کتاب روزگاری جنگی درگرفت

جان اشتاین بک در کتاب «روزگاری جنگی درگرفت» به توصیف صحنه‌هایی از جنگ می‌پردازد که خود به عنوان خبرنگار در آن سهیم بوده است. «روزگاری جنگی درگرفت. اما در گذشته‌ای چندان دور که جنگ‌های دیگر و حتی جنگ‌هایی از انواع دیگر، آن را از اهمیت انداختند. به‌طوری که حتی کسانی که در آن شرکت کرده‌اند چه بسا فراموشش کرده باشند. جنگی که من از آن حرف می‌زنم، پس ازجنگ سپر و کمان «کرِسی» و «اَژَنکور» و قبل از قارچ کوچک آزمایشی بمب‌های اتمی هیروشیما و ناگاساکی اتفاق افتاد. من در آن جنگ سهمی داشتم. می‌شود گفت با آن درگیر شدم و چون درکسوت خبرنگار جنگی بودم طبعاً نمی‌جنگیدم و جالب توجه است که چیز زیادی دربارهٔ آن به یاد نمی‌آورم. خواندن این گزارش‌های قدیمی که به وقت خود با هیجان فرستاده شده‌اند تصویرها و عواطفی کاملاً از یاد رفته را تداعی می‌کنند.» اشتاین بک با شرح حال و هوای ورود سربازان آمریکایی به جنگ جهانی دوم در شمال آفریقا و انگلستان، تعهد و مسئولیت روشنفکر را نسبت به مسایل اجتماعی به زیباترین شکل بروز می‌دهد. گزارش‌های این کتاب اول بار در «نیویورک تریبیون» و روزنامه‌های دیگر به چاپ رسیده است. این کتاب می‌تواند برای نویسندگان کشور ما سندی باشد تا به کمک آن ضمن شناختن ماهیت انهدام‌ها و درهم شکستگی‌های میلیونی ناشی از جنگ امپریالیستی، ادبیات ما را در زمینهٔ جنگ تحمیلی، که سالها کشور ما را درگیر خود کرد، پی‌ریزی کنند. جنگ عراق علیه ایران، که قهراً دفاع بی‌نظیر مردم قهرمان ما را در پی داشت، یکی از پیچیده‌ترین و خونبارترین جنگهایی است که جهانخواران برای دستیازی مجدد به منافعی که از دست داده بودند، به‌راه انداختند. برخی از مسائل و دقایق این جنگ با هیچ جنگی در جهان سنجیدنی نیست. حالا دیگر ما هم زمینه‌ای برای پرداختن به جنگ، در مفهوم گستردهٔ آن، داریم.