، افزایش بهره‌وری و نیز اقدام دولت‌هایی بود که در چارچوب دیدگاه کینزی انگیزه‌ای برای رشد اقتصادی فراهم کردند یا با مداخلات خود از آن حمایت کردند. آلمان، ایتالیا و به میزانی کم‌تر فرانسه، از این رشد سریع بسیار سود بردند. از سوی دیگر، این رشد در فضای بین‌المللی صلح‌آمیزی صورت گرفت. پس از بحران‌هایی که طی ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۲ اتفاق افتادند، از ۱۹۶۳ تنش‌زدایی حاکم شد. در این زمان، همگرایی اروپایی از بحرانی خارج شده بود که بر اثر شکست پروژهٔ جامعهٔ دفاعی اروپا در ۱۹۵۴ پدید آمده بود. امضای معاهدهٔ ۱۹۵۷ که به ایجاد جامعهٔ اقتصادی اروپا و اوراتوم منجر شد، فرایند وحدت را دوباره به راه انداخت. با وجود این، به روی کار آمدن ژنرال دوگل در فرانسه، به دنبال بحران به وجود آمده در این کشور بر اثر استعمارزدایی در الجزایر، این فرایند را دوباره با تردیدهایی مواجه کرد. دوگل که با هرگونه ایدهٔ ایجاد تشکلی فراملیتی و نیز هرگونه همسویی اروپا با ایالات متحده مخالف بود، تشکیل «اروپای کشورها» را تجویز می‌کرد و می‌کوشید آن را بر شرکای مردد خود تحمیل کند. همچنین او شرکای خود را با اتخاذ سیاست‌های «نیش‌دار» در قبال ایالات متحده و امتناع از پذیرش ورود انگلستان به بازار مشترک ناخشنود می‌ساخت. فقط پس از کنار رفتن او از قدرت بود که جامعهٔ اقتصادی اروپا گسترش یافت و کشورهای انگلستان، ایرلند و دانمارک به عضویت آن درآمدند.

بحران ۱۹۶۸ سبب شد در بارهٔ رشد و پیشرفت جامعه تردیدهایی به وجود آید. پس از ایالات متحده و ژاپن، شورش‌های دانشجویی و کارگری انگلستان، آلمان، فرانسه و ایتالیا را تکان داد؛ اعتراض به سرمایه‌داری تکنوکرات، جامعهٔ مصرفی و نفی «از خود بیگانگی» فرد، از طریق تولیدگرایی و دیوان‌سالاری، وجه مشترک این شورش‌ها بود.