کتاب تبارشناسی جریان‌های سیاسی و آسیب‌شناسی احزاب در ایران

کتاب تبارشناسی جریان‌های سیاسی و آسیب‌شناسی احزاب در ایران نوشته اسماعیل آزادی است این کتاب سعی کرده است اطلاعات جامعی از احزاب ایران و تاریخچه آن‌ها و علل رشد و سقوطشان بیان کند.

درباره کتاب تبارشناسی جریان‌های سیاسی و آسیب‌شناسی احزاب در ایران

در کتاب تبارشناسی جریان‌های سیاسی و آسیب‌شناسی احزاب در ایران سعی کرده است در قالب گفتگوهای نظام‌مند و دقیق با سرشناس‌ترین فعالان حزبی در ایران مسائل مربوط به این اتفاق را بررسی کند. ایران از دوره نهضت ملی شدن صنعت نفت تاکنون، دانسته‌های بسیاری را بر خواننده آشکار می‌کند. این کتاب را می‌توان نتیجه تجربیات احزاب در ایران معاصر دانست که با رنج و فداکاری‌های فعالان حزبی به دست آمده است . بخش اول کتاب در گفتگو با سیاست‌مدارانی چون محمد علی اکبری، محمد علی عمویی، محمد مهدی عبدخدایی، حسین راضی ، پرویز ورجاوند، ابراهیم یزدی، عزت الله سحابی، محمدنبی حبیبی، سید محمد سلامتی و هاشم آغاجری، پیدایش، تحولات و فراز و فرود بزرگ ترین و تاثیرگذارترین جریان های سیاسی معاصر را بررسی می کند : حزب توده ، جمعیت فداییان اسلام، خداپرستان سوسیالیست ، حزب ایران و جمعیت آزادی مردم ایران، جبهه ملی ایران، نهضت آزادی و انجمن های اسلامی دانشجویان، نهضت مقاومت ملی و جریان ملی-مذهبی، هیئت های موتلفه و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی.

خواندن کتاب تبارشناسی جریان‌های سیاسی و آسیب‌شناسی احزاب در ایران را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به علوم سیاسی و تاریخ معاصر پیشنهاد می‌کنیم

بخش‌هایی از کتاب تبارشناسی جریان‌های سیاسی و آسیب‌شناسی احزاب در ایران

آیا این حزب اجتماعیون‌اعتدالیون نیز روزنامه‌هایی منتشر می‌کردند؟

بله، روزنامه‌های مجلس و وقت، ارگان آن‌ها بود.

نخستین چالش‌های میان این دو حزب از چه جنسی بود؟

یکی از عمده چالش‌ها، عدالت اجتماعی بود. به این ترتیب که سوسیال‌دموکرات‌ها در تداوم اصلاحات موجود، به منظور رسیدن به عدالت اجتماعی،‌ اصلاحاتی را از نوع مرام سوسیالیسم درخواست‌ها و مطالبات خود مطرح می‌کردند. مثلاً مبارزه با «اشرافیت»، زمینداری بزرگ و... از شعارهای آن‌ها بود و این نیز یکی از چالش‌های اساسی بین آن‌ها بود. در حوزهٔ نظام انتخابی، سوسیالیست‌ها بر آرای همهٔ شهروندان تأکید می‌کردند. در حالی که اعتدالیون بیش‌تر نخبه‌گرا بودند و کسانی را که تا حدی از توانایی سرمایه‌ای تجاری و امکانات ملکی برخوردار بودند، دارای حق شرکت کردن در انتخابات برای انتخاب شدن و انتخاب کردن می‌دانستند.