کتاب دوستان

کیمیفوسا آبه که به نام کوبو آبه شناخته می‌شود نویسنده‌، شاعر، نمایش‌نامه‌نویس، موسیقی‌دان و عکاس ژاپنی است. کوبو آبه در هفتم مارس ۱۹۲۴ در توکیو متولد شد و در ۲۲ ژانویه ۱۹۹۳ درگذشت. مهم‌ترین اثر ادبی کوبو آبه رمان «زن در ریگ روان» است که در سال ۱۹۶۲ نگاشته شده است. کوبو آبه به دلیل سبک سورئال آثارش به کافکای ژاپنی معروف است.

کیمیفوسا آبه که نامش در زبان چینی کوبو خوانده می‌شود و بعدتر به همین نام شهرت یافت نویسنده‌ی سرشناس ژاپنی است. کوبو آبه در مارس ۱۹۲۴ در توکیو متولد شد. خانواده‌ی کوبو آبه که به اقتضای شغل پدرش در زمان تولد کوبو در توکیو ساکن بودند بعدتر به همین دلیل به شهر موکدن در ایالت منچوری مهاجرت کردند و کوبو در این شهر بزرگ شد. این تفاوت محل تولد و محل گذراندن کودکی و همچنین این نکته که مادرش متولد هوکایدو بود باعث شد تا کوبو آبه خود را مردی بدون زادگاه بداند. کوبو آبه در کودکی علاقه‌ی زیادی به ریاضیات، جمع‌آوری حشرات و مطالعه داشت.

داستایفسکی، ادگار آلن‌پو، کافکا و نیچه از نویسندگان مورد علاقه‌ی کوبو آبه بوده‌اند. کوبو آبه که در سال ۱۹۴۰ برای گذراندن دوران دبیرستان به توکیو مهاجرت کرد ولی به دلیل مشکلات تنفسی مجبور به بازگشت به منچوری شد، بار دیگر در سال ۱۹۴۳ به درخواست پدرش و همچنین به این علت که دانشجویان پزشکی از شرکت در جنگ معاف بودند به توکیو بازگشت و وارد دانشکده پزشکی شد. اما یک سال بعد از دانشگاه انصراف داد و به نزد پدرش در موکدن بازگشت. در زمستان همان سال (زمستان ۱۹۴۴) پدر کوبو درگذشت و کوبو بار دیگر به توکیو بازگشت و تحصیلات پزشکی خود را از سر گرفت. یک سال بعد کوبو آبه با یک کارگردان تئاتر به نام ماچی یامادا ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دختری با نام نری‌ بود که در سال ۱۹۵۴ متولد شد. کوبو در این ایام از راه دستفروشی مخارج زندگیشان را تامین می‌کرد. سر انجام پس از چند سال کوبو آبه در حالی در سال ۱۹۴۸ با مدرک پزشکی فارغ‌التحصیل شد که در یک سال پایانی تحصیلات خود به نوشتن رمان و داستان‌های کوتاه پرداخته بود. اولین اثر وی با نام «اشعار بی‌نام» نیز در همین سال (سال ۱۹۴۷) منتشر شد.

پس از گذشت دوران جنگ کوبو آبه به حزب کمونیست متمایل شد. پس از مدتی کوبو که سایه‌ی سنگین قوانین و محدودیت‌های کمونیست را بر آثار و نوشته‌های خود حس می‌کرد دچار تردید درباره‌ی فعالیت‌های این حزب شد. این تردیدها و انتقادات کوبو آبه به حزب کمونیست در سال ۱۹۵۶ روشن‌تر شد. در سال ۱۹۵۶ کوبو آبه به نوشتن کتابی در مورد اعتراضات کارگران لهستانی به حزب کمونیست پرداخت که باعث خشم حزب شد. حمله‌ی شوروی به مجارستان در همین سال کار را یکسره کرد و کوبو تصمیم به انصراف از حزب کمونیست گرفت اما این انصراف از طرف حزب پذیرفته نشد. فعالیت‌های انتقادی کوبو آبه در سال‌های پس از این واقعه تا جایی ادامه یافت که ۵ سال بعد در سال ۱۹۶۲ وی را از حزب کمونیست اخراج کردند.

آخرین فعالیت سیاسی او انتشار بیانیه‌ای به همراه برخی هنرمندان دیگر در اعتراض به برخورد چین کمونیستی با هنرمندان در سال ۱۹۶۷ بود. در سال ۱۹۶۹ کوبو آبه برای اولین بار به کارگردانی اثری به نام «مردی که به عصا شد» پرداخت. دو سال بعد در سال ۱۹۷۱ یک استودیوی بازیگری در توکیو راه انداخت و تا سال ۱۹۷۹ چهارده اثر در این استودیو نوشت، و کارگردانی و تهیه کرد. کوبو آبه در سال ۱۹۹۳ چشم از جهان فروبست.

هرچند مرگ کوبو آبه در سال ۱۹۹۳ مانع از رسیدن کوبو آبه به جایزه نوبل که به گفته‌ی بسیاری یکی از شایسته‌ترین نویسندگان برای دریافت آن بود، شد ولی کوبو در طول ۶۹ سال زندگی خود جوایز متعددی برای آثار خود دریافت کرد. علاوه بر جایزه‌ی آکوتاگاوا که در سال ۱۹۵۱ دریافت کرد، در سال ۱۹۶۲ برای کتاب «زن در ریگ روان» برنده‌ی جایزه‌ی یومیوری شد و در سال ۱۹۶۷ برای نمایشنامه «دوستان» جایزه‌ی تاتیزاکی را دریافت کرد.