کتاب در باب شهریار ماکیاولی: تفسیر ۵۲ ایده طلایی

نیکولو برناردو ماکیاولی(۱۴۶۹-۱۵۲۷)، فیلسوف سیاسی ایتالیایی است. «در باب شهریار: تفسیر ۵۲ ایده طلایی از نیکولو ماکیاولی» می‌کوشد ایده‌های ماکیاولی را با نگاهی به شرایط عصر حاضر تفسیر کند تا مخاطب، درک ملموس‌تری از نظرات نویسنده داشته باشد. «در باب شهریار» تلاشی است برای ارائه تفسیرهایی از جملات طلایی ماکیاولی. در معرفی «در باب شهریار» آمده است: «نیکولو ماکیاولی «شهریار» را در ۱۵۱۳ میلادی نوشت. او این کتاب را هنگامی نوشت که از کار اخراج و به مزرعه خانوادگی در خارج از فلورانس تبعید شده بود؛ و همین کتاب بود که لقب «پدر سیاست مدرن» را برایش به ارمغان آورد. ولی از مردی که معتقد بود هر کاری را باید به دلیل موجهی انجام داد، عجیب بود که نتوانست به دنبال نوشتن این کتاب کار دلخواهش را در زمینه سیاست فلورانس برای خود دست و پا کند. این کتاب، که تلفیق دقیقی از سوابق شخصی و راهنمایی‌های مختلف است، شبیه کتاب‌های امروزیِ خودیاری به نظر می‌رسد. مشکل این‌جاست که بازار کتاب‌های خودیاری برای شهریاران، از رونق چندانی برخوردار نیست. همان‌گونه که آشکار است ماهیت غرب مدرن با ماکیاولی و اثر مشهورش «شهریار» آغاز و بر پایه و اساسی که وی می‌گذارد بنا می‌شود؛ پایه و اساسی که به طور خلاصه با شعار «هدف وسیله را توجیه می‌کند» شناخته شده است». ایده‌های ماکیاولی در کتاب «در باب شهریار»، که اغلب از دو سطر هم تجاوز نمی‌کنند، با توضیحات و تفسیرهای نویسنده کتاب همراه شده است. فیلیپس با نگاهی به اثر مطرح ماکیاولی، فصل‌های مختلف این اثر را تورق کرده و برخی ایده‌های اصلی وی را برای تفسیر برگزیده است. در بخش ۳۳ کتاب با عنوان «عزیزم به من دروغ بگو!» می خوانیم: «فریب دادن مردم معمولا از آنچه فکر می کنید ساده‌تر است، البته به شرطی که آنها هم دلشان بخواهد که فریب بخورند». ماکیاولی می‌گوید: «انسان‌ها آنقدر ساده‌لوح‌اند و آنقدر تحت تاثیر نیازهای اولیه‌شان قرار دارند که اگر فریبکار ماهری باشید، فریب دادن برایتان عملا چندان سخت نخواهد بود. هروقت لازم است دروغ بگویید و هر وقت لازم است مکار باشید. ترکیب این دو همان چیزی است که ماکیاولی دروغ مکارانه می نامد».