کتاب سگ سفید رومن گاری + دانلود نمونه رایگان
تصویر جلد کتاب سگ سفید

کتاب سگ سفید

نویسنده:رومن گاری
انتشارات:نشر نیماژ
دسته‌بندی:
امتیاز
۳.۷از ۶ رأیخواندن نظرات

معرفی کتاب سگ سفید

کتاب سگ سفید نوشته نویسنده مشهور فرانسوی رومن‌گاری است که توسط سیلوینا بجانیان ترجمه شده است. این کتاب روایتی گزارش‌گونه دارد و با آثار دیگر رومن‌گاری مانند خداحافظ گری‌کوپر متفاوت است.

درباره کتاب سگ سفید

اتفاقات این کتاب در آمریکا می‌گذرد و در اوج درگیری‌های بین سفیدپوست‌ها و سیاه‌پوست‌ها. دوران تاریک بعد از مرگ مارتین لوتر کینگ است و جامعه پر از تنش است. در این میان مردی صاحب یک سگ می‌شود که صاحب قبلی‌اش او را آموزش داده تا به سیاه‌پوست‌ها حمله کند. صاحب جدید که می‌داند سگ مقصر نیست و فقط کاری را انجام می‌دهد که آموزش دیده تصمیم می‌گیرد سگ را پیش دامپزشک برد و او را دوباره تربیت کند اما اتفاق بد زمانی می‌افتد که دامپزشک خودش سیاه پوست است.

خواندن کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به ادبیات داستانی و گزارشی و تمام طرفداران رومن‌گاری پیشنهاد می‌کنیم

درباره رومن‌گاری

رومن گاری تنها نویسنده فرانسوی است که دو بار جایزه گنکور را دریافت کرده است.

رومن گاری با نام اصلی رومن کاتسِف ۱۱ ساله بود که پدرش، او و مادرش را ترک کرد. سه سال بعد با مادرش به شهر نیس در فرانسه مهاجرت کرد.

او سرگذشت سه دهه نخست زندگی‌اش را در کتاب «وعده سپیده‌دم» نوشته‌ است.

گاری در فرانسه به تحصیل حقوق پرداخت و خلبانی در نیروی هوایی فرانسه را آموخت.

پس از اشغال فرانسه از سوی نازی‌ها در جنگ جهانی دوم، به انگلستان گریخت و تحت رهبری شارل دوگل به «نیروهای آزاد فرانسه» پیوست و در اروپا و آفریقای شمالی جنگید.

با نوشتن نخستین رمانش، «تحصیلات اروپایی»، جایزه منتقدان فرانسه را دریافت کرد.

رومن پس از جنگ با مدرک حقوقِ دانشگاه پاریس و دیپلم زبان‌های اسلاو، به عنوان دیپلمات در شهرهای مختلف کار کرد.

با نوشتن رمان «ریشه‌های بهشتی» برنده جایزه گنکور شد.

گاری در دوران زندگی سیاسی‌اش ۱۲ رمان نوشت، به همین دلیل بسیاری از آثارش را با نام مستعار نوشت. مادامی که با نام مستعار امیل آژار به نویسندگی می‌پرداخت با نام رومن گاری نیز داستان می‌نوشت. وی دومین جایزه گنکور را با نام امیل آژار به دلیل نوشتن رمان «زندگی در پیش رو» به دست آورد.

رومن گاری تنها نویسنده‌ای است که دو بار موفق به اخذ این جایزه شده است. این جایزه فقط یک بار به هر نویسنده تعلق می‌گیرد. به دلیل اینکه وی این رمان را با نام مستعار نوشته بود برای دومین بار توانست این جایزه را دریافت کند و پسرعمویش پائول پالویچ، به جای وی این جایزه را دریافت کرد.

رومن بعدها در کتابی به نام «زندگی و مرگ امیل آژار» حقیقت را فاش کرد.

رومن گاری در ۲ دسامبر ۱۹۸۰ پس از مرگ همسرش در ۱۹۷۹ با شلیک گلوله‌ای به زندگی خود خاتمه داد.

جمله‌هایی از کتاب سگ سفید

خانه‌ای مشتعل است اما کسی کاری به کار آن ندارد . به عکس در پنجاه قدمی ، مردم جلو ویترین مغازه ای جمع شده اند و سوختن خانه‌ای را روی صفحه تلویزیون تماشا می‌کنند . واقعیت در دو قدمی آن‌هاست اما ترجیح می‌دهند که آن را روی صفحه تلویزیون تماشا کنند . آخر این یکی که برای نشان دادن انتخاب شده است حتماً دیدنی‌تر از خانه‌ای است که در نزدیکی‌شان می‌سوزد .

تمدن تصویری به اوج قدرت خود رسیده است.

در سراسر طول تاریخ بشر ، هرگاه ماهیت اصلی مسئله از حماقت مایه می‌گرفته ، تیزهوشی هرگز قادر به درمان دردی نبوده است .

نظرات کاربران

کتایون
۱۴۰۵/۰۳/۰۵

انقدر این کتاب برام جذاب بود ترجیح دادم نسخه چاپی کتاب رو تهیه کنم و با لذت بیشتری ادامه اش رو بخونم .

orhan
۱۴۰۱/۰۳/۲۳

عالی هستش واقعا

بریده‌هایی از کتاب

ژان، بزرگ‌ترین آزادی انسان آن است که نگذارد دیگران به حقوقش تجاوز کنند...»
کاربر ۱۴۲۱۷۷۱
̕من نژادپرست‌ام ولی نه مثل شماها، سفید و سیاه. نژادپرست‌ام چون دیگر نژاد انسان بوی تعفن گرفته ـ حالا چه زرد و چه سبز و چه آبی یا شکلاتی! سی سال است که من حیوانات را انتخاب کرده‌ام...̔
Mohsen
در طول تاریخ، شعور بشر هرگز نتوانسته است مشکلات انسانی را که اساس آن حماقت است از میان بردارد. او فقط قادر بوده است که با نیرنگ یا با زور از آن بگریزد. اما هربار که عقل به پیروزی نهایی خود اطمینان یافته، حماقت فناناپذیر با تمام قدرت ظاهر شده است
Mohsen
خانه‌ای می‌سوزد و کسی به آن اهمیت نمی‌دهد. اما در پنجاه‌متری حادثه، مردم بر صفحهٔ تلویزیون، خانهٔ در حال سوختن را تماشا می‌کنند. حقیقت در دو قدمی آن‌هاست، ولی مردم ترجیح می‌دهند آن را در پشت صفحهٔ کوچک تلویزیون ببینند.
Mohsen
متوجه شدم که مارها فقط هنگامِ احساس خطر و برای دفاع از خود به این شکل درمی‌آیند. بعد دریافتم که من و پت از یک نظر بسیار شبیهِ یک‌دیگریم، و آن «حس احتیاط بیش از اندازه‌مان در برابر بشر» است.
Mohsen
می‌دانید «جذام پوستی» چیست؟ وقتی است که پوستِ بدنِ آدم درد دیگران را احساس می‌کند.
Mohsen
نفرت و کینه‌توزی قدرت فوق‌العاده‌ای دارد که با آن می‌توان کوه‌ها را از جای کند و شهرهای زیبایی بنا نهاد.
Mohsen
چگونه به آن‌ها خُرده بگیرم؛ آن‌ها قرن‌ها بردگی پشت سر دارند. منظورم سیاهان نیست. راجع‌به سفیدها صحبت می‌کنم! که نزدیک به دو قرن است بردهٔ افکاری تحمیلی‌اند ـ پیش‌داوری‌هایی که هم‌چون آیه‌های مقدس از پدران خود به ارث برده‌اند؛ یا عقایدی تحمیلی که دست‌وپای آن‌ها را می‌بندد و افکار آن‌ها را چون قالبی شکل می‌دهد
Mohsen
تمام نیرویی که از من مَرد می‌سازد، در برابر عامل پست «تقدیر» به‌پا خاسته است. اما مبارزهٔ بیهوده‌ای است، چون از قبل بازنده‌ایم...
Mohsen
این هجوم مردم، واکنشی ناگریز به‌جامعه‌ای مصرف‌کننده است که در مردم انگیزهٔ مصرف به‌وجود آورده، بدون آن‌که کوچک‌ترین قدرت خریدی به آن‌ها بدهد. به‌عقیدهٔ من چنین جامعه‌ای را باید «جامعهٔ محرک» نامید.
Mohsen